Wielce Szanowna Pani Prezydent,
Wielce Szanowni Panowie Prezydenci – obecni i byli,
Szanowny Panie Premierze,
Wielce Szanowny Panie Ministrze,
Wszyscy Wielce Szanowni Państwo – przedstawiciele banków i firm regionu Trójmorza,
Wszyscy Dostojni Zgromadzeni Goście,
Wszyscy Drodzy Przyjaciele!

Jestem bardzo wzruszony tą dzisiejszą ceremonią i faktem, że mogę wręczyć Pani Prezydent Kolindzie Grabar–Kitarović to najstarsze, najważniejsze i najwyższe polskie odznaczenie. Wręczamy ten order w Polsce za najważniejsze, absolutnie wybitne zasługi dla naszego kraju.

Order istnieje od ponad 300 lat i tak się stało przez nasze dzieje, że zawsze był związany tylko i wyłącznie z wolną, suwerenną i niepodległą Polską. Tak potoczyły się losy historii, że kiedy Polska była okupowana albo nie była w pełni wolna, ci, którzy Polskę okupowali, albo ci, którzy w jakimś stopniu ją niewolili, rezygnowali z nadawania tego odznaczenia. Mogę więc powiedzieć, że jest to także odznaczenie absolutnie wolnej Polski – tej prawdziwej, tej, która ma wielkie ambicje, chce się rozwijać i chce dobrze współżyć z innymi krajami.

Mam dzisiaj tę wielką przyjemność, że mogę odznaczyć Panią Prezydent, która pełniła już swój urząd, kiedy ja zostałem Prezydentem – pełniła go daleko, daleko od Polski, w Chorwacji. Polacy bardzo kochają Chorwację, wielu Polaków wyjeżdża do Chorwacji, wielu Polaków uwielbia to państwo. Ale z Panią Prezydent zaraz po moim wyborze na urząd Prezydenta spotkaliśmy się pierwszy raz, nigdy wcześniej się nie widzieliśmy.

Nigdy nie zapomnę tego pięknego wrześniowego dnia, kiedy spotkaliśmy się z Panią Prezydent w Krakowie i rozmawialiśmy po raz pierwszy. I wtedy właśnie po raz pierwszy Pani Prezydent powiedziała, że widzi potrzebę rozwinięcia współpracy międzynarodowej w naszej części Europy, dlatego że wie, że budujemy terminal LNG w Świnoujściu, wie, że jesteśmy już na ukończeniu tego terminalu, a Pani Prezydent planuje, że na wyspie Krk Chorwacja będzie miała swój pływający terminal gazowy, też LNG, i że dla bezpieczeństwa energetycznego naszej części Europy dobrze byłoby połączyć te dwa gazoporty.

Mnie się ta idea ogromnie spodobała, ale – pamiętam – zaproponowałem, żeby jeszcze ją rozwinąć o różne inne formy połączeń pomiędzy naszymi krajami; po prostu o komunikację – o drogi, koleje, o wszelkie formy połączenia; wszystko to, co jest potrzebne, żeby kraje dynamicznie się rozwijały, by jeszcze lepiej funkcjonowały, by zawiązywały się więzi międzyludzkie.

Pani Prezydent błyskawicznie poszła wtedy za ciosem i zaraz, kiedy spotkaliśmy się dosłownie za kilka tygodni w Nowym Jorku, w czasie sesji Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, Pani Prezydent zorganizowała pierwszy szczyt Trójmorza, który odbył się w Nowym Jorku. W następnym roku Pani Prezydent zaprosiła nas do Dubrownika i tak inicjatywa coraz szerzej zataczała swoje kręgi, coraz więcej krajów, coraz więcej Prezydentów decydowało się, aby brać w tym udział.

W 2017 roku do Warszawy na szczyt Trójmorza udało nam się razem z Panią Prezydent zaprosić Prezydenta Stanów Zjednoczonych – i to rzeczywiście był przełom. Prezydent Donald Trump przyjechał wtedy do Warszawy, uczestniczył w szczycie Trójmorza i – jak to bywa w takich sytuacjach – oczy właściwie całego świata skierowały się na to spotkanie.

Nie wiem, czy Pani Prezydent wie, ale politycy, ludzie między innymi ze Stanów Zjednoczonych, z różnych think tanków i politycy z administracji amerykańskiej mówią o Pani Prezydent, że jest Pani matką Trójmorza. To absolutnie niewątpliwie szczera prawda.

I dzisiaj, kiedy tak długo rozmawialiśmy o Trójmorzu tutaj z Panami Prezydentami, nie trzeba było się wysilić, żeby pokazać, co Trójmorze przyniosło przez te siedem lat naszej części Europy. Poczynając od rozpoczętych i toczących się w tej chwili inwestycji budowlanych – jeżeli chodzi o budowę dróg i kolei – poprzez wreszcie wzrastające z każdym tygodniem, miesiącem i rokiem bezpieczeństwo energetyczne, bezpieczeństwo gazowe.

Do działających już gazoportów na Krku i w Świnoujściu dołączają kolejne interkonektory, które łączą nasze kraje i powodują, że niebezpieczeństwo szantażu gazowego, z jakim przecież spotkaliśmy się już w naszej części Europy, gwałtownie spada. Dzisiaj współpraca Trójmorza toczy się na poziomie prezydenckim, rządowym, a także regionalnym, samorządowym.

Dzisiaj ludzie patrzą na efekty Trójmorza, które są zbawieniem dla regionów chociażby w Polsce – tak jak dzieje się to obecnie na Podkarpaciu, Lubelszczyźnie czy Podlasiu. Za kilka lat gotowa Via Carpatia połączy granicę litewską poprzez wschodnią Polskę aż do granicy słowackiej. I będzie akceleratorem nie tylko dla handlu i turystyki pomiędzy naszymi krajami, ale także dla lokalnego i regionalnego rozwoju.

Myślę, że mogę skończyć – bo, oczywiście, jeszcze długo mogę mówić o zasługach Pani Prezydent – ale powiem tak: nie byłoby tego, gdyby nie Pani Prezydent. Ten Order Orła Białego jest za zasługi dla Rzeczypospolitej, dlatego że ta zasługa jest rzeczywiście wielka.

Mam nadzieję, że w niedalekiej przyszłości, za kilka lat, Pani Prezydent wsiądzie do samochodu, wybierze się na spokojną wycieczkę turystyczną i pojedzie sobie z Chorwacji poprzez Budapeszt, Słowację, poprzez wschodnią Polskę – od Rzeszowa poprzez Lublin, obok Suwałk, koło Białegostoku – aż do granicy litewskiej. I będzie mogła Pani Prezydent z satysfakcją spojrzeć, że ta wspaniała nowa droga powstała właśnie dzięki Pani służbie nie tylko dla Chorwacji, ale dla Europy, dla krajów naszego regionu.

A już dzisiaj Pani Prezydent może z satysfakcją sobie pomyśleć: „No fajnie, moja praca, moja służba publiczna przyniosła jakieś rezultaty – Rosjanie zamknęli gaz, a Polacy się nie przejęli”.

Wielce Szanowna Pani Prezydent, Droga Kolindo – z całego serca dziękujemy.