Wielce Szanowna Pani Minister,

Szanowny Panie Pośle,

Szanowni Państwo Prezesi,

Szanowni Państwo Przewodniczący,

Ale przede wszystkim Wielce Szanowni Państwo Dyrektorzy, Profesorowie,

Droga młodzieży, wszyscy laureaci i uczestnicy konkursu,

Może Cię zainteresować Spotkanie z laureatami konkursu „Mistrzowie i patrioci” Bardzo dziękuję za przyjęcie zaproszenia do Pałacu Prezydenckiego. Bardzo dziękuję za zorganizowanie tego konkursu jako pewnego wydarzenia związanego ze stuleciem odzyskania przez Polskę niepodległości, które obchodzimy od zeszłego roku i teraz przez cały czas, poprzez najbliższe lata, aż do 2022 roku, kiedy będzie stulecie ostatecznego ukształtowania granic tamtej II Rzeczypospolitej, ale także z 80-leciem wybuchu II wojny światowej. Te wielkie rocznice i tamte bardzo ważne dla Polski wydarzenia czcimy poprzez pokazanie ważnych postaci polskiego sportu, polskiego sportu, który stał się niezwykle ważnym elementem kształtowania się tego odrodzonego polskiego państwa – z jednej strony tworzenia jego zrębów, tworzenia pewnego jego nowoczesnego jak na tamte czasy rytu kulturowego, odpowiadania także pewnym trendom nowoczesności, które wtedy biegły przez świat.

Wystarczy przypomnieć, że Międzynarodowy Komitet Olimpijski został utworzony w latach 90. XIX wieku, a więc właściwie można śmiało powiedzieć patrząc na rozległość czasu, właściwie tuż przed wybuchem I wojny światowej, te 20 lat później przecież powstała właśnie odrodzona II Rzeczpospolita i wtedy kształtowały się różnego rodzaju towarzystwa gimnastyczne, tworzył się „Sokół”, różnego rodzaju organizacje młodzieżowe, zrzeszające młodych ludzi.

Kultura fizyczna stała się niezwykle popularna. I sport coraz bardziej zorganizowany, coraz bardziej także i międzynarodowy, był również i tym, co wciągało polską młodzież, co wciągało właśnie ludzi, którzy czuli się dynamicznie, którzy mieli w sobie energię. To byli zarazem ci, którzy chcieli wolnej Polski, którzy chcieli jej powrotu na mapę Europy i świata, którzy chcieli mówić po polsku, którzy chcieli u nas żyć w swoim kraju, którzy pragnęli dla swojego kraju, dla naszych barw narodowych, dla tego Orła Białego zdobywać olimpijskie medale i rozsławiać nasz naród i nasze państwo na całym świecie.

I to właśnie stało się ich udziałem, tych których tutaj widzimy, o których drodzy przyjaciele pisaliście, i których życiorysy, kariery i osiągnięcia sportowe analizowaliście. Poczynając od będącej tutaj, w środku w fantazyjnej beretce Haliny Konopackiej – naszej pierwszej złotej mistrzyni olimpijskiej z olimpiady w Amsterdamie, poprzez Janusza Kusocińskiego naszego pierwszego męskiego złotego medalistę olimpijskiego, poprzez wszystkich pozostałych. Szczególnie te tragiczne postaci takie, jak właśnie Janusz Kusociński, jak Helenka Marusarzówna, którzy zginęli w czasie II wojny światowej, oddali swoje życie za Polskę.

Bardzo często jak Janusz Kusociński, dlatego że nie chcieli reprezentować innych barw, uważali, że są Polakami, polskimi sportowcami i dla nikogo innego startować nie będą i żadnemu innemu krajowi, a zwłaszcza krajowi, który zniszczył ich państwo nie będą służyli, nie będą dla niego osiągali sportowych sukcesów. Odmawiali startowania w zawodach i odmawiali swoich usług również jako trenerzy, nie chcieli żadnej kolaboracji z wrogiem. I za to oddali swoje życie. Albo wprost przeciwko temu wrogowi walczyli tak, jak sportowcy chociażby narciarze zakopiańscy, którzy później zostali kurierami w czasie II wojny światowej. Doskonale znając góry, doskonale jeżdżąc na nartach, w związku z tym śmiało pokonując – w tych konkurencjach już nie sportowych, tylko na śmierć i życie – niemieckich narciarzy, którzy służyli w niemieckim wojsku. Nasi narciarze byli szybsi, ale zdarzało się, że byli łapani i ginęli. To właśnie o nich wszystkich jest ten konkurs.

