Wielce Szanowny Panie Ministrze,
Szanowni Państwo Ministrowie,
Szanowny Panie Prezesie,
Szanowni Panowie Prezesi,
Wielce Szanowni Państwo Odznaczeni,
Wszyscy Drodzy Dostojni Goście!
Niezwykle się cieszę, że w tym szczególnym roku i tym szczególnym okresie, gdy zbliżamy się do święta stulecia odzyskania niepodległości przez Rzeczpospolitą Polską, mogę gościć w Pałacu Prezydenckim i udekorować odznaczeniami państwowymi przedstawicieli dyscypliny, która w Polsce także w tym roku obchodzi swoje stulecie: piłki ręcznej – szczypiorniaka – który tak niezwykle mocno, chyba w ogóle najmocniej ze wszystkich dyscyplin sportowych, związany jest właśnie z tą wielką historią, tamtą historią odzyskania niepodległości.
Może Cię zainteresować Odznaczenia państwowe z okazji 100-lecia piłki ręcznej w Polsce 100-lecie piłki ręcznej w Polsce Ta funkcjonująca wciąż bardzo często nazwa potoczna – szczypiorniak – nie wzięła się znikąd. Pochodzi od miejsca – od Szczypiorna – gdzie, można powiedzieć, wszystko się zaczęło. A zaczęło się niebanalnie, bo od tych, którzy tę niepodległość przynieśli potem w 1918 roku: od żołnierzy Polskich Legionów – a ściślej mówiąc: 1 i 3 Brygady – którzy po kryzysie przysięgowym w 1917 roku zostali internowani i zgromadzeni przez Niemców w oflagu, obozie jenieckim, właśnie w Szczypiornie – dzisiaj południowo-zachodniej dzielnicy Kalisza.
Szukali sposobu na utrzymanie tężyzny fizycznej, dyscypliny, na zabicie czasu i oderwanie się od poczucia rozpaczy w tamtym momencie – tego, że nie mogą walczyć o wolną Polskę. Tym sposobem okazała się gra ‒ którą najprawdopodobniej podpatrzyli u niemieckich żołnierzy, strażników ‒ wtedy już popularna w Niemczech i Danii. Była to właśnie piłka ręczna, w którą na początku – jak można przeczytać w ich wspomnieniach – grali gałganem rzucanym z rąk do rąk, bramki mieli zrobione oczywiście z jakichś patyków. I tak sto lat temu narodziła się w Polsce piłka ręczna.
Stała się u nas grą popularną, w którą dzisiaj gra wielu młodych ludzi, która wychowała wielu wspaniałych w Polsce zawodników grających dzisiaj w najlepszych ligach świata – austriackiej, niemieckiej i innych. Piłka ręczna, która – przede wszystkim męska – w ciągu ostatnich 11 lat święciła dla Polski tak wiele światowych sukcesów.
Wystarczy wspomnieć, że to srebrny medal mistrzostw świata zdobyty przez naszą męską reprezentację w 2007 roku, to udział w igrzyskach olimpijskich w 2008 i 2016 roku, to brązowe medale mistrzostw świata w roku 2009 i 2015. Więc co jak co ‒ ale tych sukcesów męskiej polskiej piłki ręcznej na przestrzeni ostatnich lat było naprawdę bardzo wiele. To cały czas stabilna pozycja Polski w czołowej dziesiątce drużyn na świecie. Bezapelacyjnie.
Dlaczego o tym mówię? Po pierwsze dlatego, że mamy stulecie odzyskania niepodległości i stulecie polskiej piłki ręcznej. Ale te ponad 10 proc. z tego stulecia – ostatnie 11 lat – i te sukcesy to także Państwa zasługa. Z całego serca dziękuję, że są Państwo zaangażowani w rozwój polskiej piłki ręcznej, a tym samym w rozwój polskiego sportu. Że w związku z tym jesteście zaangażowani również w sukcesy: jesteście współautorami sukcesów, które polskiej reprezentacji – a tym samym Polsce – udało się osiągnąć.
Że są Państwo tymi, którzy krzewią także sport i kulturę fizyczną wśród polskiej młodzieży, co jest związane z rozwojem naszego społeczeństwa jako społeczeństwa wysportowanego, zdrowego, tak bardzo przecież odpowiadającego trendom, które panują dzisiaj na całym świecie, gdzie wszędzie upowszechnia się kulturę fizyczną i właśnie sport – dla zdrowia, dla kondycji, dla dłuższego życia.
Bardzo Państwu za to dziękuję. To wspaniała działalność i ogromnie się cieszę, że właśnie w tym szczególnym roku możemy obchodzić dzisiaj Państwa święto. Dziękuję za obecność Panu Ministrowi, za podkreślenie wagi dzisiejszej uroczystości. Z całego serca Państwu gratuluję i jeszcze raz składam podziękowanie – tak jak mówiłem każdemu z Państwa – w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej. Dziękuję za dotychczasową działalność dla Polski, polskiego sportu, polskiej piłki ręcznej i proszę o jeszcze.
Dziękuję bardzo.
Najnowsze
Najpopularniejsze
