Magnificencjo, Panie Rektorze,
Czcigodne Władze krakowskiej Akademii Muzycznej – Władze Rektorskie, Czcigodny Senacie,
Wielce Szanowny Panie Wojewodo,
Szanowni Przedstawiciele Pana Prezydenta Miasta Krakowa,
Wszyscy Wielce Szanowni Przybyli Przedstawiciele władz państwowych, w szczególności Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego,
Szanowni Panie i Panowie Profesorowie,
Wszyscy Przedstawiciele krakowskich uczelni na czele z Magnificencjami, Państwem Rektorami,
Wielce Szanowni Państwo Dyrektorzy, Przedstawiciele krakowskich i małopolskich instytucji muzycznych,
Wielce Szanowna Pani Prezes,
Wszyscy Dostojni Przybyli Goście,
Szanowni Państwo Konsulowie,
Przedstawiciele Korpusu Dyplomatycznego,
Wszyscy Wielce Szanowni Pracownicy – naukowi i administracyjni – uczelni,
Drodzy Studenci,
Wszyscy Wielce Szanowni Państwo!

Jest mi niezmiernie miło uczestniczyć w dzisiejszej uroczystości, zwłaszcza że z racji pełnionego urzędu od lat co roku biorę udział w inauguracjach roku akademickiego na różnych uczelniach. Ale po raz pierwszy mam ten wielki zaszczyt i przyjemność, by inaugurować rok akademicki na uczelni artystycznej. Bardzo dziękuję za zaproszenie Panu Rektorowi, władzom rektorskim. Jest to dla mnie wielki zaszczyt i przyjemność, zwłaszcza że jest to uczelnia z miasta, z którego pochodzę, z Krakowa; uczelnia, którą znam, z którą w jakimś sensie też jestem związany od czasów jeszcze wczesnej młodości i dzieciństwa, bym nawet powiedział.

Szanowni Państwo!

To już 135. inauguracja roku akademickiego w Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie, drugiej najstarszej uczelni muzycznej w Polsce. Miło wspominam moją wizytę tutaj na święcie uczelni w lutym 2010 roku, kiedy w imieniu Pana Prezydenta Profesora Lecha Kaczyńskiego wręczałem Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Pani Profesor Teresie Maleckiej. A dziś Pani Profesor wygłosi okolicznościowy wykład, z czego również bardzo się cieszę, jest to dla mnie niezwykle też miła okoliczność.

W szczególny sposób pozdrawiam młodzież, pozdrawiam studentów. Jesteście Państwo młodymi ludźmi obdarowanymi niepospolitymi talentami. No – świadczy o tym już sam fakt nauki w tych murach, ale też bardzo często dorobek artystyczny, którym wielu z Państwa może się poszczycić już w tak młodym wieku. To wspaniałe i bardzo ważne, daje wielką nadzieję dla rozwoju Rzeczypospolitej. Potwierdzeniem tego są liczne afisze, które mija się, idąc korytarzami uczelni. Miło jest powitać Państwa w gronie 286 studentów pierwszego roku, którzy przeszli przez niełatwe egzaminy i rozpoczynają studia. Cieszę się, że przystępujecie Państwo do tych studiów z entuzjazmem. Ufam, że polską kulturę, a zwłaszcza życie muzyczne czeka rozkwit, który wkrótce będziemy Państwu – właśnie jako młodemu pokoleniu polskich muzyków – zawdzięczać.

Szanowni Państwo!

Spotykamy się w roku jubileuszowym. Można powiedzieć – tutaj, w Akademii – podwójnie jubileuszowym. Po pierwsze, to 135 lat, odkąd powstała uczelnia, bo tak to datujemy: 1 lutego 1888 roku, kiedy założono Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie; to był początek krakowskiej Akademii Muzycznej. Ale to także i rok 90. rocznicy urodzin patrona uczelni i jej wieloletniego rektora, a także naszego – ale nie tylko naszego – wybitnego kompozytora, Pana Profesora Krzysztofa Pendereckiego.

Jest on wciąż na nowo odkrywanym źródłem inspiracji dla młodych kompozytorów, dla muzyków, ale też dla twórców innych dziedzin sztuki. Jest znakiem rozpoznawczym polskiej muzyki współczesnej. Jest mi niezmiernie miło inaugurować rok akademicki w jednym z miejsc, gdzie rodziła się twórczość Mistrza. Jestem przekonany, że tak jak Państwo dziś wymieniają się tutaj opiniami, słuchają, uczą się od siebie, tak też i on czerpał z kontaktów ze społecznością akademicką, obserwował, wsłuchiwał się, był – i nadal jest poprzez swoją muzykę – częścią tworzonej przez Państwa wspólnoty.

Wielce Szanowni Państwo!

Dzięki zabiegom Pana Rektora, dzięki zabiegom Senatu Akademii oraz wsparciu finansowemu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Pana Piotra Glińskiego, przy ulicy Skrzatów powstaje – można tak powiedzieć – nowy kampus uczelni. To ważny element wysokich nakładów przeznaczonych w ostatnich latach na rozwój polskiej kultury. Obecnie zajmowana siedziba, w której się spotykamy, mieści się w pięknych i zabytkowych budynkach, ale są one znacząco za małe wobec potrzeb, jakie ma Akademia, i nie spełniają wymagań właściwych dla wyższej uczelni muzycznej w XXI wieku. Budowa nowej siedziby wynika nie tylko z potrzeby rozwoju uczelni, ale jest także realizacją woli jej patrona, który znany był z dbałości o należyte warunki pracy muzyków.

Szanowni Państwo!

