Uczestnicy uroczystości pogrzebowych
śp. Pani Aliny Janowskiej

Szanowni Państwo!

Życie Pani Aliny Janowskiej było syntezą polskiego losu ukształtowanego przez historię i wydarzenia, często okrutne, trwale odciśnięte w świadomości. Należała do pokolenia urodzonego i wychowanego w II Rzeczypospolitej; pokolenia którego młodość przypadła na czas drugiej wojny światowej. Aresztowanie ojca przez Sowietów, osadzenie rodziny w stalagu, działalność konspiracyjna, ratowanie Żydów przed zagładą, za co została uwięziona na Pawiaku – to zaledwie kilka najważniejszych rozdziałów z biografii kilkunastoletniej wówczas dziewczyny. Od pierwszego dnia uczestniczyła w Powstaniu Warszawskim jako łączniczka legendarnego batalionu Armii Krajowej „Kiliński”, biorącego udział m. in. w walkach o budynek PAST-y, Prudentialu i Poczty Głównej. W wywiadach powtarzała, że pójście do Powstania było dla niej obowiązkiem, który starała się spełnić jak najlepiej. Później wielokrotnie angażowała się w inicjatywy podtrzymujące pamięć o powstańczym zrywie 1944 roku.

Była wybitną aktorką filmową, teatralną i telewizyjną, pełną temperamentu i żywiołowości, a jednocześnie głębokiej refleksji nad rolą. Wystąpiła w pierwszym powojennym polskim filmie fabularnym Zakazane piosenki. Wszyscy mamy w pamięci wykonaną przez Nią okupacyjną piosenkę Czerwone jabłuszko – ze słowami oddającymi dramatyczne realia zajętej przez Niemców stolicy. Wspomnienie wojny powróciło we wstrząsających obrazach,
takich jak Ostatni etap czy Samson. Ale pamiętać będziemy również o wielu Jej rolach radosnych, w których Pani Alina Janowska ukazała swój wyjątkowy talent komiczny. Taka była przecież podczas licznych występów estradowych, w Studenckim Teatrze Satyryków, na scenach teatrów warszawskich, ale też na dużym ekranie – w znakomitych komediach, jak Skarb, Dzięcioł, Rozmowy kontrolowane. Zawsze już kojarzyć nam się będzie z popularnym serialem telewizyjnym Wojna domowa, w którym stworzyła postać Ireny Kamińskiej – emanującą wdziękiem, ciepłem i subtelnym, niekiedy ironicznym poczuciem humoru.

Dopełnieniem tego wielowymiarowego portretu artystki są Jej wyśmienite role w słuchowiskach Polskiego Radia, kreacje na scenie Teatru Telewizji czy wreszcie wspaniałe piosenki interpretowane z charakterystycznym dla Niej urokiem. Chcę również wspomnieć o zupełnie niezwykłej i bardzo cennej w dzisiejszych czasach działalności społecznej Pani Aliny Janowskiej. Pragnę wyrazić szczere uznanie wobec Jej wszystkich aktywności oraz inicjatyw, za którymi nieprzerwanie stało dobro drugiego człowieka i polskiej kultury.

W imieniu Rzeczypospolitej żegnam dziś utalentowaną aktorkę, a jednocześnie wielką patriotkę, osobę serdeczną, pełną optymizmu i pogody ducha. Rodzinie, wszystkim Bliskim i Przyjaciołom Pani Aliny Janowskiej składam serdeczne wyrazy współczucia.

Andrzej Duda