Szanowny Panie Dyrektorze!
Dostojni Goście!
Ekscelencje, Szanowni Państwo!

Miło mi powitać znakomite grono polityków, ekspertów, wojskowych, dyplomatów i liderów opinii z całego świata. Zebrali się Państwo po raz drugi w Warszawie z inicjatywy Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych. Ta konferencja, Arka Strategiczna, ma pomóc wyznaczyć kurs wolnego świata na wzburzonych wodach najnowszej historii. A chyba nikt z nas nie ma wątpliwości, jak bardzo jest to potrzebne w obecnym trudnym czasie.

ENGLISH VERSION >>

Chciałbym zacząć od postawienia jednej kluczowej kwestii. Jak utrwalić jedność i solidarność Zachodu w zakresie pomocy Ukrainie, nacisku na Rosję i odpowiedzi na inne wyzwania?

Po pierwsze: czynem – kontynuując kampanię wsparcia wojskowego, politycznego i humanitarnego Ukrainy. Po drugie: nakładając w Unii Europejskiej i w G7 dalsze dotkliwe sankcje na Rosję; przekonując do tego niezdecydowanych; minimalizując uzależnienie od rosyjskich surowców energetycznych; całkowicie wycofując kapitał  i inwestycje z Rosji. Po trzecie: uświadamiając całą społeczność międzynarodową, że na Ukrainie decydują się losy świata.

Bo sukces Rosji byłby zachętą dla innych państw do prowadzenia agresywnej polityki.

Stąd wynika konieczność uzyskania wsparcia dla obrony globalnego pokoju. Musimy dowieść, że agresja nie przynosi korzyści nikomu. Potrzebujemy więc stworzyć mechanizmy, które zapewnią długoterminowe wsparcie finansowe i obronne Ukrainy. To będzie jasny sygnał dla świata, że sprawiedliwość może wygrać, a wszelkie próby podważania porządku międzynarodowego są z góry skazane na porażkę.

Naszym celem powinno być także przyjęcie Ukrainy do Unii Europejskiej i NATO. Zachęciłoby to Ukrainę do przeprowadzenia niezbędnych reform, które są realizowane nawet teraz, w warunkach wojennych, i do unowocześnienia państwa.

Liczę, że nadchodzący szczyt NATO przyniesie decyzje, które przybliżą Ukrainę do członkostwa w Sojuszu. Do tego czasu powinniśmy być gotowi udzielić Ukrainie przejściowe gwarancje bezpieczeństwa. Od poczucia bezpieczeństwa na Ukrainie bowiem będzie zależało to, czy miliony Ukraińców wrócą do kraju i czy uda się go skutecznie odbudować.

Szanowni Państwo!

Musimy nastawić się też na dalszą agresywną politykę Rosji w perspektywie długoterminowej. Dlatego zgodnie z nową strategią, NATO musi wzmocnić zdolność do obrony i odstraszania. Niezbędne jest zwiększanie obecności sił Sojuszu na jego wschodniej flance. Będzie to jasnym sygnałem wiarygodności wysłanym do naszych społeczeństw i w kierunku potencjalnego agresora.

Nie możemy przy tym zapomnieć o takim wykorzystaniu instrumentarium NATO i Unii Europejskiej, by wspólnie z naszym głównym sojusznikiem, Stanami Zjednoczonym, utrzymać architekturę globalnego bezpieczeństwa w oparciu  o prawo międzynarodowe.

Zarówno skuteczne odstraszanie Rosji, jak i zmniejszanie ryzyka innych konfliktów wymaga bowiem zaangażowania USA i współpracy amerykańsko–europejskiej. Dlatego priorytetem polskiej prezydencji w Unii Europejskiej w 2025 r. będzie jeszcze intensywniejsze zacieśnianie współpracy ze Stanami Zjednoczonymi i NATO.

Szanowni Państwo!

Polska nadal będzie działać na rzecz silnego przywództwa USA w Europie, wzmocnienia wschodniej flanki NATO i rozszerzenia terytorialnego Sojuszu i Unii Europejskiej. Tylko w ten sposób sprawimy, że nie ziszczą się rosyjskie imperialne dążenia. Bo Rosja musi przegrać tę wojnę i zrozumieć, że naprzeciw niej stoi i będzie stał zjednoczony wolny świat.

Jestem ciekaw Państwa spostrzeżeń na ten temat. Cieszę się, że na tej sali debatować będzie tak szacowne grono uznanych ekspertów. Chciałbym też podziękować za całą Państwa pracę analityczną i doradczą, którą dostrzegam i doceniam.

Życzę owocnych dyskusji.

Dziękuję bardzo! Powodzenia!