Szanowni Państwo,
To zaszczyt móc zwrócić się do uczestników Paryskiego Forum Pokoju. Wierzę, że to ważne wydarzenie będzie istotnym głosem w debacie na temat po-pandemicznej wizji świata. Dzisiaj dalekosiężne skutki COVID-19 dla narodowych ekonomii, życia społecznego, globalnego handlu oraz życia jednostek nie dają się jeszcze w pełni przewidzieć.
Niemniej warto byśmy sobie w tym kontekście już teraz zadali pytanie: co należy uczynić, by obecny kryzys stał się przyczynkiem do budowy nowego ładu, bardziej zrównoważonej architektury gospodarczej naszego globu oraz wynegocjowania nowej umowy społecznej? Jak sprawić byśmy wyszli z niego silniejsi, a nie zdruzgotani? Kluczem jest tu, w mojej opinii, ponowne przemyślenie tego, jak na nowo przełożyć fundamentalne wartości humanizmu na praktykę polityczną, społeczną i gospodarczą.
Niewątpliwie jedną z takich wartości jest solidarność. W Polsce, w moim kraju, solidarność stała się synonimem wolności i odpowiedzialności za siebie nawzajem. Solidarność została przyjęta jako nazwa dla wielkiego ruchu społecznego, który w latach osiemdziesiątych przyczynił się do obalenia Żelaznej Kurtyny i przyniósł Europie jedność. Dziś idea solidarności może stać się fundamentem globalnej jedności. Walcząc z pandemią, myślimy o świecie, w którym solidarność między narodami, ale też między pokoleniami, pozwoli zbudować bardziej zrównoważone systemy gospodarcze – funkcjonujące w bezpiecznym otoczeniu, z przemysłem szanującym środowisko naturalne, z pracą zorganizowaną w oparciu o szacunek do człowieka i jego rodziny.
Podstawą budowy świata solidarnego jest poszanowanie życia, którego kruchości każdy z nas jest teraz bardziej świadomy. To ono musi stanowić punkt wyjścia do wszystkich innych działań. Musi ono zakorzenić działania systemów politycznych i gospodarczych w szacunku dla każdego człowieka w jego ekosystemie. Tylko harmonia człowieka i przyrody pozwoli na zachowanie równowagi społecznej. Przy czym centralnym elementem naszego zainteresowania musi być człowiek. Człowiek jako istota wolna i równa wobec innych ludzi oraz solidarna z innymi.
Szanowni Państwo,
Po-pandemiczna rzeczywistość to również era nowoczesnych technologii. Myślimy tu jednak o technologiach w służbie człowieka, nie zaś wypierających go. Wierzę, że będziemy świadkami coraz ściślejszej integracji technologicznej a także coraz bardziej elastycznej współzależności – zarówno w wymiarze geograficznym, jak i sektorowym.
W wizji tej nie może zabraknąć silnych podmiotów państwowych – rządów, które odważnie kształtują relacje pomiędzy instytucjami, korporacjami i obywatelami. Państw, które stymulują rozwój gospodarki i dbają, by nie odbywał się on kosztem pracowników. Państw, które bronią praw słabszych i które tworzą warunki do inkluzywnego rozwoju gospodarczego. Gospodarki nie wyregulują się same, potrzebna jest aktywna rola systemów społecznych
i politycznych, oparta na dialogu i transparentności.
Tylko droga wyznaczona takimi drogowskazami solidarności pozwoli państwom i społeczeństwom na zbudowanie ładu, w którym ludzie będą mieli poczucie, iż pandemia koronawirusa stanowiła bolesną lekcję, z której potrafiliśmy wyciągnąć właściwe wnioski.Połączmy wysiłki w walce o lepsze miejsce do życia i pokojowe relacje między nami.
Dziękuję.
Najnowsze
Najpopularniejsze
