Menu rozwijane

04 grudnia 2020
Wystąpienie Pary Prezydenckiej podczas gali „Lider Dostępności 2020” (1)
o86977989.jpg

Pierwsza Dama, Agata Kornhauser-Duda 

Szanowni Państwo,

Szanowna Pani Minister,

Szanowny Panie Ministrze,

Państwo Prezesi,

a przede wszystkim – Drodzy Laureaci!

Jest nam bardzo miło powitać wszystkich Państwa tutaj, z Pałacu Prezydenckiego. Bardzo cieszymy się, że mimo pandemii koronawirusa udaje nam się zorganizować już po raz piąty galę konkursu Lider Dostępności. I bardzo serdecznie wszystkich Państwa witamy.

Myślę, że nie ulega wątpliwości, że dostępność architektoniczna jest wyznacznikiem naszego postępu cywilizacyjnego. Ale jest też wyrazem naszej empatii i solidarności, a przede wszystkim oznaką świadomości, że wśród nas są osoby, które mają trudności z poruszaniem się.

To są przede wszystkim osoby z niepełnosprawnościami, osoby starsze, ale także rodzice i opiekunowie z małymi dziećmi. Bardzo ważne jest dla budowania naszych wzajemnych relacji, by ta dostępność rzeczywiście była dla wszystkich; by nikt nie czuł się wykluczony; by nikt nie czuł, że nie ma dostępu do przestrzeni miejskiej, do środków transportu, do miejsca pracy czy do kultury.

Dlatego też tak ważna jest pełna integracja, zapobieganie wykluczeniu i uniwersalne planowanie. Właśnie śp. Piotr Pawłowski zawsze bardzo mocno to podkreślał. Myślę, że dzisiaj z satysfakcją właśnie dzięki jego niestrudzonej pracy, pracy jego współpracowników – dzisiaj jego małżonki – a także wszystkich ludzi podobnie myślących, możemy powiedzieć, że ta dostępność w naszym kraju z roku na rok się poprawia.

Jest rzeczywiście coraz więcej miejsc, które nikogo nie wykluczają; miejsc przyjaznych dla wszystkich – również dla osób z niepełnosprawnościami – i miejsc zachęcających do wspólnego przebywania. Jak już wspomniałam, jest to niezwykle istotne właśnie dla budowania międzyludzkich relacji i przede wszystkim dla lepszego życia.

Może Cię zainteresować Konkurs „Lider Dostępności 2020” rozstrzygnięty

Prezydent RP, Andrzej Duda

A ja przede wszystkim chcę bardzo podziękować: Pani Prezes, Panu Prezesowi, wszystkim zaangażowanym w konkurs, dzięki którym on się odbywa, a więc organizatorom, czyli Stowarzyszeniu Przyjaciół Integracji, Fundacji „Integracja”, Towarzystwu Urbanistów Polskich, oraz całemu jury, które również się zbiera i w ramach kapituły konkursowej przyznaje nagrody, rozpatrując obiekty i projekty przestrzeni z całego kraju, ze wszystkich miejsc, ze wszystkich miast mniejszych, większych – bo to jest wielkie dzieło.

Przy tym wszystkim – mogąc, co dla mnie jest naprawdę niezwykle ważne, objąć prezydenckim patronatem to wielkie dzieło, co tak mocno przed momentem podkreślała Agata – patrzę na te obiekty także z wielkim wzruszeniem, dlatego że obserwuję ewolucję, która dzieje się w polskiej architekturze.

Tak naprawdę zaczęła się już w latach dwutysięcznych, czyli właśnie w tym okresie, gdy pan Piotr Pawłowski zaczął swoją niezwykłą inwencją – i trzeba też jasno powiedzieć: uporem, zdecydowaniem, ze swoim charakterystycznym błyskiem w oczach – zajmować się tymi sprawami, pokazywać i w jakimś sensie wymuszać to codzienne myślenie także o potrzebach osób z niepełnosprawnościami.

Ale co dziś jest ogromnie ważne? I myślę, że z tego też by się cieszył. Gdy popatrzymy na obiekty będące dziś przedmiotem oceny jury – w efekcie niektóre z nich otrzymają nagrody, które będą dziś ogłaszane i wręczane, niestety, symbolicznie, ale jednak – to chcę podkreślić bardzo mocno, że w tych obiektach najczęściej już w ogóle dziś nie widać, że są dostosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. To jest tak zaprojektowane i tak zrobione, że ta przestrzeń jest całkowicie naturalna, jednakowa dla każdego.

Myślę, że przede wszystkim właśnie o to chodzi – o to, by nie różnicować; o to, że wszyscy jesteśmy tacy sami i wszyscy możemy się poruszać po tej samej powierzchni, korzystać z tej samej powierzchni, i tej różnicy nie widać. A więc jest to rzeczywiście wielki skarb i to także pokazuje zdolność naszych architektów, urbanistów do tego, jak pięknie można projektować przestrzeń i obiekty dla każdego.

Chcę bardzo serdecznie jeszcze raz podziękować kapitule za tegoroczną pracę, wykonaną w trudnych, covidowych warunkach, z ograniczeniami, z koniecznością komunikowania się przez internet, właściwie bez możliwości osobistego spotykania się. Chcę bardzo podziękować za wyłonienie pracy, za wszystkie dyskusje wokół projektów i obiektów, które miały miejsce. Chcę podziękować za wielkie zaangażowanie i jeszcze raz pogratulować wszystkim laureatom tegorocznego konkursu.

Jest dla mnie wielkim zaszczytem, że możemy obejmować to honorowym patronatem – bo takie mam poczucie, że razem z żoną obejmujemy ten konkurs honorowym patronatem, i proszę tak to traktować. Rzeczywiście jest to dla nas wielka radość właśnie z powodu elementu uwspólnotowiania nas wszystkich także poprzez architekturę, urbanistykę, która dzięki temu czyni nas absolutnie jednakowymi, z jednakowymi potrzebami i jednakowymi możliwościami, za co jeszcze raz z całego serca dziękuję. I gratuluję.