Szanowny Panie Premierze,
Szanowny Panie Prezesie,
Ale przede wszystkim Szanowna Pani Igo,
Szanowny Panie Tomaszu,
Szanowni Państwo,
To bardzo ważna chwila dla mnie osobiście. Ale myślę też, że w ogóle w sensie szerzej czasowym, nie tylko tej obecności tutaj, ale przede wszystkim tego sukcesu, jaki Pani, Państwo odnieśli – także jest to wielka chwila dla polskiego sportu. Po raz pierwszy seniorski Wielki Szlem powędrował w ręce polskiej zawodniczki. I to jest niewątpliwie wydarzenie o charakterze dziejowym w historii naszego sportu, w historii naszego tenisa. Wielki Szlem – ten jeden z najważniejszych, najbardziej tradycyjnych – French Open, Roland Garros – to było dla nas wszystkich wielkie przeżycie i wielką dumę przyniosła nam Pani, Pani Igo – za co w imieniu wszystkich naszych rodaków, ale także i moim osobistym chcę Pani z całego serca podziękować.
Może Cię zainteresować Prezydent odznaczył Igę Świątek oraz Tomasza Świątka Muszę Państwu powiedzieć, że to są odznaczenia w moim poczuciu także za niezwykłą historię Pani Igi, która od dziecka, od 4 roku życia – jak czytałem – gra w tenisa, wcześniej obserwując trochę starszą siostrę, która grała, trochę przebijając z tatą piłkę przez siatkę, a później coraz bardziej poważnie, coraz bardziej profesjonalnie, z wielkim oddaniem i wielką ambicją poprzez kolejne już sukcesy w turniejach juniorskich czy to Wimbledonu, turnieju indywidualny, czy French Open w turnieju gry podwójnej – i innych, wtedy w czasach juniorskich. Ale to wielkie objawienie nadziei, kolejnej nadziei polskiego tenisa, to w zasadzie – można powiedzieć – 4 lata temu, kiedy wstępując do gry seniorskiej od razu w zasadzie wygrała Pani, Pani Igo turniej ITF w Sztokholmie. I to rzeczywiście było wtedy wydarzenie, które wszystkim szczegółowo obserwującym kariery naszych tenisistów pokazało, że z całą pewnością to jest właśnie ta zawodniczka, która w przyszłości polskiego tenisa może znaczyć bardzo wiele.
Muszę powiedzieć, że zacząłem grać w tenisa za namową Pani Agnieszki Radwańskiej kilka lat temu, zacząłem się uczyć. I w tym roku miałem takie spotkania z moim znajomym, który trochę mnie szkolił z tenisa – jest z Wybrzeża i jest jednym ze znanych tenisistów na Wybrzeżu, kiedyś zawodników – i mówię mu: wiesz, Agnieszka skończyła swoją karierę, wiesz, jak to u nas bardzo trudno znaleźć potem kolejną osobę, która rzeczywiście osiągnie światowy sukces. A on mówi: słuchaj, ale jest taka dziewczyna, nazywa się Iga Świątek, zwróć na nią uwagę. To było dosłownie kilka miesięcy temu, w czasie wakacji i tuż, tuż potem osiąga Pani ten niezwykły sukces. Z całego serca Pani gratuluję i niezwykle się cieszę.
I jest taką trochę nietypową sytuacją to, że Pani – jako wielka zwyciężczyni tego niesamowitego turnieju, po pięknym sukcesie dostaje Złoty Krzyż Zasługi, a tata – Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, powiedzmy sobie otwarcie: dużo wyższe odznaczenie. Ale myślę, że tak jest dobrze i dlatego taką decyzję podjąłem. Bo to jest znak naszej dumy, to jest znak Pani wielkiego zwycięstwa, bo to nie jest niskie odznaczenie.
Ale to jest także znak nadziei na przyszłość – mam nadzieję, że to odznaczenie otwiera dla Pani cały szereg kolejnych zwycięstw, cały szereg kolejnych wielkich satysfakcji – dla Pani osobistych, wielkiego rozwoju Pani kariery sportowej, ale także dla nas wszystkich, dla naszego kraju – dla Polski, kolejnych wielkich zwycięstw, po których – mam nadzieję, że może mnie się to jeszcze przydarzy – a może kolejni prezydenci będą mogli wręczać Pani coraz wyższe odznaczenia, dziękując za Pani wielki dorobek i wkład w popularyzowanie polskiego sportu, promowanie Polski na świecie. Tenis jest taką szczególną dyscypliną, niezwykle elegancką, powiedziałbym – z wielką klasą i cenioną, więc sukcesy w tenisie mają ogromne znaczenie dla promocji kraju. Tym bardziej z całego serca dziękuję i z tym większą satysfakcją 19-letniej dziewczynie – o sześć lat młodszej od mojej córki – wręczam ten Złoty Krzyż Zasługi.
Ale tata dostaje Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, bo chyba wszyscy wiemy, że gdyby nie tata, gdyby nie to, że tata na tym korcie był, gdyby nie to, że tata się poświęcał, czynił różnego rodzaju nakłady, żeby Pani kariera mogła być realizowana. A wiemy o tym, że nie jest to łatwe i nie jest to tanie – to był wielki wysiłek rodzinny, który na taty głowie spoczywał. I chcę powiedzieć, że to jest właśnie za to podziękowanie. Bo poza Pańską karierą, sportową – wspaniałą wioślarską, włącznie z reprezentowaniem Polski w Seulu na letnich Igrzyskach Olimpijskich w 1988 roku, to jest właśnie podziękowanie dla taty. Wiem, że do tej pory to się rzadko do tej pory w naszym sporcie zdarzało, żeby przy takich sportach indywidualnych, które wymagają tak szczególnego wysiłku ze strony rodziny, bo nie są w sposób wyrazisty finansowane przez państwo i państwo do tej pory w zasadzie nie wspierało rozwoju tenisistów w istotnym stopniu, a w każdym razie w takim, w jakim to być może powinno być. To jest właśnie podziękowanie za to, że Pani Iga jest tutaj dzisiaj z nami, jest tym, kim jest i w taki, a nie inny sposób Polskę reprezentuje, a poza tym, że jest taką osobą. Czytałem, że nie miała indywidualnego nauczania w szkole podstawowej, ani w gimnazjum tylko codziennie z Raszyna, dojeżdżając w korkach, normalnie uczyła się jak każda inna uczennica, osiągając doskonałe wyniki w szkole. Pani Igo, za to także jest to odznaczenie.
Bardzo dziękuję za tak piękny przykład dla innych młodych zawodników – że można, że także tą zwykłą, prostą drogą można osiągać wielkie sukcesy. Ogromnie za to dziękuję. I jeszcze raz życzę Państwu, także całemu zespołowi, któremu ogromnie dziękuję, dalszych wspaniałych sukcesów, żebyśmy mogli z dumą patrzyć jak Pani Iga pięknie reprezentuje nas na arenach międzynarodowych całego świata.
Dziękuję bardzo.
Najnowsze
Najpopularniejsze
