Szanowny Panie Premierze, Ministrze Obrony Narodowej,
Szanowny Panie Ministrze Spraw Wewnętrznych i Administracji,
Wielce Szanowni Panie i Panowie Ministrowie,
Wielce Szanowni Panowie Generałowie z Szefem Sztabu Generalnego na czele, 
Czcigodni Księża Kapelani,
Księże Arcybiskupie,
Księże Biskupie,
Wszyscy Dostojni Przybyli Goście,
Przedstawiciele Parlamentu – Posłowie, Senatorowie,
Szanowni Panie i Panowie Oficerowie, Żołnierze, Funkcjonariusze,
ale przede wszystkim i nade wszystko Wielce Szanowni Panowie Generałowie Wojska Polskiego, Policji, Państwowej Straży Pożarnej,
a także Najbliżsi nowo nominowanych przed momentem Panów Generałów,
Wszyscy Wielce Szanowni Państwo,
Wszyscy Goście tej uroczystości!

Moment tej nominacji, jak doskonale wszyscy Państwo wiecie, nie jest przypadkowy. Jest to zwyczaj w historii wolnej, suwerennej, niepodległej Rzeczypospolitej, że w związku z rocznicą odzyskania przez Polskę niepodległości w 1918 roku dokonujemy nominacji przede wszystkim w Wojsku Polskim, ale ostatnimi czasy także i w służbach odpowiedzialnych za codzienne bezpieczeństwo Rzeczypospolitej i nas wszystkich, jej obywateli.

Dlatego dzisiaj – w przeddzień święta narodowego, w przeddzień 106. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości – spotykamy się tutaj wieczorem, w Pałacu Prezydenckim, by tej nominacji dokonać wobec wzorowo dotychczas wykonujących swoją służbę żołnierzy i funkcjonariuszy Rzeczypospolitej. Dziękuję wszystkim Panom Generałom za dotychczasową służbę. Dziękuję Panu Premierowi i Panu Ministrowi za współdokonanie tych nominacji. Dziękuję wszystkim Państwu za przybycie i za uświetnienie swoją obecnością tej niezwykle ważnej uroczystości.

Te uroczystości wręczenia nominacji generalskich mają w ostatnich latach – zwłaszcza od 2014 roku, a już zwłaszcza, zwłaszcza od 2022 roku – swój wielki ciężar gatunkowy. Łatwo jest służyć bezpieczeństwu państwa, które w żaden sposób generalnie nie wygląda na to, żeby było zagrożone, i otoczone jest czasami pokoju i spokoju, gdzie nic wielkiego – poza bieżącym ściganiem przestępczości, wspieraniem ludzi w różnych trudnych sytuacjach życiowych, klęskach żywiołowych, pożarach i innych tego typu wydarzeniach – się nie dzieje; gdzie żołnierze służą w zasadzie tylko po to, żeby doskonalić się i żeby po prostu było wojsko, bo trzeba, żeby było, ale nikt nie przewiduje żadnego poważnego zagrożenia. Łatwo i fajnie jest wtedy otrzymywać nominacje generalskie, łatwo i sympatycznie wtedy wykonuje się swoje obowiązki, kiedy nie ma żadnych zagrożeń i spokojnie chodzi się na służbę, po prostu do pracy.

Te czasy minęły. Miejmy nadzieję, że wrócą jeszcze dla Rzeczypospolitej czasy zupełnego pokoju i spokoju, kiedy żadnych zagrożeń w naszym pobliżu nie będzie. Ale dziś tak nie jest. Dzisiaj za naszą wschodnią granicą toczy się pełnoskalowa wojna, która tak naprawdę zaczęła się w 2014 roku od rosyjskiej agresji na Krym, od aneksji tego Krymu, od rosyjskiej agresji w okręgach ługańskim i donieckim. A potem – niestety – ta agresywna polityka Rosji znalazła swój ostateczny dowód w postaci już widomego powrotu rosyjskiego imperializmu: atakiem frontalnym przeciwko Ukrainie w lutym 2022 roku. Od tego czasu służba dla bezpieczeństwa Rzeczypospolitej nacechowana jest w zasadzie codziennym tak naprawdę zagrożeniem.

I dzisiaj, przyjmując nominację generalską, przyjmuje się nie tylko wspaniały akt wprowadzający żołnierza czy funkcjonariusza do tego wąskiego i elitarnego klubu generalicji Rzeczypospolitej. Ale bierze się na siebie przede wszystkim dodatkową wielką odpowiedzialność za bezpieczeństwo Rzeczypospolitej, za bezpieczeństwo nas wszystkich – jej obywateli – za jej byt, za jej być może istnienie i przetrwanie. To właśnie dlatego te nominacje dokonane w przededniu święta odzyskania przez Polskę niepodległości są tak ważne.

Te 106 lat temu granice Rzeczypospolitej były już ukształtowane. Ale żołnierze, którzy w 1924 roku i w późniejszych latach odbierali swoje nominacje – przede wszystkim te generalskie – to byli żołnierze skrwawieni w bojach na frontach I wojny światowej, skrwawieni w bojach na frontach kształtowania granic Rzeczypospolitej, w wojnie przeciwko bolszewikom, w powstaniach śląskich, w postaniu wielkopolskim, w wielu walkach o przywrócenie Rzeczypospolitej na mapę Europy i świata i w walkach o jej utrzymanie; o to, by Rzeczpospolita trwała w swoim kształcie.

