Uroczystości pogrzebowe
Śp. Zbigniewa Siemaszki

Wielce Szanowna Rodzino!

Ze smutkiem przyjąłem wiadomość o odejściu Zbigniewa Siemaszki. Żegnamy wybitnego przedstawiciela Drugiej Wielkiej Emigracji – Polaka, który mimo oddalenia sercem był zawsze tuż przy Rzeczypospolitej.

Jego losy były charakterystyczne dla całego pokolenia odrodzonej Niepodległej. Urodzony na Kresach, wykształcony w Wilnie, uformował się w patriotyzmie głęboko zakorzenionym w dziedzictwie Rzeczpospolitej Wielu Narodów. Pod okupacją sowiecką został deportowany do Kazachstanu, a z nieludzkiej ziemi wyratowało Go wstąpienie do Armii Polskiej generała Andersa. W jej szeregach przeszedł długi szlak przez Bliski Wschód i Afrykę. Ostatecznie trafił na Wyspy Brytyjskie, gdzie pozostał także po zakończeniu wojny, nie chcąc wracać do kraju rządzonego przez reżim komunistyczny.

Wybrał życie na obczyźnie, ale nigdy nie pogodził się z utratą wolnej Ojczyzny. Swój wielki talent pisarza i badacza poświęcił sprawie polskiej. Był aktywnym uczestnikiem życia intelektualnego i wnikliwym badaczem historii najnowszej Polski. Pisał do najważniejszych czasopism uchodźctwa, współpracował z londyńskim Polskim Ośrodkiem Społeczno-Kulturalnym i paryskim Instytutem Literackim. Należał do tych autorów, za sprawą których emigracyjna myśl polska była nie tylko myślą wolną, ale nade wszystko była myślą krytyczną, odkrywczą i twórczą.

Jestem przekonany, że Jego książki i artykuły mają trwałe miejsce w kanonie pism polskiego uchodźstwa i na zawsze zachowają wartość dla nas, rodaków, obywateli na powrót wolnej i niepodległej Rzeczypospolitej. Za tę wspaniałą służbę Ojczyźnie – intelektualisty, badacza i świadka dramatycznych dziejów XX wieku – chcę w imieniu narodu polskiego wyrazić Mu najwyższe uznanie.

Rodzinie, Bliskim i Przyjaciołom Zmarłego składam wyrazy głębokiego współczucia.

Wieczny odpoczynek racz Mu dać, Panie!

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej 
Andrzej Duda

List został przekazany rodzinie zmarłego.