Ogromnie Wam dziękuję za to, że analizowaliście ich sylwetki i ich postawy. Te postawy właśnie, takie niezwykle polskie – „Mistrzowie i patrioci”, czyli wtedy, kiedy walczyli byli patriotami, bo walczyli dla Polski, po to, żeby usłyszeć Mazurka Dąbrowskiego, po to, żeby zobaczyć łopoczącą na wietrze, na najwyższym maszcie polską flagę. Ale potem także walczyli jako patrioci, by ta Polska wróciła na mapę, by polską flagą można było się posługiwać, byśmy mogli ją mieć, byśmy żyli w wolnym państwie. I w tej walce niektórzy z nich oddali życie.

I ogromnie Wam dziękuję, że przyczyniacie się do pogłębiania tej świadomości o naszych mistrzach, pokazywania ich także jako przykład dla Waszego pokolenia, dla mojego pokolenia – gdzie mógłbym z całą pewnością być Waszym tatą, bo moja córka jest starsza od Was. Przypominacie i pokazujecie wszystkim pokoleniom. Ludzie z pokoleń starszych od Was bardzo często nie wiedzieli kim jest Halina Konopacka. Udało się wydobyć tych naszych sportowców gdzieś z mroku historii między innymi przez to, że właśnie w zeszłym roku wśród 25 osób, które otrzymały pośmiertnie Ordery Orła Białego, w związku ze stuleciem odzyskania przez Polskę niepodległości, jest właśnie także Halina Konopacka, jako pierwsza polska zdobywczyni złotego medalu olimpijskiego.

Dziękuję za ten udział, z całego serca gratuluję wszystkim laureatom, tym którzy zdobyli pierwsze, drugie i trzecie nagrody, ale także i tym wyróżnionym w pierwszej, drugiej i trzeciej kategorii. Bardzo jeszcze raz dziękuję wszystkim dyrektorom szkół, wszystkim państwu profesorom, opiekunom, także wszystkim uczniom, wszystkim państwu za zaangażowanie. Bardzo dziękuję Ministerstwu na czele z Panią Minister też za zaangażowanie. Bardzo dziękuję Fundacji, Panom Prezesom. Bardzo dziękuję Polskiemu Komitetowi Olimpijskiemu i wszystkim sponsorom jak KGHM, którzy zaangażowali się w to dzieło.

Cieszę się, że takie dzieła są. I że oprócz tych wielkich obchodów, które mamy, które się szerokim echem odbijają w całym świecie – z czego ja się bardzo cieszę – które słychać, jak nasza uroczystość 80. rocznicy wybuchu II wojny światowej, gdzie mieliśmy prawie 40 delegacji z całego świata, gdzie mieliśmy 17 prezydentów państw – mamy również i takie wydarzenia, które właśnie służą pogłębianiu naszej wiedzy historycznej. I przypominaniu tego, co ważne i tego, co wielkie. Tak, jak powiedział Pan Prezes, Halina Konopacka to bohaterka także II wojny światowej, ale to przede wszystkim niezwykle odważna, brawurowa, młoda dziewczyna, która z fantazją nie tylko się nosiła, jak widać po tym wspomnianym przeze mnie berecie, osiągała wielkie sukcesy, ale kiedy trzeba było siadła za kierownicą samochodu ciężarowego załadowanego złotem i jechała przez granicę po to, żeby to złoto uratować dla Polski w bardzo trudnych czasach. A więc taka swoista Bonanza, z wielką odwagą i swadą. I to jest na pewno coś, o czym powinniśmy pamiętać, o czym powinniśmy mówić. Rzeczywiście to taki scenariusz trochę na hollywoodzki film, czy filmy, które można byłoby nakręcić o wielu, wielu z nich, którzy właśnie okazali się nie tylko mistrzami, ale przede wszystkim byli patriotami, byli wielkimi Polakami, wspaniałymi sportowcami.

Jeszcze raz z całego serca dziękuję i gratuluję na nagród.

Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć.
Pobierz zdjęcie

Spotkanie Prezydenta RP z laureatami konkursu „Mistrzowie i patrioci” (1)