26 lutego 1999
W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej PREZYDENT Rzeczypospolitej Polskiej podaje do powszechnej wiadomości:
W dniu 4 kwietnia 1949 roku w Waszyngtonie został sporządzony Traktat Północnoatlantycki.
Po zaznajomieniu się z powyższym Traktatem, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam, że:
- został on uznany za słuszny zarówno w całości, jak i każde z postanowień w nim zawartych,
- Rzeczpospolita Polska postanawia przystąpić do tego Traktatu,
- postanowienia Traktatu są ratyfikowane, przyjęte, potwierdzone i będą niezmiennie zachowywane.
Na dowód czego wydany został Akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.
Dano w Warszawie, dnia 26 lutego 1999 roku.
PREZES RADY MINISTRÓW (Jerzy Buzek)
PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ (Aleksander Kwaśniewski)
Wystąpienie telewizyjne Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego z okazji ratyfikacji aktu przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do NATO ("telemost" z udziałem Prezydenta Rcz V. Havla, 26 lutego 1999 roku)
Panie Prezydencie Republiki Czeskiej, Drodzy Czescy Przyjaciele, Szanowni Państwo,
To niezwykły moment w naszej historii. Pragnienia ziściły się , wspólne wysiłki przyniosły sukces. Wchodzimy do NATO. Wracamy tam, gdzie jest nasze miejsce. Bo sojusz - to wspólna siła w imię wspólnych wartości.
O te wartości nasze narody potrafiły się uporczywie upominać, nawet w mrocznym systemie pojałtańskim: w warszawskim październiku, w tragedii Budapesztu 1956 roku, podczas "praskiej wiosny" w 1968 roku, w zrywie polskiej "Solidarności" w roku 1980. Dziś jesteśmy u celu.
Możemy być dumni, że walnie się do tego przyczyniliśmy. Jeszcze dziesięć lat temu przyszłość Europy Środkowej budziła niepokój. Dziś nasz region jest przykładem głębokich przemian, nie wolnego od trudności rozwoju demokracji i gospodarki sukcesu.
Chwilę przed przekroczeniem progu, wypowiadamy głośno i wyraźnie nasze pragnienie, aby drzwi sojuszu pozostały otwarte dla nowych, przyszłych członków, bowiem bezpieczeństwo jest dobrem wspólnym.
Szanowni Państwo,
W imieniu moich rodaków chcę podziękować Polakom i wszystkim, którzy Polsce zaufali. Dziękuję wszystkim krajom członkom sojuszu i ich społeczeństwom. Niejeden raz w swojej historii Polska potrafiła okazać, że jest poważnym i pewnym sojusznikiem. Tak będzie i teraz.
W kwietniu, jako pełnoprawni członkowie Sojuszu, wspólnie celebrować będziemy w Waszyngtonie uroczystość pięćdziesięciolecia NATO. Pomyślimy wtedy z dumą, że potrafiliśmy zrozumieć lekcję historii. Pomyślimy o przyszłości - z nadzieją i twardym postanowieniem zapewnienia lepszego XXI wieku. Z nadzieją na przyjazny świat wolnych i bezpiecznych ludzi. Dokonaliśmy wielkiej rzeczy. Ale to nie koniec, to początek. Dziś w NATO, jutro w Unii Europejskiej. Razem osiągniemy to.
Dnes v NATO, zitra v Evropské uni, a spolu dokáź eme to!.
Przemówienie Prezydenta Republiki Czeskiej Václava Havla przy uroczystym podpisaniu aktu o przystąpieniu Republiki Czeskiej do Paktu Północnoatlantyckiego
Protokół, który właśnie podpisałem, ma dla nas i naszych potomków prawdziwie historyczne znaczenie. Po wielu stuleciach dramatycznej egzystencji naszego państwa nareszcie zostaje zapewnione jego bezpieczeństwo, albowiem staje się ono nieodłączną częścią bezpieczeństwa całego euroamerykańskiego świata.
Członkostwo w Sojuszu Północnoatlantyckim jest dla nas szansą i zobowiązaniem - daje nam nadzieję, że nasz kraj już nigdy nie ulegnie ani nie zostanie poświęcony jakiemukolwiek agresorowi, i równocześnie ukazuje nasze wyraźne zdecydowanie współodpowiedzialności za wolność narodów, ludzkie prawa, demokratyczne wartości i pokój na naszym kontynencie.
Drodzy obywatele, pozwólcie mi na osobistą uwagę. Kiedy byłem dziesięć lat temu w więzieniu, naprawdę nie podejrzewałem, że dwa lata później będę ogłaszać w Pradze rozpad Układu Warszawskiego, a za kolejnych osiem lat podpisywać w imieniu Republiki Czeskiej jej wstąpienie do NATO. Myślę, że niewielu osobom bieg wydarzeń dał możliwość i honor, aby w tak krótkim czasie mogli wziąć udział w zmianach tak znaczących dla naszego kraju i świata. Mam powód być wdzięcznym swemu losowi.
Posłanie Prezydent Republiki Węgierskiej Arpada Göncza
Szanowni Panowie Prezydenci! Moi Drodzy Przyjaciele!
Przekazuje szczere, z serca płynące życzenia z tej okazji, że dniu 26 lutego br. zostanie podpisany i tym samym wydany przez Was akt ratyfikacyjny przystąpienia Polski i Czech do NATO.
Bardzo żałuję, że z powodu wcześniej ustalonej i długo przygotowywanej mojej oficjalnej podróży zagranicznej nie mogę być teraz z Wami, i że nie może być rozszerzony o Budapeszt polsko-czeski most telewizyjny. Duchem natomiast jestem razem z Wami, tak jak i cały naród węgierski cieszy się razem z narodem polskim i czeskim.
Po tylu ciężkich doświadczeniach historycznych wspólna przyszłość Węgier, Polski i Czech jest optymistyczna. Rzuciliśmy jedną kotwicę po to, by nasze kraje znalazły się w bezpiecznym porcie. Wyrażam nadzieję, że druga kotwica, członkostwo w Unii Europejskiej też nie będzie długo się opóźniać.
Proszę przyjąć wyrazy mego najwyższego szacunku.