Uczestnicy i Organizatorzy
uroczystych obchodów
98. rocznicy Bitwy Warszawskiej 1920
pod Ossowem
Czcigodni Kombatanci!
Szanowni Przedstawiciele Władz Państwowych i Lokalnych!
Ekscelencjo Księże Biskupie! Czcigodni Kapłani!
Druhny i Druhowie! Droga Młodzieży!
Żołnierze i Obywatele Rzeczypospolitej!
Trzynastego i czternastego sierpnia 1920 roku tu, w Ossowie, doszło do przełomu w bitwie o Warszawę. A w szerszej perspektywie – w zaciętej walce o przetrwanie wolnej Rzeczypospolitej, o zachowanie Europy i fundamentów jej cywilizacji, o dalsze losy całego świata. To tutaj szybki pochód armii sowieckiej na Warszawę został powstrzymany. Kontratak Polaków, mimo poniesionych strat, okazał się skuteczny. Wspaniała postawa młodych ochotników, wspieranych przez bohaterskiego kapelana, księdza Ignacego Skorupkę, oraz żołnierski kunszt oddziałów piechoty, które przyszły im z odsieczą, przyniosły Polakom zwycięstwo – pierwsze z serii zwycięstw, które doprowadziły do Wiktorii Warszawskiej. Może Cię zainteresować Uroczyste obchody 98. rocznicy Bitwy Warszawskiej 1920 pod Ossowem
Dlatego także tu, w tym miejscu, oddajemy hołd obrońcom naszej Ojczyzny. W roku obchodów stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości w sposób szczególnie uroczysty pochylamy głowy przed tymi, którzy uratowali odrodzoną Rzeczpospolitą przed nowym zniewoleniem i straszliwymi cierpieniami. Z głębokim szacunkiem wspominamy tych, którzy pokonali najpierw własne ludzkie obawy, zwątpienie i ból odniesionych ran, a następnie zwyciężyli nad potężnym nieprzyjacielem ze wschodu. Nad wrogiem, który niósł w nasze ziemie pożogę, rabunek, śmierć i zniszczenie – w tym także głębokie zniszczenia w dziedzinie kultury i intelektu, w sferze ducha, etyki i obyczaju. Dzięki Bitwie Warszawskiej świat raz jeszcze dowiedział się, czym jest honor, profesjonalizm i determinacja polskiego oficera. Czym jest karność, wyszkolenie i odwaga polskich podoficerów i szeregowych. Między rokiem 1919 a 1921, nie tylko w Ossowie i pod Radzyminem, ale też w Wilnie i we Lwowie, w szarżach pod Komarowem i w walkach nad Niemnem, a także w wielu innych potyczkach nasi żołnierze okryli się chwałą jako kontynuatorzy najlepszych tradycji polskiego oręża. Stanęli wtedy w jednym szeregu z wojami Bolesława Chrobrego, z rycerstwem spod Grunwaldu, z husarzami spod Kircholmu, Kłuszyna, Beresteczka i Wiednia. Z polskimi bohaterami wojen napoleońskich, z powstańcami listopadowymi i styczniowymi. Walczyli ramię w ramię z byłymi żołnierzami Legionów Polskich Józefa Piłsudskiego i Błękitnej Armii generała Józefa Hallera. Wreszcie sami zasłużyli na to, by stać się wzorem dla potomnych. Bo to na nich spoglądali z podziwem młodzi uczestnicy wojny obronnej 1939 roku, żołnierze Polskiego Państwa Podziemnego, Polskich Sił Zbrojnych na Wschodzie i na Zachodzie, a potem uczestnicy powstania antykomunistycznego – bohaterscy Żołnierze Niezłomni. To również dzięki uczestnikom Bitwy Warszawskiej i całej wojny polsko-bolszewickiej Wojsko Polskie po dziś dzień budzi szacunek i podziw. To również dzięki nim noszenie munduru polskiego żołnierza to największy zaszczyt, jakiego może dostąpić obywatel Rzeczypospolitej.
Szanowni Państwo, Ossów jest szczególnym miejscem pamięci o osobach, które złożyły wymowne świadectwo wierności tym samym, odwiecznym wartościom i tradycjom, na straży których stoi dzisiaj kolejne pokolenie Polaków. Nie jest więc sprawą przypadku, że cześć odbierają tu także członkowie państwowej delegacji na uroczystości katyńskie, którzy w 2010 roku ponieśli śmierć w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem. Łączę się z Państwem w modlitewnej zadumie przed pomnikami odsłoniętymi dzisiaj w ossowskiej dolinie 96 Dębów Smoleńskich, przed monumentami ku czci śp. generała broni Włodzimierza Potasińskiego oraz śp. senatora Stanisława Zająca. Najwyższa ofiara, jaką złożyli w służbie polskiego państwa i narodu, trwale zapisała się w naszej historii najnowszej. Cześć ich pamięci!
Gorąco dziękuję wszystkim, którzy zarówno w tym roku, jak i w minionych latach nadali ossowskim uroczystościom godną i uroczystą oprawę. To ogromnie ważny i potrzebny wysiłek, to służba prawdzie, sprawiedliwości i chwale naszej Ojczyzny. Wyrażam nadzieję, że pamięć o Wiktorii Warszawskiej 1920 roku będzie wydawać coraz obfitsze owoce. Że będzie utwierdzać naszą narodową dumę i jedność, wiarę w nasze możliwości, zapał do pracy na rzecz bezpiecznego i pomyślnego rozwoju Najjaśniejszej Rzeczypospolitej. Raz jeszcze dziękuję i najserdeczniej wszystkich Państwa pozdrawiam.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda
Najnowsze
Najpopularniejsze
