Szanowny Panie Ministrze Obrony Narodowej,
Szanowni Panowie Ministrowie,
Szanowny Panie Pułkowniku,
Szanowna Pani Prezes,
Szanowny Panie Dyrektorze,
Wszyscy Wielce Szanowni Państwo,
Oficerowie, Żołnierze,
To jest bardzo ważna i podniosła chwila. Bardzo ważna także – nie będzie przesadą, jeżeli powiem – dla tradycji polskiego oręża. Sztandar w dziejach naszego oręża, poczynając od czasów najwcześniejszych, od czasów wojów polskich a potem rycerzy, był czymś niezwykle cennym, a przede wszystkim ważnym strategicznie i bojowo dla jednostki. Gromadził wokół rycerzy, pokazywał miejsce, gdzie znajduje się centrum oddziału. Jego rola była nie do przecenienia.
Zawsze podkreślam, kiedy mówię o sztandarach – a zdarza mi się to ostatnio dosyć często, kiedy wręczamy sztandary Brygadom Obrony Terytorialnej – że ta wielka rola sztandaru i znaczenie, jakie miał dla wojska, w sensie historycznym, najlepiej jest przedstawiona przez Henryka Sienkiewicza w opisie Bitwy pod Grunwaldem. Ten moment, w którym Wielka Chorągiew Krakowska, a więc najważniejszy wówczas sztandar armii polskiej, zostaje przejęty na moment przez Krzyżaków. Wydawało się, że powinny upaść serca w polskich rycerzach, bo oznaczało to, że następuje rozproszenie jednostki, wojska, upadek ducha i morale – ale tam ta wola zwycięstwa i determinacja jest tak silna, że mimo osłabienia rycerze rzucają się i odbijają Wielką Chorągiew Krakowską.
Może Cię zainteresować Sztandar 4. Pułku Ułanów Zaniemeńskich przekazany Muzeum WP To jest istota sztandaru. Ona została przechowana, można powiedzieć, w tradycji polskiego wojska i w duszy polskich żołnierzy, mimo wszystkich trudnych lat, czasów zaborczych, kiedy zawsze ten sztandar – powstańczy czy inny, ale polski sztandar wojskowy – zawsze był świętością i zawsze był tym niezwykłym symbolem jednoczącym, gromadzącym, dodającym siły i woli walki.
Jeżeli spojrzymy na ten sztandar – sztandar 4. Pułku Ułanów Zaniemeńskich, jeżeli popatrzymy na jego historię, na to, że mieszkańcy ziemi lidzkiej ufundowali go jeszcze w 1920 roku, ale wojna polsko-bolszewicka przeszkodziła w jego wręczeniu i dopiero marszałek Józef Piłsudski wręczył go żołnierzom jednostki w 1922 roku w Wilnie, a w międzyczasie 4. Pułk wsławił się wielkimi czynami zbrojnymi w wojnie polsko-ukraińskiej, ale przede wszystkim w wojnie przeciw bolszewikom, kiedy bronili Polski przed najazdem bolszewickim, kiedy zwyciężyli w słynnej szarży, za którą zresztą 28 żołnierzy oddziału, ułanów, zostało uhonorowanych Krzyżami Srebrnymi Orderu Virtuti Militari – to pokazuje, jak wielka jest tradycja tej jednostki, jak wielkie było bohaterstwo jej żołnierzy. Zresztą dzisiejszy patron 9. Warmińskiego Pułku Rozpoznawczego, płk. Zygmunt Szendzielarz „Łupaszka” – jeden przecież z żołnierzy 4. Pułku – dzisiaj jest symbolem bohaterstwa, niezłomności, woli walki o wolną Polskę do samego końca. To jest w jakimś sensie to, co także niesie w sobie ten sztandar.
Choć dokładnie nie znam historii sztandaru, kiedy był ukryty, ale wiem, że w czasach komunistycznych próbowano go odnaleźć, były poszukiwania. Nikt jednak z żołnierzy, z tych, którzy byli świadkami miejsca ukrycia, nie ujawnił władzom komunistycznym, gdzie ten sztandar tak naprawdę się znajduje i rzeczywiście, wydobyty z ukrycia został dopiero po 80 latach. I dzisiaj w Polsce prawdziwie wolnej, niepodległej i suwerennej wreszcie znajdzie swoje miejsce – tam, gdzie powinien być, w Muzeum Wojska Polskiego, gdzie każdy żołnierz pielęgnującego i niosącego w sobie dzisiaj tę tradycję 9. Warmińskiego Pułku Rozpoznawczego będzie mógł ten historyczny sztandar zobaczyć. Wierzę w to głęboko, że z takich właśnie sztandarów płynie moc, która jest elementem tego transcendentnego przekazania tej tradycji, woli walki i siły bojowej na kolejne pokolenia żołnierzy.
Tego życzę wszystkim żołnierzom 9. Warmińskiego Pułku Rozpoznawczego i jego dowódcy, a wszystkim Państwu – w szczególności Pani Prezes i fundacji oraz wszystkim tym, którzy przyczynili się do odnalezienia i przekazania tego sztandaru – z całego serca dziękuję za wkład w budowanie naszej tradycji, w jej umacnianie, jeżeli chodzi o rozwój Wojska Polskiego.
Dziękuję.