Szanowny Panie Ministrze,
Szanowni Państwo Prezesi na czele z organizatorami konkursu – z Panią Prezes Ewą Pawłowską, z Panem Prezesem Tomaszem Majdą,
Wszyscy Wielce Szanowni Goście,
Drodzy Laureaci, Zwycięzcy Konkursu,
Wszyscy Wielce Szanowni Państwo!

Bardzo się cieszymy i jesteśmy z żoną, z Agatą, ogromnie dumni z tego, że konkurs po raz kolejny, ta gala finałowa przyjęła zaproszenie tutaj, do Pałacu Prezydenckiego, i że po raz siódmy możemy gościć konkurs i zarazem być jego honorowymi patronami. Podkreślam: od pierwszego dnia jesteśmy z żoną – bo takie mam poczucie – honorowymi patronami; nie organizatorami, nie pomysłodawcami, nie twórcami konkursu.

Pomysłodawcą, twórcą konkursu był wspomniany dzisiaj, nieodżałowany, ale zarazem wielki Pan Piotr Pawłowski, Prezes Stowarzyszenia Przyjaciół Integracji, Prezes Fundacji „Integracja”, którego – niestety – od czterech lat nie ma już z nami fizycznie. Ale jestem przekonany, że jest z nami duchem, jest z nami tutaj, na tej sali. A przede wszystkim jest w swoich dziełach. Cały czas żyje w swoich dziełach, które kontynuuje w tej chwili jego małżonka, Pani Prezes Ewa Pawłowska, które dalej realizuje Towarzystwo Urbanistów Polskich i w których dalej wszyscy współuczestniczymy.

Proszę Państwa, powiedziałem, że jesteśmy ogromnie dumni z żoną i bardzo się cieszymy, że to zaproszenie po raz kolejny zostało przyjęte, a my po raz kolejny możemy mieć honorowy patronat nad tym wyjątkowym konkursem oraz nad tą bardzo wyjątkową i ważną ideą.

Dlaczego ona jest ważna z prezydenckiego punktu widzenia? Dlatego że ona poprzez swoją realizację, swój rozwój, poprzez swój praktyczny wymiar – w postaci właśnie tych projektów, tych idei architektonicznych i urbanistycznych, które przekładają się na życie, które stają się częścią otaczającej nas rzeczywistości – powoduje, że Polska staje się państwem prawdziwie nowoczesnym, że staje się państwem inkluzywnym w tym znaczeniu, że dostrzega każdego swojego obywatela.

To jest dzisiaj wymiar nowoczesności, współczesności, uznania człowieka w najlepszym tego słowa znaczeniu; tego, aby każdy człowiek się odnajdywał, aby każdy człowiek czuł się dobrze, aby to, co przede wszystkim służy użyteczności publicznej, było dla każdego w jednakowym stopniu dostępne. To jest jeden element.

Drugi element: chcę z całą mocą podkreślić, że ta urbanistyka i ta architektura są nie tylko na wskroś nowoczesne w najlepszym tego słowa znaczeniu, odpowiadające najnowszym światowym trendom designu. Ale przede wszystkim są niesłychanie atrakcyjne, pięknie wyglądają, stwarzają niezwykłą estetykę naszego kraju, powodują, że Polska staje się także w sensie wizualnym – nie tylko użytkowym – państwem bardzo atrakcyjnym. Krótko mówiąc: podnoszą w olbrzymim stopniu także nasz prestiż na świecie.

Tym bardziej się cieszę i tym bardziej dziękuję za kolejną edycję. Dziękuję wszystkim Państwu architektom, projektantom. Dziękuję wszystkim wykonawcom. Dziękuję wszystkim właścicielom firm, którzy decydują się i kładą nacisk na to, aby te projekty i ich inwestycje w taki, a nie inny sposób były właśnie realizowane; aby spełniały takie, a nie inne wymagania; i aby ta przestrzeń publiczna i te obiekty publiczne odpowiadały właśnie tym wszystkim wymogom, które powodują, że Państwo – po pierwsze – możecie stanąć do tego konkursu, a po drugie – że z powodzeniem w nim startujecie i go wygrywacie.

Ogromnie dziękuję jury, wszystkim, którzy pracowali w związku z tym, aby ten konkurs rozstrzygnąć; aby z wielu, z tej wielkiej, bardzo trudnej konkurencji – co roku bardzo trudnej – wyłonić rzeczywiście w wyniku pewnie długich dyskusji, typowania, zastanawiania się tych, którzy są najlepsi. Bo chcę bardzo mocno podkreślić, że wszyscy, którzy w tym konkursie biorą udział, naprawdę reprezentują najwyższy poziom.

To jest wspaniała myśl architektoniczna, to jest najwyższy kunszt, to są wielkie zdolności i to jest wielkie serce włożone w te projekty i w to wykonawstwo, a także – co tu wiele kryć – bardzo często ogromne pieniądze, a bardzo często dodatkowe pieniądze właśnie po to, żeby te dzieła, te zadania były jak najlepiej wykonane, służyły jak najlepiej, realizowały w jak najlepszy sposób ideę tworzenia rzeczywistości bez kantów, rzeczywistości dostępnej, bez przepaści, bezpiecznej, łatwej, przyjemnej.

Zawsze to podkreślamy: pamiętajmy, że to nie są tylko osoby z niepełnosprawnościami. To są wszyscy. To może być w każdej chwili każdy z nas na skutek jakiejkolwiek kontuzji, którą odniesiemy. Dzisiaj tak modna jest aktywność sportowa. Ile kontuzji zdarza się w sporcie i ile razy bywa tak, że człowiek, który na co dzień jest superzdrowy, sprawny i właśnie uprawia różnego rodzaju sporty, ma ten moment w swoim życiu, że boryka się właśnie z trudnościami z poruszaniem się. I dla niego też to jest.

I jest to też dla każdego z nas, kiedy będziemy już coraz starsi i kiedy już nie będzie nam tak łatwo poruszać się, i kiedy może będziemy mieli słabszy wzrok, a może właśnie już nie będzie nam tak łatwo podnieść nogi – żeby to także dla nas było dostępne i żebyśmy cały czas byli zupełnie normalnymi, w 100 proc. uznanymi uczestnikami życia społecznego, życia publicznego, dokąd tylko to będzie z naszej, osobistej strony możliwe i dokąd tylko będziemy mieli sami taką wolę.

Jeszcze raz dziękuję za zorganizowanie tego konkursu. Jeszcze raz dziękuję za pracę, która w związku z konkursem została wykonana. Z góry gratuluję wszystkim laureatom, zwycięzcom konkursu i z całego serca Państwu dziękuję za to wspaniałe zmienianie naszej rzeczywistości na lepsze, na bliższe.

Dziękuję bardzo.