Ekscelencjo, Wielce Szanowny Panie Ambasadorze,
Wielce Szanowny, Czcigodny Panie Rabinie,
Panowie Rabini,
Czcigodni Państwo Przewodniczący i Prezesi,
Wszyscy Dostojni Przybyli Goście,
Wielce Szanowni Państwo!

Przede wszystkim bardzo dziękujemy razem z Agatą i całą naszą społecznością Kancelarii Prezydenta, reprezentowaną tutaj też przez Pana Ministra Wojciecha Kolarskiego, za kolejne przyjęcie tego naszego zaproszenia na chanukowe spotkanie – na zapalenie świecy chanukowej w Pałacu Prezydenckim w piątym dniu tegorocznej Chanuki. Ale wydarzeniu, które jest uświęcone już długoletnią tradycją tutaj, w Pałacu Prezydenckim, zaczętą kiedyś przez Pana Prezydenta, Prof. Lecha Kaczyńskiego – dokładnie 18 grudnia 2006 roku, kiedy to wydarzenie miało miejsce po raz pierwszy.

Dziękujemy, że jesteście Państwo z nami, że my też możemy Was gościć i z wielką radością w tym zapaleniu świecy uczestniczyć, współuczestniczyć – w wydarzeniu, które jest tak ważne w życiu codziennym, w wierze i w tradycji ważnej części naszej społeczności Rzeczypospolitej. Także i współczesnej Rzeczypospolitej, co mnie, jako Prezydenta, ogromnie cieszy. Mamy wielką tradycję współistnienia narodów w Rzeczypospolitej – polskiego, żydowskiego, a obok nas także i na przestrzeni tego tysiąca lat historii wielu innych, których potomkowie są do dzisiaj wśród nas; wszyscy razem mieszkamy w Rzeczypospolitej.

Cieszę się, że po Holokauście – po dramacie, którego naród żydowski i jego polscy obywatele doznali w czasie II wojny światowej; po tej tragedii, którą przeszliśmy wszyscy tutaj, na okupowanych terenach Rzeczypospolitej – kultura żydowska, tradycja żydowska, społeczność żydowska wraca, odżywa od 30 lat coraz bardziej dynamicznie, istnieje. Co bardzo mocno chcę podkreślić zwłaszcza w dzisiejszych czasach: istnieje tutaj i odradza się w naszym kraju bezpiecznie. To jest także dla mnie – jako Prezydenta Rzeczypospolitej – wielka satysfakcja, że dzieje się to bezpiecznie, że jestem przekonany o tym, że społeczności żydowskiej w naszym kraju absolutnie nic nie grozi, i że dzisiaj Rzeczpospolita stoi na straży tego ważnego elementu naszego społeczeństwa, tego ważnego elementu naszej wspólnej – mogę powiedzieć – w jakimś na pewno głębokim sensie tradycji.

Bo jakże wiele tradycji żydowskiej dzisiaj jest także i w tradycji polskiej. Jesteśmy z tego dumni, bo to najstarsza wciąż istniejąca tradycja na świecie. Tak jak Chanuka z tradycji od 164 roku przed naszą erą. Nie ma dłuższej tradycji niż tradycja narodu wybranego, niż tradycja żydowska – głębokiej wiary, a przede wszystkim trwania, odradzania się i tej wielkiej symboliki właśnie przetrwania wszystkiego, co najtrudniejsze. Tego cudu ze wsparciem Pana Boga, który pozwalał Izraelowi tyle razy przejść przez najstraszliwsze momenty w jego historii.

Dzisiaj Izrael też jest w trudnym czasie; także dzisiaj są w Izraelu rodziny, które cały czas czekają na powrót swoich najbliższych. Tak jak i my czekamy na to, by ci, którzy cały czas pozostają w rękach Hamasu jako zakładnicy, mogli bezpiecznie wrócić do domu. Biorąc pod uwagę to wszystko, co dzieje się od momentu napaści Hamasu na Izrael 7 października tego roku. Mamy wszyscy nadzieję, że zakładnicy wrócą do domów. Mamy wszyscy nadzieję, że także dzięki naszemu wsparciu także i nasz obywatel – Pan Alex Dancyg, którego portret jest tutaj, obok Pana Ambasadora – będzie mógł wrócić spokojnie do swoich najbliższych.

