Czcigodni Kombatanci, Weterani,

Wielce Szanowni Panie i Panowie Oficerowie, Żołnierze na czele z Szanownym Panem Prezesem i Państwem Prezesami,

Wielce Szanowni Panie i Panowie Ministrowie,

Panie Prezesie Instytutu Pamięci Narodowej,

Wielce Szanowni Panie i Panowie Oficerowie, Żołnierze,

Drodzy Druhny i Druhowie, Harcerze,

Wszyscy Szanowni Państwo – Przedstawiciele organizacji patriotycznych i niepodległościowych,

Wszyscy Drodzy Przybyli Goście,

Wszyscy Wielce Szanowni Państwo!

Bardzo serdecznie dziękuję. Bardzo dziękuję za przybycie do Pałacu Prezydenckiego na tę uroczystość podpisania tej jakże ważnej, symbolicznej ustawy. Krótkiej, a jakże istotnej, ustanawiającej święto dla nas wszystkich, dla Rzeczypospolitej Polskiej, które – szczerze mówiąc – powinno istnieć od dawna. Bo przecież upamiętnialiśmy już powstanie Polskiego Państwa Podziemnego, kiedy w 2009 roku Prezydent Profesor Lech Kaczyński przekazywał młodym testament żołnierzy i obywateli cywilnych Polskiego Państwa Podziemnego – uroczyście na ich ręce; bo przecież wkrótce potem ustanowiliśmy też państwowe święto – Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych – także z inicjatywy Prezydenta Lecha Kaczyńskiego.

Dziękuję bardzo posłom, inicjatorom, posłom Koalicji Obywatelskiej, ale także i wszystkim posłom i senatorom naszego parlamentu – albowiem powszechne było poparcie dla tej ustawy i nie było żadnych wątpliwości, co do jej uchwalenia – za to, że będziemy mieli to święto nowe, jakże istotne, obejmujące całe spektrum wspomnienia i dające szacunek wszystkim uczestnikom tamtej walki: Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Armii Krajowej. Tych, którzy tutaj, na terenie Polski, w konspiracji, pod niemiecką okupacją walczyli o odzyskanie niepodległości, o wolną, suwerenną i niepodległą Polskę.

Można powiedzieć śmiało, że to powstanie tej największej w Europie w czasie II wojny światowej i w dziejach armii podziemnej – jako elementu całej podziemnej struktury polskiego państwa pod okupacją niemiecką – rozpoczęło się zaraz po niemieckiej i sowieckiej agresji na Polskę. Bo to przecież już właśnie wspomnianego 27 września 1939 roku została powołana Służba Zwycięstwu Polski przez – wtedy znajdujących się pod okupacją niemiecką tutaj, na naszych terenach – polskich generałów polskiej armii na czele z Generałem Tokarzewskim i przez ówczesnego Prezydenta Warszawy, Stefana Starzyńskiego. Później przekształcona w Związek Walki Zbrojnej w 1940 roku po to, by ostatecznie – w 1942 roku 14 lutego – rozkazem Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych, Generała Władysława Sikorskiego, zostać przekształcona ostatecznie w Armię Krajową. To dlatego właśnie ten Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Armii Krajowej został przez polski parlament – przez Sejm i Senat – ustanowiony na dzień 14 lutego każdego roku. I tak będzie obchodzony.

Powiedziałem, że Armia Krajowa była największą podziemną formacją zbrojną – z całą pewnością – okupowanej przez Niemców Europy, która przeciwko Niemcom walczyła. Ale prawdopodobnie była też największą formacją zbrojną podziemną w historii świata. Z tego względu, że w momencie, w którym powstawała, było to około 100 tys. żołnierzy – właśnie żołnierzy armii podziemnej. Ale w 1944 roku było ich 480 tys., z których – jak się szacuje – około 100 tys. w czasie II wojny światowej zostało zabitych i zamordowanych.

Ale było to rzeczywiście wielkie poruszenie patriotyczne po to, by walczyć zbrojnie o odzyskanie niepodległości, by pokonać okupanta, by odzyskać wolną Polskę. Wielkie poruszenie, w którym przecież byli nie tylko ci, którzy wcześniej walczyli w armii polskiej, ci, którzy do tej walki w armii polskiej byli profesjonalnie przygotowani przed 1 września 1939 roku. Ale przede wszystkim w kolejnych latach do Armii Krajowej zgłaszali się ludzie młodzi, polska młodzież, włącznie z najmłodszymi – bo takie było wtedy to patriotyczne wezwanie i takie było wtedy wychowanie, niezwykle dla Rzeczypospolitej cenne.

Cieszę się ogromnie z tego, że to święto upamiętniające bohaterstwo i upamiętniające bohaterów zostało ustanowione jeszcze w ich obecności. Dziękuję naszym najdroższym kombatantom, weteranom za przybycie dzisiaj na tę uroczystość. Dziękuję, że jesteście. Dziękuję, że swoją obecnością nadajecie ten niezwykły wymiar także temu wydarzeniu. Dziękuję Wam za Waszą służbę dla ojczyzny trwającą nieprzerwanie cały czas – nie tylko w tamtych czarnych latach, kiedy Polski nie było na mapie, kiedy znajdowała się pod niemiecką okupacją, kiedy walczyliście, ryzykując życie. Ale że potem przez wszystkie lata dawaliście także i świadectwo i do dziś dajecie, pokazując swoją postawą, co to znaczy być prawdziwym Polakiem, prawdziwym patriotą, co to znaczy kochać ojczyznę. I że mówicie o tym młodzieży, która nieprzerwanie, niezmiennie zawsze była, jest i będzie najważniejsza dla trwania Rzeczypospolitej, dla jej przyszłości. Dziękuję za to z całego serca. (oklaski)

Dziękuję za obecność wszystkim Państwu Prezesom, przedstawicielom organizacji. Dziękuję oficerom Wojska Polskiego za obecność – tym, którzy współcześnie tworzą armię polską, Wojsko Polskie, wojsko Rzeczypospolitej. Ale dziękuję także i młodzieży, dziękuję harcerzom – tym, którzy wychowują od najmłodszych lat w duchu patriotyzmu, służby ojczyźnie, właśnie cały czas nawiązując do Państwa postawy; do wspomnienia o Szarych Szeregach, do wspomnienia o harcerzach okresu II wojny światowej, którzy nigdy nie poddali się i nigdy nie pogodzili się z tym, że Niemcy i Sowieci odebrali im ojczyznę. I z których także wielu – choć byli bardzo często za mali na to, by mieć broń w ręku – oddało swoje życie, choćby w czasie Powstania Warszawskiego jako łącznicy czy jako ci, którzy służyli w poczcie polowej. Dziękuję młodzieży, że jest, i dziękuję, że pamięta.

Jeszcze raz podkreślam: jestem niezwykle dumny i szczęśliwy, że mogłem podpisać tę ustawę. I z całego serca dziękuję za tę inicjatywę i za tak piękne, zgodne jej ustanowienie przez naszych parlamentarzystów. Bo to jest symbol, który dzisiaj – zwłaszcza w dzisiejszych, trudnych czasach, kiedy otoczenie na świecie stało się tak niestabilne i w istocie niebezpieczne – umacnia przekonanie o tym, że bezpieczeństwo Rzeczypospolitej i jej siła, od której w istocie uzależnione jest jej trwanie, ma znaczenie fundamentalne i jest sprawą absolutnie wspólną.

Cześć i chwała bohaterom! Niech żyje Polska!