Dzień dobry Państwu!

Witam w piątkowy poranek tutaj, w tym szczególnym miejscu – na Cytadeli Warszawskiej – gdzie dzisiaj mieści się muzeum ofiar zbrodni katyńskiej upamiętniające naszych oficerów, nasze elity intelektualne, które zostały pomordowane zbrodniczo w czasie II wojny światowej przez Rosję sowiecką.

Spotykamy się tu – można powiedzieć – jak co roku w tych pierwszych dniach kwietnia, odkąd powstało tutaj to muzeum, by oddać im hołd. Ale także – by przypomnieć również i całemu światu o tej straszliwej zbrodni; o zbrodni, która w istocie jest zbrodnią ludobójstwa. Bo nie ma żadnych wątpliwości, że Stalin, że przywódcy państwa sowieckiego chcieli wyeliminować polską elitę. Chcieli w ten sposób rozpocząć de facto zagładę polskiego narodu. Od wymordowania elit z reguły zaczyna się zagłada narodu. Taki był cel. Zamordowano przede wszystkim polskich oficerów – w Katyniu, w Miednoje, w Charkowie, w Twerze i w innych miejscach.

Mówimy symbolicznie o zbrodni katyńskiej, choć przecież wiemy znakomicie, że tych miejsc było bardzo wiele. W sumie ponad 22 tys. ludzi – polskich inteligentów. Nie tylko oficerów, ale także społeczników, działaczy różnych organizacji; nie tylko żołnierzy, ale także i policjantów, funkcjonariuszy polskiego państwa. Zostali brutalnie zamordowani, w większości strzałem w tył głowy. Ale znakomicie wiemy, że liczba polskich ofiar na wschodzie wtedy i potem była przeogromna i że była to hekatomba naszego narodu.

Wspominamy ich, składamy im hołd. Ale dzisiaj wołamy także o sprawiedliwość, o to, by można było w szczegółach wyjaśnić tę zbrodnię. Rosja przyznała się do niej po upadku państwa sowieckiego. Ale dzisiaj wiadomo, że ta historia na nowo jest… są próby jej zacierania. Na szczęście udało się dotrzeć do dokumentów i wiemy znakomicie, że to nie kto inny, tylko właśnie kierownictwo państwa sowieckiego na czele ze Stalinem wydało rozkaz wymordowania polskich oficerów.

Czy dzisiaj ta Rosja, która nie jest już Rosją sowiecką, ale nadal jest Rosją, w której odrodziły się imperialne ambicje, działa inaczej? Widzieliśmy w ostatnich latach – w czasie rosyjskiej agresji na Ukrainę – zbrodnię, której dopuścili się rosyjscy żołnierze w Buczy. Widzimy ogrom zbrodni, których dopuszczają się na co dzień na obszarach okupowanej i atakowanej przez nich Ukrainy.

Świat wymaga sprawiedliwości. Zbrodnie muszą zostać ukarane. Sprawcy muszą zostać wskazani, sprawcy muszą zostać osądzeni, sprawcy powinni zostać skazani. Powinni odpowiedzieć przed światem za swoje zbrodnie, ich twarze powinny być znane światu, powinni być napiętnowani. Po to, by nigdy więcej się to nie powtórzyło.

Tak jak zbrodnia katyńska nigdy nie została ukarana, tak jak sprawcy zbrodni katyńskiej nigdy nie ponieśli żadnej odpowiedzialności – być może właśnie dlatego potem zdarzyła się Bucza i inne zbrodnie, które oglądaliśmy w ostatnich latach. Wszystkie zbrodnie popełnione na ludzkości, popełnione na niewinnych, popełnione na tych, którzy nie mogą się bronić – muszą zostać wyjaśnione i muszą zostać ukarane.

Cześć i chwała bohaterom! Wieczna pamięć poległym i pomordowanym polskim oficerom i polskim obywatelom w czasie II wojny światowej! W szczególności dzisiaj wspominamy tych, którzy polegli, zostali pomordowani na wschodzie przez sowiecki reżim.

Dziękuję.