Na szczęście Panowie Generałowie nie musieli jeszcze tutaj, na naszym terenie, w obronie Rzeczypospolitej walczyć. I mam nadzieję, że nigdy tak nie będzie. Dlatego właśnie dzisiaj z taką pieczołowitością, wydając przede wszystkim ogromne pieniądze z budżetu Rzeczypospolitej gromadzonego przecież przez nas wszystkich, przez podatników, umacniamy jej bezpieczeństwo poprzez rozbudowywanie i modernizowanie polskiej armii. Ale także poprzez umacnianie i modernizowanie służb, które pilnują codziennego bezpieczeństwa wewnętrznego Rzeczypospolitej – Policji, Straży Pożarnej i innych.

To jest dzisiaj przede wszystkim to pierwszoplanowe Panów zadanie: dbanie o to, by te procesy toczyły się i by toczyły się jak najlepiej i jak najefektywniej. By nasz żołnierz i funkcjonariusz jak najlepiej i najefektywniej umiał wykorzystać ten sprzęt. By otrzymywał taki sprzęt, który rzeczywiście jest mu potrzebny. To w tym zakresie Panów głos jest tak bardzo ważny i Panów służba – ta, którą na co dzień wykonujecie, wykonywaliście i będziecie wykonywali – ma tak istotne znaczenie dla Rzeczypospolitej.

Jak Panowie widzicie, nie szczędzimy sił. 4,7 proc. naszego PKB wydatków na obronność w przyszłym roku to kwota gigantyczna. Mówi się, że będziemy mieli w wyniku tych wszystkich wydatków, które realizujemy i które kontynuujemy spokojnie na przestrzeni ostatnich lat niezależnie od zmian władzy – co dla mnie, jako Prezydenta Rzeczypospolitej, jest ogromną radością i świadczy o wielkiej odpowiedzialności za Rzeczpospolitą, za co dziękuję Panu Premierowi i obecnej większości parlamentarnej – te wszystkie wydatki muszą być zrealizowane w sposób jak najlepszy i muszą doprowadzić do tego, że nasza armia będzie wystarczająco silna, by nikt nie odważył się nas zaatakować. By była wystarczająco dobrze wyposażona, uzbrojona. Ma być jedną z największych armii w Europie, być może jedną z największych na świecie – najpoważniejszych, najlepiej wyposażonych. Tak, jeżeli dokończymy te procesy. Tak, jeżeli zrealizujemy to wszystko do końca. Tak, jeżeli spokojnie i konsekwentnie to wszystko przeprowadzimy między innymi pod Panów merytorycznym nadzorem.

Bo za nadzór polityczny odpowiedzialni jesteśmy my – Pan Premier, Minister Obrony Narodowej; ja, jako zwierzchnik sił zbrojnych, a wkrótce następny Prezydent Rzeczypospolitej, którego wybierzemy w przyszłorocznych wyborach; odpowiedzialny jest za to Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji; odpowiedzialni są za to wszyscy ci, którzy na co dzień zajmują się kwestiami bezpieczeństwa wewnętrznego i zewnętrznego i funkcjonowaniem Wojska Polskiego i służb. Chodzi o to, byście Panowie mogli służyć jak najlepiej. Chodzi o to, byście Panowie mieli również najlepsze możliwe i cały czas udoskonalane procedury tej służby, które będą efektywne i które będą pozwalały Wam odpowiednio szybko reagować i podejmować decyzje.

Panie Premierze, Panie Ministrze, w naszym parlamencie leży w tej chwili projekt ustawy, który przygotowałem razem z moimi współpracownikami w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego, ale także we współpracy z Ministerstwem Obrony Narodowej, o działaniach organów władzy państwowej na wypadek zewnętrznego zagrożenia bezpieczeństwa państwa. Ta ustawa ma ułatwić, a w wielu przypadkach po prostu umożliwić Panom Generałom i Waszym podwładnym sprawne funkcjonowanie. Nie przez przypadek ta nominacja odbywa się tutaj jednocześnie dla żołnierzy Wojska Polskiego, jednocześnie dla funkcjonariuszy i oficerów Policji, jednocześnie dla funkcjonariuszy i oficerów Państwowej Straży Pożarnej.

Dzisiaj znakomicie wiemy – zwłaszcza obserwując to, co dzieje się za naszą wschodnią granicą, na Ukrainie, ale także obserwując, co musimy robić, aby obronić naszą wschodnią granicę przed hybrydowym atakiem ze strony białoruskiej – że dla bezpieczeństwa Rzeczypospolitej musicie wszyscy służyć razem i że synergia Waszej służby ma dla bezpieczeństwa Polski i Polaków znaczenie fundamentalne. Stąd cieszę się i dziękuję za to, że możemy te nominacje wręczyć wszystkim Panom jednocześnie.

Dziękuję wszystkim Panom Generałom za dotychczasową służbę. Gratuluję tych nominacji. Dziękuję za ich przyjęcie i wzięcie tej odpowiedzialności. Bo jestem głęboko przekonany, że wszyscy Panowie czujecie, że w dzisiejszych czasach to nie tylko splendor. Ale to właśnie także – a może przede wszystkim – odpowiedzialność za dalsze losy Rzeczypospolitej. Daj Boże, żebyśmy wszyscy lepiej tę odpowiedzialność nieśli i utrzymali Rzeczpospolitą całą, silną, suwerenną i niepodległą dłużej niż ci, którzy odbierali swoje nominacje generalskie 106 lat temu i później, do 1939 roku.

Bo trzeba się uczyć i – będąc zarówno politykiem, jak i wojskowym, jak i funkcjonariuszem Rzeczypospolitej – wyciągać wnioski z różnych, także strasznych lekcji, które daje nam historia. Ufam, że także i Panowie Generałowie patrzycie na nasze dzieje i na nasze obowiązki w ten sposób. I życzę Panom Generałom, by pod Waszą ręką, by pod Waszym dowództwem Rzeczpospolita trwała w pokoju i bezpieczeństwie.

Ku chwale ojczyzny! Ku chwale Rzeczypospolitej!