18 maja 1999 roku prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski wręczył wysokie odznaczenia państwowe uczonym z Polskiej Akademii Nauk. W uznaniu wybitnych zasług dla rozwoju nauki polskiej odznaczeni zostali: Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski - Kornel Gibiński, Włodzimierz Ostrowski, Janusz Tazbir, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski - Jerzy Jankowski, Jerzy Kołodziejczak, Maria Olszewska, Piotr Wilde, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski - Zdzisław Bubnicki, Tadeusz Chojnacki, Janusz Komender, Andrzej Legocki, Kazimierz Thiel, Saturnin Zawadzki. Po uroczystej dekoracji odznaczonych Aleksander Kwaśniewski powiedział m.in: Dzisiejsze odznaczenia są wyrazem uznania dla Waszej kilkuletniej pracy w Prezydium Akademii jako sekretarzy wydziałów i przewodniczących oddziałów. Są pokwitowaniem Waszego trudu decydowania o sprawach związanych z rozwojem nauki w Polsce, nadawaniem ogólnego kierunku pracom wydziałów i oddziałów Akademii, czuwaniem nad należytym wykonywaniem przez nie zadań. Jest mi wiadome, że tę ogromną pracę organizatorską, a według najnowszej terminologii - menadżerską - wykonywali Państwo nie zaprzestając dotychczas prowadzonej, twórczej naukowej działalności. Tym większy należy się Wam podziw i uznanie dla niezwykłej umiejętności łączenia tak pozornie odległych w treści obowiązków. Jestem przekonany, że jest to efektem nie tylko Waszych talentów i umiejętności, ale także - głębokiej osobistej wiary w słuszność i sens uprawianej profesji. Jako wieloletni pracownicy nauki, z bogatym w niej kontem osiągnięć, wiedzą Państwo najlepiej, że jest ona jedną z najpilniejszych potrzeb naszych czasów. Wiedza i umiejętności należą dziś do najcenniejszych wartości. Bez rozwoju nauki kraje i społeczeństwa wystawiane są dziś na przegraną z góry próbę w poszechnej grze o jutro. Przyszłość należy do państw i narodów, które wiedzą, potrafią i chcą się z nią zmierzyć. Polska Akademia Nauk, jako instytucja rozwijająca naukę i jej wpływ na naszą gospodarkę, kulturę i życie społeczne, zapisała niejedną chlubną kartę w swojej blisko czterdziestoletniej działalności. Państwu przypadła władza kierownicza w trudnym dla nauki okresie. W zmienionych warunkach ustrojowych i gospodarczych zwiększyła się odpowiedzialność Akademii za własny los i przydzielane jej zadania. Dodatkowo - cała nauka polska przeżywała ostatnio trudny okres. Tym bardziej cenne były, Drodzy Państwo, wszystkie Wasze starania zmierzające do kontynuacji i rozwoju dotychczasowych działań w polskiej nauce. Doświadczenia, jakie zdobyliście, dowodzą uporu i zapału do wykonania powierzonych zadań. Są bezcenną pomocą dla tych, którzy po Was przyszli, by prowadzić dalej Wasze dzieło. Są pożywną dawką optymizmu, który każe wierzyć, że trudne lata nauki są zjawiskiem przejściowym, a wraz z nadziejami czynionymi przez nasz rząd - zaczynem procesu poprawy w tej tak ważnej dziedzinie naszego życia. W dobie powszechnej konkurencyjności - bez nauki, bez wykształconych, twórczo myślących pracowników gospodarki, kraj nasz nie dorówna innym, z którymi pragnie i musi współpracować. Spodziewając się wiele od świata, sami musimy równie wiele mieć w zamian do zaoferowania. Jestem rad, że ludziom, którzy tak dogłębnie rozumieją istotę tego poglądu, mogę w imieniu Rzeczypospolitej i własnym wyrazić najgłębsze uznanie.