Dzień dobry Państwu!

Szanowni Państwo, jesteśmy w wyjątkowym miejscu w wyjątkowym dniu – w 80. rocznicę wyzwolenia niemieckiego, nazistowskiego obozu koncentracyjnego i zagłady Auschwitz–Birkenau. Dzisiaj tutaj, w Oświęcimiu, na terenie dziś muzeum, kiedyś miejsca zagłady, niemieckiego obozu koncentracyjnego odbędą się uroczystości upamiętniające 1 mln 100 tys. ludzi różnych narodowości – przede wszystkim Żydów, ale też i Polaków, Rosjan, Romów, ludzi wielu narodowości z całej Europy okupowanej przez Niemców – którzy tutaj cierpieli i którzy tutaj zostali pomordowani.

ENGLISH VERSION>>
 ‏עִבְרִית >>
AUF DEUTSCH >>

Ale to też dzień, który 20 lat temu – w 2005 roku – Organizacja Narodów Zjednoczonych ustanowiła Międzynarodowym Dniem Pamięci o Ofiarach Holokaustu. Dlatego że – jak dobrze wiemy – obozy koncentracyjne, a przede wszystkim obozy zagłady takie właśnie jak Auschwitz–Birkenau, a w szczególności Birkenau, zbudowane zostały po to, by realizować zagładę narodu żydowskiego. Taki był zbrodniczy plan Hitlera, taki był zbrodniczy plan nazistowskich Niemców w czasie II wojny światowej, by dokonać ich zagłady. Upamiętniamy zatem dzisiaj wśród tych wszystkich, którzy zostali pomordowani podczas Holokaustu, także i ponad 3 mln obywateli polskich narodowości żydowskiej, którzy zostali przez Niemców w czasie II wojny światowej zabici. Dzisiaj przybywają tutaj w tej chwili delegacje z całego świata po to, by uczestniczyć w tych uroczystościach.

My, Polacy, na których ziemi okupowanej wtedy przez hitlerowskich Niemców Niemcy zbudowali ten przemysł zagłady i ten obóz koncentracyjny, jesteśmy dzisiaj strażnikami pamięci. W jakimś sensie – bolesnym – można powiedzieć, że kontynuujemy tę niezwykłą misję, którą przyjął na siebie dobrowolnie, ochotniczo kiedyś, w czasie II wojny światowej, Rotmistrz Pilecki, specjalnie dając się tutaj, w tym obozie, uwięzić, zamknąć po to, by dać świadectwo, po to, by móc stworzyć ruch oporu, po to, by móc stąd także i wyjść, uciec jako żywy dowód tego, co tutaj się dzieje. I móc zanieść to świadectwo aliantom zachodnim po to, by zaświadczyć, co robią na okupowanych przez siebie ziemiach, co robią z podbitymi narodami hitlerowscy Niemcy.

My dzisiaj jako – w jakimś sensie – ci spadkobiercy Rotmistrza Pileckiego sprawujemy pieczę nad tymi miejscami. Polska o te miejsca dba właśnie po to, by pamięć nie zginęła, by nie zagasła, by zawsze pamiętano i by przez tę pamięć właśnie nigdy więcej świat nie pozwolił na to, aby doszło do takiej dramatycznej katastrofy ludzkiej, a ściślej mówiąc: katastrofy ludzkości. Bo to, że przedstawiciele jednego narodu mogli wyrządzić tak straszliwe, niewyobrażalne krzywdy innym narodom, a zwłaszcza narodowi żydowskiemu, to jest coś, czego w dziejach ludzkości wcześniej nie było. I między innymi po to ta pamięć jest pielęgnowana, by nigdy już więcej nie nastąpiło.

Dziś obchodzimy tutaj 80. rocznicę wyzwolenia tego obozu koncentracyjnego i zagłady 27 stycznia 1945 roku. Przybywają tutaj też dzisiaj ostatni ocalali. Przed chwilą miałem ten zaszczyt, aby móc towarzyszyć ocalałym w złożeniu wieńców i świec pod ścianą śmierci tutaj, w obozie Auschwitz.

Szanowni Państwo!

Dziękuję wszystkim za przybycie i dziękuję wszystkim tym, którzy dzisiaj przybywają i jeszcze przybędą tu, do Oświęcimia, do tego muzeum będącego straszliwym świadectwem zagłady, jakiej dopuścili się hitlerowscy Niemcy na narodach, przede wszystkim na narodzie żydowskim, w latach II wojny światowej.

Cześć pamięci wszystkim pomordowanym! Cześć pamięci wszystkim, którzy zmarli! Cześć pamięci wszystkim, którzy cierpieli! Wieczne odpoczywanie racz im dać, Panie.