Dzień dobry, witam wszystkich Szanownych Państwa,

witam Panów Ministrów,

bardzo serdecznie witam Pana Ambasadora,

Panie Marszałku, dziękujemy za gościnne nas przyjęcie,

Panie Profesorze – Wiceprzewodniczący Kapituły Prezydenckiej Nagrody Gospodarczej – bardzo dziękuję za obecność; ale jeszcze raz dziękuję Panu i całej Kapitule za umożliwienie przeprowadzenia wczorajszej gali, kiedy wręczyliśmy przedsiębiorcom Prezydenckie Nagrody Gospodarcze,

Wszyscy Wielce Szanowni Panie i Panowie Prezesi,

Przedstawiciele firm tutaj, z Podkarpacia, ale także i z innych regionów Rzeczypospolitej,

Wielce Szanowni Przedstawiciele Samorządu,

Wszyscy Przybyli Goście,

Szanowni Państwo!

Jak wspierać gospodarkę opartą na wiedzy? No między innymi właśnie tak. Między innymi właśnie poprzez tworzenie, poprzez budowę takich miejsc jak to, jak Podkarpackie Centrum Nauki „Łukasiewicz”, czyli im. Ignacego Łukasiewicza, gdzie od roku przychodzą młodzi ludzie, dzieci, młodzież po to, by oglądać osiągnięcia nauki – z jednej strony, ale z drugiej – po to, by zobaczyć, jak wygląda i funkcjonuje świat.

Ale przede wszystkim przychodzą po to, żeby przy tej sposobności zetknięcia się z różnymi nowinkami technicznymi, zetknięcia się z różnymi możliwościami wykonywania doświadczeń, z pracą laboratoriów, z osiągnięciami różnych dziedzin obudzić również swoje zainteresowania, sprawdzić siebie, zobaczyć, co ich fascynuje, frapuje, gdzie być może chcieliby skierować w przyszłości swoje zainteresowanie życiowe, swoje zainteresowanie zawodowe. Jeżeli więc mówimy o gospodarce opartej na wiedzy, to w ten sposób ona powstaje – przez to, że tu przychodzą młodzi ludzie, którzy później będą tworzyli innowacyjne firmy pobudzeni tym, co tutaj zobaczą.

Ogromnie się cieszę, że drugi dzień mojej obecności tutaj, w woj. podkarpackim, związany z tym dorocznym wydarzeniem, jakim jest wręczenie Nagród Gospodarczych Prezydenta Rzeczypospolitej, jest właśnie o tym, skąd te Nagrody Gospodarcze się biorą, a ściślej mówiąc – skąd są ci, którzy te nagrody otrzymują. No właśnie z tego, że zostało w nich obudzone, pobudzone na różne sposoby to pragnienie rozwijania, to pragnienie odkrywania świata.

To Centrum im. Ignacego Łukasiewicza nie przez przypadek nosi imię Ignacego Łukasiewicza i nie przez przypadek jest tutaj. To tu przecież Ignacy Łukasiewicz dokonywał swoich odkryć; to tutaj dokonał wielkich odkryć, które stanowiły – można śmiało powiedzieć – kaganek oświaty dla świata przez ponad sto lat. Kiedy to przy pomocy tego, co wytwarzano z oleju skalnego, jak wtedy mówiono, czyli ropy naftowej, w wielu miejscach na świecie – można powiedzieć, wszędzie w ówczesnym nowoczesnym świecie – pojawiło się oświetlenie lampami naftowymi i światło pozyskiwane w sposób prosty rozświetliło noc. To było przełomowe wydarzenie. Dlatego ten Ignacy Łukasiewicz tutaj – także i dla młodych po to, żeby pobudzić ich zainteresowania, ich wiarę w możliwości rozwijania świata, zmieniania świata własnym pomysłem i własnym czynem – ma kluczowe znaczenie.

Ten rok w ogóle jest dla nas rokiem szczególnym. Bo jak Państwo może pamiętacie, to jest także rok 550. rocznicy urodzin Mikołaja Kopernika i 480. rocznicy jego śmierci – odkrywcy zupełnie wyjątkowego w dziejach świata; także naszego rodaka; człowieka, który zmienił świat, zmienił w ogóle postrzeganie świata. Jego teoria heliocentryczna była na ówczesne czasy tak przełomowa, że dzisiaj trudno sobie w ogóle wyobrazić, że ktoś mógłby dokonać odkrycia na taką skalę, które w taki sposób zmieniałoby postrzeganie świata przez ludzi. Ale jednak to nie wszystko.

Sami widzimy, że choć wydawałoby się, że świat jest już tak bardzo rozwinięty, że już w zasadzie tyle odkryto, to ciągle pojawiają się nowe rozwiązania innowacyjne, które nas szokują. Tak jak chociażby w ostatnim czasie rozwój sztucznej inteligencji i tego wszystkiego, co ona ze sobą przynosi, i tego wszystkiego, co możemy dzięki niej zobaczyć, co jest zadziwiające, nieraz przerażające, co z całą pewnością wyznacza nowe trendy na świecie. Z jednej strony – stwarzając nowe możliwości rozwojowe, ale z drugiej strony – jak to bywa, również i generując pewne niebezpieczeństwa, a w efekcie także i rozbudzając z całą pewnością nowe obszary, w których w przyszłości będzie się odbywał rozwój.

