Wielce Szanowni Państwo Ministrowie,

Wielce Szanowni Państwo Prezesi na czele z Panią Ewą,

Wielce Szanowni Wszyscy Laureaci przybyli na dzisiejsze spotkanie, na dzisiejszą dziewiątą edycję Nagrody „Dla Dobra Wspólnego”,

Wszyscy Wielce Szanowni Drodzy Goście,

Wszyscy Szanowni Państwo!

Zebraliśmy się tutaj po raz dziewiąty – i dla nas ostatni. Ale mam nadzieję, że Państwo zebraliście się tutaj po raz kolejny po prostu. I że będziecie się Państwo zbierali w Pałacu Prezydenckim na kolejnych edycjach Nagrody „Dla Dobra Wspólnego” przez kolejne lata i kolejne kadencje prezydenckie.

To okazja dla nas do podziękowania, wręczenia nagród – oczywiście – w tej kolejnej edycji. Ale przede wszystkim, przede wszystkim, przede wszystkim do tego, aby wszystkim Państwu jeszcze raz podziękować. Jeszcze raz, bo te poprzednie osiem lat to już była za każdym razem rzeczywiście niezwykle miła możliwość powiedzenia „dziękuję” tym, którzy są zaangażowani w życie społeczne, ale przede wszystkim tym, którzy są w pełnym tego słowa znaczeniu zaangażowani w drugiego człowieka.

W drugiego człowieka w bardzo szerokim – jak Państwo widzieliście [na ekranie] – tego słowa znaczeniu: bo od działalności pomocowej, nieraz bardzo trudnej, bardzo podstawowej, aż do niesienia po prostu drugiemu człowiekowi radości, aż do budowania jego ducha. Ale przede wszystkim – można powiedzieć – zawsze jest to w jakimś sensie działalność polegająca na wyrównywaniu szans: czy to poprzez podnoszenie morale, czy poprzez przywracanie ludziom sensu życia, czy poprzez niesienie im codziennej pomocy, wsparcia na bardzo różne sposoby, czy też poprzez po prostu przywracanie im wiary w drugiego człowieka. Dziękuję za to z całego serca.

Muszę Państwu powiedzieć, że patrzę z wielkim wzruszeniem i satysfakcją na to, jak to przedsięwzięcie po raz pierwszy przeprowadzone przez nas w 2016 roku w grudniu wspaniale się rozwinęło. Do dziś patrząc – muszę Państwu powiedzieć – 599 kandydatur zgłoszonych w tym konkursie przez wszystkie te lata. W tym roku 91. Ale te zgłoszenia spływają z całej Polski. I one właśnie są tak niezwykle różnorodne.

I to jest najpiękniejsze – że ta Nagroda zgromadziła w sobie w istocie tak wielką także i kreatywność, pokaz kreatywności, można powiedzieć, w zakresie niesienia wsparcia drugiemu człowiekowi: od indywidualnych osób, które tę działalność w różnych miejscach i w bardzo różnej skali prowadzą, od bardzo drobnej aż do wielkiej; poprzez instytucje, poprzez grupy bardziej lub mniej sformalizowane; poprzez takich, którzy działają całkowicie na zasadzie działalności pozarządowej; aż do takich, którzy są wspierani czy też inspirowani przez samorządy. Przeróżne formuły.

Ale zawsze jeden i ten sam cel: działanie dla drugiego człowieka nacechowane tym, że jest działaniem dla dobra wspólnego bezinteresownym. Ogromnie Państwu wszystkim za te wszystkie lata dziękuję. Bo jest wiele osób na sali, z którymi spotykamy się tutaj nie pierwszy raz. Mogę śmiało powiedzieć, że jesteście Państwo z nami cały czas.

Ogromnie dziękuję przede wszystkim Kapitule. Ministrowi Wojciechowi Kolarskiemu, który opiekował się kolejnymi konkursami. Ale przede wszystkim dziękuję Kapitule, która co roku ma ten wielki problem, że musi zdecydować, komu te nagrody przyzna. Nie jest to takie łatwe spośród tych wszystkich wspaniałych osób i instytucji wybrać te, które nagrodę dostaną. Bo nie ma takich, o których można byłoby powiedzieć, że są niezacne.

Spoglądam na Panią Prezes Ewę Pawłowską, która zawsze tutaj – śmiało można powiedzieć – przewodzi w tym dziele i w jakimś sensie bierze na siebie też i odpowiedzialność za to. Bardzo za to dziękuję. Dziękuję za to z całego serca. Dziękuję za to piękne, stałe, niezmienne i niezachwiane kontynuowanie tego wielkiego dzieła, które rozpoczęliście Państwo razem z mężem, razem z Panem Piotrem, a które Pani tak dzielnie dzisiaj ze swoimi współpracownikami kontynuuje. Dziękuję za to ogromnie.

Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć.
Pobierz zdjęcie

Przeczytaj o zasadach pobierania zdjęć.
Pobierz zdjęcie

Dziękuję wszystkim Państwu, którzy wspierali tutaj nas w przeprowadzaniu kolejnych edycji tego bardzo ważnego konkursu. Proszę Państwa, on ma swoją specyfikę. Można spojrzeć przez jego pryzmat też na te ostatnie 35 lat Rzeczypospolitej cały czas się rozwijającej, można popatrzeć przez pryzmat takiej właśnie działalności solidarnościowej, pomocowej, dla dobra wspólnego, bezinteresownej, przez pryzmat także innych państw, które są zamożniejsze, bardziej rozwinięte, w których demokracja… Może ta w tym znaczeniu nowoczesnym, bo – nie można powiedzieć – nasza demokracja jest bardzo stara; ale taka cały czas trwająca ma dłuższą niż nasza tradycję, nasza była przerywana kilkakrotnie.

Cieszę się ogromnie, że w Polsce jest coraz więcej ludzi – i to widać wyraźnie – takich, którzy chcą się poświęcić niesieniu pomocy. W tym znaczeniu, że niosą ją z serca, realizując to osobiście, poświęcając swój czas, swoją inwencję twórczą, swoje możliwości czasowe, rodzinne, różne. Ale cieszę się także z tego, że jest coraz więcej ludzi, którzy się dzielą – bo to jest niezwykle ważne. Że coraz więcej ludzi, którzy stają się zamożnymi w naszym kraju, rozumie, że trzeba dostrzegać drugiego człowieka, podzielić się z nim i dać mu coś ze swojego sukcesu.

Dzieje się to i mam nadzieję, że dzięki temu także właśnie działania dla dobra wspólnego będą się poszerzały w najbliższych latach, a później w kolejnych dziesięcioleciach. Im bardziej zamożna, im bardziej stabilna gospodarczo będzie się stawała Polska, im bardziej będziemy mieli ugruntowane to, co od 35 lat budujemy, tym te mechanizmy będą sprawniejsze, lepsze, lepiej funkcjonujące, a niesienie pomocy będzie skuteczniejsze.

Zawsze i wszędzie są tacy, którzy potrzebują pomocy. Wiemy znakomicie – w różnej skali. Ale zawsze są i zawsze będą. Martwić się bardziej należy o to, czy będą tacy, którzy będą tę pomoc nieśli. Dziękuję z całego serca za to, że Państwo właśnie jesteście takimi, którzy tę pomoc niosą na różne sposoby, tworząc, myśląc nad tym, w jaki sposób i komu ta pomoc rzeczywiście jest potrzebna i gdzie ona w najlepszy sposób spełni swoje zadanie. Dziękuję ogromnie.

Obydwoje z Agatką mamy nadzieję, że to dzieło – konkursu… Bo to, że dzieło niesienia bezinteresownie pomocy drugiemu człowiekowi będzie kontynuowane w naszym kraju, to nie mamy żadnej wątpliwości. Oczywiście, że będzie kontynuowane niezależnie od tego, czy Prezydencka Nagroda „Dla Dobra Wspólnego” będzie nadal, czy nie. Ale mamy nadzieję, że będzie. I mamy nadzieję, że będzie coraz trudniejszy wybór, Pani Prezes, jeżeli chodzi o kolejnych laureatów Nagrody. I że będzie coraz więcej tych osób, podmiotów i różnego rodzaju dzieł z całego kraju, które będą do tych kolejnych edycji, które nastąpią, tej Nagrody zgłaszane.

Jeszcze raz Państwu dziękujemy. Za chwilę wręczymy nagrody w dziewiątej edycji. Nie był to – jak zwykle – łatwy wybór, muszę to powiedzieć. Ale cieszę się ogromnie, że go dokonaliśmy. I jeszcze raz Państwu za te wszystkie lata z całego serca dziękuję. Proszę, żeby też tutaj mobilizować następnego Prezydenta, który przyjdzie, następną Parę Prezydencką, która przyjdzie, do tego, aby to było. I abyście się Państwo zbierali w Pałacu Prezydenckim i w innych miejscach.

Bo niekoniecznie, nie zawsze musi to być Pałac Prezydencki, jak widzieliśmy też na tym krótkim sprawozdawczym materiale filmowym. Był i Teatr Narodowy na pięknej uroczystej gali też z okazji stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości. Ale było też covidowe, zdalne rozdanie nagród w Radomiu – no i był też znak czasów i dziejów w postaci masek, które mieliśmy, jak było widać, na co dzisiaj uśmiechamy się, widząc to i kręcąc głowami, jak to było możliwe. Było – proszę Państwa – możliwe.

Bardzo jeszcze raz dziękuję za to, że zawsze Państwo byliście i że nic Państwa przez te wszystkie lata do działalności nie zniechęcało. Wręcz przeciwnie: w większości przypadków ci, z którymi spotkaliśmy się na samym początku, potem rozwinęli swoje spektrum działalności – czy to poszerzając ją o nowe obszary, czy rozwijając ją w sensie zwiększania stałego jej potencjału. Dziękujemy za to z całego serca. Ja dziękuję w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej – mam ten piękny przywilej.

Dziękuję ogromnie.