Wielce Szanowna Pani Prezes Fundacji „Dorastaj z Nami”,
Wielce Szanowni Panowie Generałowie, Komendanci,
Szanowni Panie i Panowie Oficerowie,
Wszyscy Dostojni, Przybyli Goście,
Drodzy Przyjaciele Fundacji i Podopieczni Fundacji,
a także Sponsorzy Fundacji – wszyscy, którzy Fundację na co dzień wspierają!

Ogromnie dziękuję. Pani Prezes, Szanowni Państwo, ogromnie z Agatą, z moją żoną, dziękujemy za tę dzisiejszą uroczystość, za to, że po raz kolejny mogliśmy objąć honorowym, prezydenckim patronatem ten ogólnopolski program systemowej pomocy „Koalicja: razem dla bohaterów” i że przyjęliście Państwo po raz kolejny zaproszenie do Prezydenta Rzeczypospolitej, tutaj, do Belwederu, po to, żeby spotkać się, po to, żeby wręczyć stypendia, ale też po to, żeby pokazać moc. Bo dla mnie to jest zawsze najważniejsza siła tego spotkania. Zawsze jestem wzruszony, muszę powiedzieć – zresztą Państwo to wiecie, zwłaszcza ci z Państwa, którzy byli tutaj przez wszystkie lata – kiedy mówię o samej Fundacji, o programie. Bo głęboko w sercu mam dla Fundacji wielki szacunek i wdzięczność.

Fundacja istnieje 14 lat – od 2010 roku. Nie trzeba nikomu przypominać, co się wtedy stało. Opiekuje się dziećmi ludzi, którzy poświęcają się, poświęcili się, często poświęcili wszystko dla służby Rzeczypospolitej, ale dla służby drugiemu człowiekowi, dla służby nam. To jest tak, że dzisiaj – jako Prezydent mogę to powiedzieć – państwo ma obowiązek zadbania o swojego żołnierza, o swojego funkcjonariusza, jeżeli cokolwiek stanie mu się zwłaszcza w związku z wykonywaniem zadań dla państwa. Ma obowiązek zadbania o jego najbliższych, o jego rodzinę.

Ale państwo jest zimne. Państwo wypłaci pieniądze, państwo ustanowi jakiś program. Państwo nie ma serca. Tak po prostu jest. Państwo jest instytucją. Tę lukę, którą w jakimś sensie państwo zostawia pomiędzy rodzicami a sobą, wypełniła Fundacja. Pani Prezes, dziękuję z całego serca. Wykonujecie zadanie państwowe, ale dając serce, czego państwo zrobić nie może, nie da rady, nie umie. Pani Prezes, wszyscy ci, którzy współpracują z Fundacją, opiekunowie, którzy na co dzień pracują z dziećmi, terapeuci – dają serce, przytulają, są, opiekują się.

Od 2017 roku – 163 stypendia. Od samego początku – 317 podopiecznych, którym Fundacja na różne sposoby udzielała pomocy. Na różne sposoby – bo ta pomoc zawsze była taka, jaka właśnie była potrzebna. Była sprawdzona, zbadana, zdiagnozowana. To, czego podopieczni, czego dziecko potrzebowało – to było szukane i to było właśnie to serce. Ono polegało przede wszystkim na indywidualizacji potrzeby i indywidualnej jej realizacji. Dziękuję za to z całego serca. Państwo polskie nie dałoby rady samo tego zrobić, gdyby Fundacji nie było.

Dziękuję Pani Prezes i wszystkim tym, którzy Fundację współprowadzili. Dziękuję z całego serca wszystkim sponsorom, którzy Fundację wspierali przez wszystkie te lata także w tym zakresie, działając z pełną odpowiedzialnością jako Rzeczpospolita Polska. Dziękuję wszystkim Panom Komendantom za to wsparcie, którego udzielacie rokrocznie – i temu wydarzeniu, i samej Fundacji na co dzień, która opiekuje się Waszymi funkcjonariuszami, Waszymi żołnierzami, Waszymi podkomendnymi, a czasem tymi, którzy po nich pozostali, kiedy oni odeszli, kiedy oni oddali życie. „Tata jest największym bohaterem”... Co tu wiele mówić. Bardzo dziękuję. Pani Prezes, ogromnie dziękujemy.

Proszę Państwa – na zakończenie mojego wystąpienia – jak Państwo wiecie, nasza, z małżonką, misja prezydencka dobiega końca. Mamy nadzieję, że – zgodnie ze wszystkimi regułami ustrojowymi – w sierpniu będzie nowa Para Prezydencka. Nie wiem, kto będzie Prezydentem – czy pani, czy pan. Wybierzemy, zdecydujemy, zobaczymy, jacy będą kandydaci. Ale mam nadzieję, że nowa Para Prezydencka będzie rozumiała, jak bardzo ważne jest to, co Fundacja robi. I że nowa Para Prezydencka będzie pielęgnowała i hołubiła Fundację. Że będzie dbała o Fundację i zawsze będzie ją wspierała. Bo to, co robi Fundacja, jest fundamentalnie ważne, żeby Polska była Polską i żeby można było mówić, że jest poważnym państwem.