To jest także to, co dzisiaj dzieje się właśnie tutaj, na Podkarpaciu. To specyficzne miejsce tutaj, Jasionka, gdzie wokół mamy zlokalizowanych tyle nowoczesnych firm bazujących na supernowoczesnych rozwiązaniach i dalej, poprzez swoje centra badawczo–rozwojowe działających tutaj, rozwijających gospodarkę – właśnie w najwyższym tego słowa znaczeniu opartą na wiedzy – to jest także i znak dzisiejszych czasów. Ale – co dla mnie ogromnie ważne – to także znak dzisiejszych czasów tutaj, na wschodzie Polski, w tym regionie, który także właśnie dzięki temu jest tak niezwykle barwny.

Z jednej strony – tutaj, w Rzeszowie, skupienie nauki, właśnie nowoczesnej przedsiębiorczości; przecież obok mamy też Dolinę Lotniczą na północno–zachodnim krańcu województwa, gdzie tradycyjnie Centralny Okręg Przemysłowy to miejsce, w którym Rzeczpospolita rozwijała się z tą wielką ambicją bycia potęgą w tej części Europy. Właśnie potęgą gospodarczą. Dzisiaj odważnie do tego wracamy. Dzisiaj ta część Polski bardzo dynamicznie się rozwija.

Ale obok jednocześnie wielki rezerwuar tego, co dała nam natura i co pielęgnujemy: południowo–wschodnia część województwa, Bieszczady – mekka wypoczynku i obcowania z przyrodą dla tak wielu naszych rodaków, i nie tylko naszych rodaków, wielki skarb, jakim dysponuje Podkarpacie, i wielki skarb, jakim dysponuje Polska, którego Podkarpacie wszystkim nam udziela poprzez tworzoną tutaj i rozbudowywaną ofertę turystyczną. Także w wielu przypadkach opartą na wiedzy, także w wielu przypadkach opartą na różnego rodzaju nowoczesnych technologiach.

Jest więc to miejsce szczególne i dlatego tak bardzo dziękuję Panu Marszałkowi za zaproszenie, wszystkim za przybycie. Że możemy się tutaj spotkać, że możemy także być w tym spektakularnym miejscu, tak pięknym, jeżeli chodzi o nowoczesną architekturę, a z drugiej strony – tak niezwykle ciekawym, jeżeli chodzi o to właśnie, co można tu odkryć.

Proszę Państwa, kiedy wręczam nominacje profesorskie, zawsze się uśmiecham i mówię do Państwa Profesorów, że mam takie prośby i tą pierwszą prośbą jest to, żeby ktoś przywiózł tutaj, do Pałacu Prezydenckiego – bo zawsze to się odbywa w Pałacu – Nobla. Uśmiechają się wtedy wszyscy, nieraz nawet głośno się roześmieją na sali. A ja nie żartuję. Ja bym bardzo chciał, żeby ktoś z naszych profesorów czy jakaś grupa naszych naukowców rzeczywiście przywiozła do Pałacu Prezydenckiego Nagrodę Nobla w dziedzinie nauki zdobytą za badania, które są realizowane w naszym kraju. To jest moje wielkie marzenie.

Mówię: do tego jest potrzebnych kilka czynników. Do tego potrzebne jest z całą pewnością inwestowanie w naukę. I wierzę w to, że będziemy w stanie jako państwo inwestować w naukę właśnie coraz więcej, bo to jest niezbędne i potrzebne. I mam nadzieję, że wkrótce sytuacja na świecie się uspokoi i te pieniądze, które dzisiaj musimy przeznaczać na modernizację naszej armii – niewyobrażalnie wielkie pieniądze – będziemy mogli w przyszłości przeznaczyć przynajmniej w dużej części na rozwój polskiej nauki po to, żeby dać dodatkowy, potężny impuls rozwojowy.

Ale to też – proszę Państwa – jeden niezwykle ważny element: wiara. Wiara w to, że można. Że można tu, że można teraz, że nie mamy żadnych powodów do tego, by mieć jakiekolwiek kompleksy wobec tych wielkich światowych ośrodków, w których niejedną Nagrodę Nobla już ulokowano z tego względu, że to tam właśnie przeprowadzono badania, za których wyniki została ona przyznana. Nie mam żadnych wątpliwości, że w sensie intelektualnym stać nas na to – jako społeczeństwo, jako naród – z całą pewnością. Bo nasi naukowcy, pracując w różnych miejscach na świecie, należą absolutnie do intelektualnej elity. Jestem więc przekonany, że jest to u nas, w Polsce, możliwe.

I dziękuję za to, że w takich miejscach jak to, które właśnie powstają w kraju – i takie jest od roku tutaj, w Rzeszowie, w Jasionce – młodzi ludzie przychodzą i pobudzają swój zmysł wynalazczy, swoją potrzebę poznawania świata, swoją potrzebę niezgadzania się. Dlatego że podstawą każdego odkrycia jest niezgadzanie się, są wątpliwości co do tego, jak funkcjonuje ten świat, i czy te wszystkie koncepcje i teorie, które znamy do tej pory, czy one na pewno są prawdziwe, czy nie jest przypadkiem inaczej. Jest nam to niezwykle potrzebne. Dziękuję za to, że jest takie miejsce, gdzie można przychodzi i wątpić, i zarażać się tą obserwacją różnych mechanizmów.

Życzę wszystkim, żeby nigdy nie zabrakło im tej woli zmieniania otaczającej ich rzeczywistości na lepszą poprzez właśnie odnajdywanie tego, co człowiek może jeszcze zrobić, bo te możliwości w istocie – uważam – no, może nie są zupełnie nieograniczone, ale z całą pewnością są dalece szersze, niż nam się to do tej pory wydawało. Zawsze tak było i z całą pewnością nadal tak jest. I tego przełamywania wszystkim na tej sali z całego serca życzę, dziękując jednocześnie za to, że zechcieliście Państwo przyjść i spotkać się tutaj z nami.

Dziękuję bardzo.