Dowodem tej troski o standardy przestrzeni do działań artystycznych jest Europejskie Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach. Mam głębokie przekonanie, że kampus na Grzegórzkach będzie kolejnym nowoczesnym obiektem na muzycznej mapie Małopolski i całego kraju – z jednej strony – przypominającym postać Mistrza, ale z drugiej strony – dającym też wszystkim Państwu i młodzieży, która co roku wstępuje w mury uczelni, szansę do odpowiedniego rozwoju na należytym poziomie, do tworzenia, do przyjmowania także gości, studentów z innych krajów, przedstawicieli muzyki, nauki światowej.

Pan Rektor wspominał o konieczności wsparcia tej inwestycji. Mogę Państwa zapewnić, że w ramach swoich możliwości wynikających z pełnionego urzędu – a jeżeli Pan Bóg pozwoli, to także i po zakończeniu pełnienia misji Prezydenta Rzeczypospolitej – z całą pewnością może Pan Rektor i Państwo mogą być pewni: ze wszystkich sił będę się starał wspierać tę inwestycję, tak aby zawsze były środki na jej prowadzenie oraz na jej z powodzeniem i w terminie dokończenie. Uważam ją za absolutnie jedną z najważniejszych, jakie są w tej chwili do realizacji w Krakowie, zwłaszcza w tym Krakowie akademickim.

Państwa uczelnia, Akademia Muzyczna, jest jedną z tych, które nie miały do tej pory takiego istotnego zastrzyku infrastrukturalnego, finansowego i z całą absolutnie pewnością – także czy może przede wszystkim z racji ogromnego dorobku – właśnie to nowe miejsce na światowym rzeczywiście poziomie, a wierzę w to, że tak właśnie będzie, po prostu się Państwu zwyczajnie należy.

Mówię to także jako ten, który – jak wspomniałem – czuję się w jakimś sensie osobiście z uczelnią związany. Tutaj, na sali, są nawet wśród Państwa jeszcze moi koledzy z dawnych lat, którzy pamiętają, kiedy jako konferansjer wspierałem ich jako studentów pierwszych lat uczelni, kiedy prowadzili w Filharmonii Krakowskiej swoje koncerty charytatywne. Ja wtedy, jeszcze jako uczeń krakowskiego liceum, byłem z nimi cały czas w kontakcie i obserwowałem ich rozwój tutaj, na Akademii, w ramach uczelni. Więc jest to dla mnie także i ogromnie ważne. Tym bardziej że wreszcie świat krakowskiej muzyki będzie miał uczelnie i obiekty z prawdziwego zdarzenia – takie, jakie one powinny być.

Wiecie Państwo, mam cały czas w pamięci ten moment, kiedy moi koledzy musieli opuścić swoje liceum, dlatego że waliły się krużganki i trzeba było przenieść się do innego obiektu, na ulicy Oleandry, tymczasowo, dlatego że nie było warunków do nauki, nie było warunków do twórczości. Mam nadzieję, że nigdy nic takiego w Krakowie nie będzie już miało miejsca, a ten nowy obiekt będzie nie tylko bezpieczny dla naukowców, twórców i studentów, ale przede wszystkim, że będzie na godnym, absolutnie światowym poziomie umożliwiał Państwu realizację twórczych zamierzeń.

Szanowni Państwo!

Edukacja artystyczna jest czymś więcej niż tylko wyzwaniem intelektualnym. Studia muzyczne łączą elementy formowania intelektualnego z doskonaleniem umiejętności warsztatowych i pielęgnowaniem wrażliwości na piękno. Takie wykształcenie – właśnie takie wykształcenie – otrzymuje się w tych murach. W krakowskiej Akademii uczyło się wielu wybitnych twórców i teoretyków muzyki, takich jak: odznaczeni Orderami Orła Białego profesorowie Joanna Wnuk–Nazarowa czy wspominany już dzisiaj wielokrotnie Krzysztof Penderecki, czy Mieczysław Tomaszewski, ale także Bogusław Schaeffer, Pani Profesor Kaja Danczowska, Halina Czerny–Stefańska, Witold Rowicki i wielu, wielu innych. Poczet wykładowców i absolwentów sytuuje uczelnię w europejskiej czołówce muzycznych szkół wyższych i czyni z niej jedno z najważniejszych miejsc na kulturalnej mapie Polski.

Gratuluję wszystkim otrzymującym podczas tej uroczystości odznaczenia państwowe oraz inne wyróżnienia i nagrody. To wyraz uznania dla Państwa szczególnych zasług na niwie muzyki, lecz także szeroko rozumianej kultury i nauki. Serdecznie dziękuję za to, że dzielą się Państwo swoimi talentami z nami – słuchaczami, odbiorcami sztuki, melomanami – i życzę Państwu powodzenia zarówno w realizacji planów związanych z tą piękną pasją, jak i również tych prywatnych, osobistych.

Życzę dziś całej Państwa społeczności niewyczerpanej inspiracji do uprawiania twórczości muzycznej, a także powodzenia w realizacji wszystkich stojących przed Państwem wyzwań i zamierzeń zarówno artystycznych, jak i tych już wspomnianych inwestycyjnych. Studentom życzę wielu sił do zgłębiania wiedzy i doskonalenia umiejętności warsztatowych. Życzę też cierpliwości w pielęgnowaniu tej tajemniczej wrażliwości, która czyni Państwa artystami.

Muzyka jest szczególną dyscypliną nauki, która ma moc integrowania ludzi, bo jest tworzona dla jej – najczęściej – wspólnego wykonywania. Muzycy grają razem w orkiestrach, kwartetach i innych zespołach. Dlatego na koniec życzę Państwu także i nawiązania przyjaźni na całe życie – przyjaźni na scenie i przyjaźni poza kulisami.

Jeszcze raz bardzo dziękuję. Wszystkiego dobrego!