Menu rozwijane

09 czerwca 2016
Odczytanie listu Prezydenta RP przez Minister Małgorzata Sadurska (fot. Piotr Życieński / IPN). (1)
o996169074.jpg
o1136429998.jpg

Uczestnicy uroczystości
przekazania not identyfikacyjnych rodzinom
22 ofiar terroru niemieckiego i komunistycznego
w Pałacu Prezydenckim w Warszawie

Serdecznie pozdrawiam wszystkich zgromadzonych na uroczystości przekazania not identyfikacyjnych rodzinom ofiar terroru niemieckiego i komunistycznego. Poczytuję sobie za zaszczyt, iż mogę Państwa gościć w Pałacu Prezydenckim. Uważam bowiem, że jest wielkim narodowym obowiązkiem, aby należycie zadbać o pamięć i cześć dla naszych rodaków i przodków, którzy oddali życie za niepodległą Rzeczpospolitą.

Liczne instytucje, zwłaszcza oświatowe, oraz środowiska kombatanckie, naukowe i społeczne od szeregu lat dbają o to, by Polacy, szczególnie młodzi, mogli poznawać prawdziwą – heroiczną i chwalebną – historię naszej Ojczyzny. Przyczyniają się do tego publikacje popularyzatorskie i naukowe, coraz liczniejsze upamiętnienia w postaci pomników i tablic, inscenizacje teatralne i filmy dokumentalne, a ostatnio też fabularne oraz różnorodne obchody rocznic, imprezy i rekonstrukcje, marsze i rajdy, a nawet memoriały sportowe.

Dzięki temu imiona, nazwiska i pseudonimy bohaterów obydwu konspiracji – w ciągu dziesięcioleci przemilczane – stają się coraz szerzej znane. Ich postawy, losy i słowa niosą zaś aktualne przesłanie i wzorce patriotyzmu potrzebne współczesnemu pokoleniu Polaków.

Ale sprawą najważniejszą, której nigdy nie zastąpią inne formy upamiętniania, jest to, by doczesne szczątki ich wszystkich – bohaterów naszej niepodległości – zostały odnalezione i w godny sposób pochowane. Polska, którą miłowali, dla której chcieli żyć i za którą zginęli, jest im to winna. Nasza Ojczyzna nie może pozostać krainą śmierci, którą chcieli uczynić okupanci, pełną anonimowych, zapomnianych mogił. Państwo polskie musi dołożyć wszelkich starań, aby przywrócić jego najwierniejsze córki i synów pamięci potomnych – również właśnie w ten podstawowy sposób: aby można było złożyć kwiaty i zapalić znicze na ich grobach.

Dzisiaj Rzeczpospolita uroczyście dopełnia tej powinności względem kolejnej grupy swoich bohaterów. Składam wyrazy szacunku rodzinom, które odbierają noty identyfikacyjne, a które od dwóch pokoleń pozbawione były wiedzy o miejscu pochówku swoich bliskich. To trudne do wyobrażenia cierpienie wreszcie dobiegło kresu. W imieniu narodu polskiego pochylam czoło na znak hołdu przed Państwa zamordowanymi ojcami, braćmi, dziadkami. I chylę czoła także przed Państwem, bo trzeba było wielkiego hartu ducha, aby przez tak długi czas wytrwać w nadziei na odnalezienie swoich bliskich i w wierności ideałom, za które ponieśli oni śmierć.

Dziękuję wszystkim badaczom i ich współpracownikom, którzy swoją długoletnią pracą przyczynili się do ekshumowania i zidentyfikowania tych 22 osób. To dzięki Państwu
wolna Polska może dzisiaj oddać im należne honory. I za to chciałbym Państwu wyrazić najgłębszą wdzięczność. Wszystkim nam, Polakom, życzę, by dzieło to udało się doprowadzić do końca, w co mocno wierzę. Chwała bohaterom!