Chcę Pana Ambasadora i Państwa zapewnić, że cały czas czynimy starania w tym kierunku. Mogę Państwu zdradzić, że nawet w tej chwili dwóch moich przedstawicieli, naszych kolegów – mój specjalny wysłannik Pan Minister Rafał Kos i szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego, Pan Minister Jacek Siewiera – jest na Bliskim Wschodzie, odbywają spotkania. Także dzisiaj rozmawiają na ten temat, szukają możliwości odzyskania dla najbliższych Pana Alexa Dancyga. Mam nadzieję, że wkrótce się to stanie – że cały i zdrowy wróci do domu, tak jak i wszyscy inni, którzy są dzisiaj więzieni.

Mamy też wielką nadzieję, że ten straszny czas zakończy się i będzie tam pokojowe rozwiązanie, które pozwoli pokojowo współistnieć narodom na Bliskim Wschodzie. Jest to wielkie marzenie i wielka modlitwa – myślę – całego świata, by w końcu tak się stało. Także i moje, nie ukrywam. Chciałbym, żeby pokój zaistniał i żebyśmy wszyscy mogli żyć spokojnie. Bo – jak Państwo wiecie – to jest taki rejon świata, który wpływa na inne. I niepokoje, które mają miejsce w Izraelu, w jego otoczeniu, oddziałują na wiele miejsc na świecie i generalnie na sytuację bezpieczeństwa na świecie. Więc to, aby pokój tam powrócił, ma znaczenie kluczowe. Tak jak dla nas dzisiaj ma znaczenie kluczowe to, by zakończyła się wojna na Ukrainie, by zakończyła się rosyjska agresja na ten kraj.

Ale kiedy mówimy o naszej wspólnocie, elementem bardzo ważnym tej wspólnoty jest właśnie Pan Alex Dancyg – Żyd i Polak jednocześnie, urodzony tutaj, w Polsce, w Warszawie, cały czas pamiętający o swojej tradycji wyrosłej tutaj, z tej warszawskiej, polskiej ziemi; tradycji swojej rodzinnej, żydowskiej. Tak bardzo bliski – śmiało można powiedzieć – pod tym względem wielkiemu naszemu wspólnemu obywatelowi, jakim był, niestety nieżyjący już, Profesor Szewach Weiss. Pożegnaliśmy Pana Profesora w lutym tego roku z wielkim żalem. Dzisiaj właśnie wspominałem: pięć lat temu był z nami tutaj na chanukowej uroczystości, mówił wtedy o tej więzi pomiędzy naszymi narodami.

Tak mi się dzisiaj skojarzyło, kiedy zastanawiałem się nad tym… Wiecie Państwo, tak sobie pomyślałem, że on był trochę jak ta ostatnia baryłka oliwy, jak ta ostatnia, która tyle lat trwała, cały czas przenosząc tę wartość tego, co wspólne, i szukania właśnie tego, co najlepsze w naszych wzajemnych relacjach; cały czas powtarzając, że jest tego dobrego tak wiele, że właśnie tego należy szukać i właśnie to należy pielęgnować. Jestem przekonany, że duchowo jest także dzisiaj z nami, a my łączymy się z nim myślą.

Dziękuję, że jesteśmy tu razem i za moment będziemy mogli znowu tę chanukową świecę w Pałacu Prezydenckim wspólnie zapalić. Dziękuję Państwu za to z całego serca. Dziękuję Panu Rabinowi, dziękuję Panom Rabinom, Panu Ambasadorowi, wszystkim Państwu za przybycie, za uświetnienie i możliwość realizacji z nami tego ważnego dla nas momentu w Rzeczypospolitej, w Pałacu Prezydenckim.

Dziękuję.