Wielce Szanowni Panowie – Panie Prezydencie, Panie Kanclerzu,
Szanowni Państwo!

Przede wszystkim chcę bardzo podziękować Panu Kanclerzowi za zaproszenie nas do Berlina i za zwołanie tego spotkania, które rzeczywiście jest historyczne. Bo to spotkanie Trójkąta Weimarskiego, którego dawno nie było, a które trafnie odbywa się w czasie, kiedy – w moim przekonaniu – powinno się odbyć. Dlatego jestem wdzięczny.

Dzisiaj bardzo ważne jest, abyśmy się spotykali, wymieniali się naszymi doświadczeniami, choćby wynikającymi ze spotkań, które w ostatnim czasie odbywamy, i żebyśmy szukali rozwiązania tej bardzo trudnej sytuacji – jak powiedziałem dziś w Warszawie przed wylotem tutaj, do Berlina – w moim przekonaniu, najtrudniejszej, w jakiej NATO i Unia Europejska znalazły się od 1989 roku. A w każdym razie najtrudniejszej, w jakiej od tamtego czasu – od początku lat 90. – znalazła się Europa Środkowa czy w ogóle Europa.

Mamy rzeczywiście bezprecedensowe zgromadzenie, zgrupowanie wojsk rosyjskich wzdłuż granicy ukraińskiej, mamy również wielkie zgrupowanie rosyjskie na Białorusi, gdzie odbywają się ćwiczenia, które mają potrwać do 20 lutego. Wszyscy zadajemy sobie pytanie: co stanie się dalej? Jaki będzie efekt tych przesunięć wojskowych, jakich świat i Europa nie widziały od II wojny światowej?

Jest naszym wielkim zadaniem, aby zapewnić spokój naszym społeczeństwom i narodom. Jest również naszym wielkim zadaniem, aby ochronić prawo międzynarodowe, aby ochronić integralność terytorialną także państw, które nie są ani członkami Unii Europejskiej, ani NATO, ale są naszymi sojusznikami – kraj, w którym mieszka naród, który chce wolności, niepodległości, suwerenności. Myślę w tym momencie o Ukrainie. Dzisiaj to jest nasze najważniejsze zadanie.

Spotykamy się w ostatnim czasie rzeczywiście bardzo często z Prezydentem Wołodymyrem Zełenskim, czytamy depesze z różnych źródeł, które opisują sytuację. Jest ona faktycznie bardzo trudna.

Dziękuję Panu Kanclerzowi za zwołanie tego spotkania, bo pokazując, że jesteśmy tu razem – że w Europie, w Unii Europejskiej, wśród przywódców jest wola poszukiwania wspólnego rozwiązania, najlepszego, jak to tylko możliwe, żeby zapewnić pokój i spokój, i dalszą możliwość spokojnego rozwoju i nam, wewnątrz Unii Europejskiej, i naszym sąsiadom – jednocześnie będziemy mieli możliwość wymienić się właśnie doświadczeniami i informacjami, które posiedliśmy w ostatnim czasie, i przedyskutować dalszą taktykę postępowania.

Pan Prezydent Emmanuel Macron był wczoraj w Moskwie, Pan Kanclerze rozmawiał z Prezydentem Bidenem, ja wczoraj wróciłem z Pekinu, gdzie rozmawiałem z Prezydentem Chin, Xi Jinpingiem. I wczoraj w zasadzie prosto z Pekinu, po dosłownie godzinnym przystanku w Warszawie, poleciałem do Brukseli na spotkanie z Panią Przewodniczącą von der Leyen i z Panem Przewodniczącym Rady Europejskiej, Charles’em Michelem.

Musimy znaleźć rozwiązanie. Musimy znaleźć takie rozwiązanie, żeby uniknąć wojny. To jest – jak powiedziałem – nasze w tej chwili podstawowe zadanie. Wierzę, że tego dokonamy. W moim przekonaniu dzisiaj najważniejsze są jedność i solidarność. Musimy pokazać, że mówimy jednym głosem, że jesteśmy wspólnotą, że nie da się nas złamać. I – w moim przekonaniu – musimy również pokazać, że się nie cofamy. Że to nie jest tak, że ustąpimy i zostawimy kogoś, tylko dlatego, że będziemy się obawiali, że może nam się nie udać uzyskać pokoju.

Jestem przekonany, że się uda. Potrzebujemy mądrej, ale stanowczej i zdecydowanej postawy. Wierzę, że taką właśnie postawę i konieczne do jej zachowania instrumenty jesteśmy w stanie razem wypracować. I temu między innymi służy nasze dzisiejsze spotkanie.