Pan Krzysztof Karasek

Wielce Szanowny Panie – Dostojny Jubilacie!

Proszę przyjąć moje serdeczne gratulacje z okazji 85. urodzin. W tym szczególnym dniu jubileuszu chcę wyrazić najwyższe uznanie dla Pańskich dokonań pisarskich i postawy etycznej.

Już w otwierającej Pański debiutancki tomik Godzina jastrzębi frazie: „Ulica Wilcza wcale nie jest wilcza”, odczytywanej m.in. jako aluzja do słynnego wiersza Jana Janiczka o „Pani Opaczewskiej”, wszedł Pan w dialog z tradycją literacką oraz historią Polski i rodzinnej Warszawy. Ta zapowiedź sprzed ponad pół wieku znalazła wypełnienie w wielu późniejszych nawiązaniach i polemikach artystycznych z najgroźniejszym przeciwnikiem – „pięknie napisanym kłamstwem”.

Odkrywanie prawdy, przedstawianie świata bez skrywających go zasłon fałszerstw i przemilczeń – to dążenia, które połączyły Pańską generację, uformowaną w sprzeciwie wobec rzeczywistości wykoślawionej i zmanipulowanej przez reżim komunistyczny. Najskuteczniejszym orężem artysty w tej walce była wspaniała moc kreowania, która stanowi o sile sztuki. „Poeta jest bandytą języka, odbiera bogatym / daje biednym. Nie uznaje reguł […] Niepokorny wobec słów i władzy” – wyłożył Pan niedawno swoje credo, tworząc własną legendę genealogiczną o łużyckim zbójniku Johannesie Karasku sprzed dwóch stuleci.

Właśnie za tę odważną, niestrudzenie poszukującą i pełną wyjątkowej wrażliwości postawę chcę Panu dzisiaj z serca podziękować. Dziękuję za to, że zaskakuje Pan nawet swoich najwierniejszych i najuważniejszych czytelników, w każdej kolejnej książce dzieląc się wciąż nowymi refleksjami i inspiracjami. Dziękuję za filozoficzną głębię i za humor, które sąsiadują na kartach Pańskich tomików. Dziękuję za imponującą erudycję, która nie tylko zachwyca, lecz przede wszystkim uczy wyrozumiałości wobec ludzi, świata i siebie samych. Dziękuję za otwartość na to, co nowe, i za doskonałą pamięć o tym, co zawsze warte przypominania.

Jak sam Pan przed bardzo już wielu laty napisał, „Rola starych poetów, zwłaszcza w dobie kryzysu wychowania klasycznego i upadku kultury śródziemnomorskiej, […] wydaje się niezastąpiona”, gdyż są oni „strażnikami świata wartości” i „kompasem literatury, tak jak młodzi jej silnikiem, napędem”. Dlatego niech będzie mi wolno życzyć Panu wielu dalszych lat w zdrowiu i pełni sił twórczych, a nam, Pańskim czytelnikom – abyśmy jeszcze długo mogli czerpać z mądrości Starego Poety.

Z wyrazami głębokiego szacunku i sympatii. 
Plurimos annos!

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej 
Andrzej Duda