Szanowni Państwo,
to bardzo ważna dla nas wszystkich data – święto flagi państwowej – ale to bardzo ważny dzień dla Polski również z innej przyczyny. W maju, teraz właśnie, obchodzimy 99. rocznicę wybuchu III Powstania Śląskiego – powstania, na którego czele stał, i do którego wybuchu doprowadził, nie kto inny, tylko Wojciech Korfanty, wielki syn śląskiej ziemi, który większość swojego życia poświęcił na to, aby przywrócić polski Śląsk Polsce. Tak można to powiedzieć.
Wystarczy wspomnieć jego słynne wystąpienie w Reichstagu, kiedy 25 października 1918 roku mówił o tym, że Polacy i Polska w przyszłości, ta, która powstanie, absolutnie nie chcą brać ani piędzi pruskiej ziemi. Polska ma się odrodzić z tych ziem, które są polskie, a które były rozerwane między trzy państwa zaborcze. Czyli akcentował bardzo mocno to, że Śląsk był etnicznie polski i stąd był polską ziemią, która powinna była przynależeć do Polski. I tak też się stało właśnie dzięki wysiłkom politycznym, a także militarnym, dowódczym, Wojciecha Korfantego. Jesteśmy mu za to ogromnie wdzięczni.
Śmiało można powiedzieć, że wśród Ojców Niepodległości wymieniany jest jako ten, dzięki któremu Górny Śląsk znalazł się w Rzeczypospolitej, stał się częścią Polski wraz ze swym wielkim zapleczem surowcowym, wraz ze swym wielkim zapleczem przemysłowym, dzięki czemu II Rzeczpospolita mogła się rozwijać. Jest to ogromna zasługa Wojciecha Korfantego. Dla Polski – jeżeli chodzi o odzyskanie niepodległości, o możliwości rozwojowe tamtej, II Rzeczypospolitej. Ale pamiętajmy, że oprócz tego Wojciech Korfanty był także i później, w II Rzeczpospolitej wielkim, znaczącym politykiem. Był wicepremierem w drugim rządzie Wincentego Witosa w 1923 roku. Można zatem śmiało powiedzieć, że większość swojego życia poświęcił Polsce, poświęcił służbie publicznej.
Cieszę się ogromnie, że w tym dniu, 2 maja, w Dniu Flagi Rzeczypospolitej Polskiej, a także w 99. rocznicę wybuchu III Powstania Śląskiego, mogę złożyć hołd w imieniu całego narodu polskiego właśnie Wojciechowi Korfantemu, składając ten wieniec, oddając mu pokłon, i dziękując za tą jego wielką pracę dla Ojczyzny i służbę, którą realizował po to, żeby Polska była Polską, żeby była silna, by odzyskała niepodległość, suwerenność, a przede wszystkim, by jej częścią była ta niezwykle ważna pod wieloma względami ziemia, jaką był i jest Śląsk, a w szczególności wtedy – Górny Śląsk.
Bardzo dziękuję.