16 maja 2000
Szanowny Panie Przewodniczący! Panie i Panowie Deputowani! Szanowni Państwo!
Dziękuję za miłe słowa powitania i przyjaźni, jakie przed chwilą usłyszałem. Traktuję je jako dowód sympatii Francji wobec Polski. Jest dla mnie radością i zaszczytem, że mogę zwrócić się do Deputowanych Zgromadzenia Narodowego, a za Waszym pośrednictwem do wielkiego narodu francuskiego.
Polskę i Francję od stuleci łączą więzy życzliwości i przyjaźni, braterstwa i solidarności. Społeczeństwo francuskie dało liczne dowody życzliwości i poparcia wobec Polski, Polaków i sprawy polskiej, gdy naszego kraju nie było na mapie Europy. Francja była bezpiecznym schronieniem dla moich rodaków - emigrantów; tutaj powstały wielkie dzieła naszej kultury i polskiej myśli politycznej. Dziś znów jesteśmy sojusznikami, bliskimi partnerami w stosunkach dwustronnych, w budowie zjednoczonej Europy. Żywię głęboką nadzieję, że w perspektywie czekających Europę wielkich rozstrzygnięć, nasze dwa narody nadal będą się wzajemnie wspierać w kształtowaniu głównego nurtu procesów europejskich.
Szczególną rolę ma tu do odegrania ścisła współpraca między parlamentarzystami Polski i Francji. Szanowny Panie Przewodniczący, oczekujemy, że niedługo będziemy mogli gościć Pana w Warszawie; liczymy na Pana rychłą wizytę w polskim Sejmie.
Panie i Panowie!
Powojenne podziały Europy sprawiły, iż pomimo silnego poczucia przynależności do zachodnioeuropejskiej wspólnoty cywilizacyjnej, Polska nie mogła suwerennie, wraz z innymi narodami, kształtować przyszłości naszego kontynentu. Jednak nawet oddzieleni "żelazną kurtyną" cały ten czas byliśmy częścią europejskiego domu - dzięki kulturze, dzięki intelektualnemu dialogowi z Zachodem, dzięki wybitnym polskim uczonym, myślicielom, pisarzom i artystom, jak również dzięki działalności Kościoła katolickiego oraz ruchu opozycyjnego.
W roku 1989 Polska zainicjowała w Europie Środkowo - Wschodniej pokojowe przemiany polityczne, ekonomiczne i społeczne. Efektem podjętej przez nas transformacji jest niepodległa, demokratyczna, praworządna Rzeczpospolita Polska. Ukształtowały się instytucje samorządowe; pluralistyczne i wolne społeczeństwo obywatelskie. Przeprowadzone reformy przywróciły wolnorynkowe zasady działania gospodarki.
Zdecydowanie umocniła się pozycja Polski na arenie międzynarodowej. Jesteśmy postrzegani jako zwornik stabilności w układzie regionalnym, jako ważny uczestnik budowania jedności europejskiej. Polska, ze względu na swe położenie, pełni istotną rolę w przerzucaniu mostów, budowaniu współpracy i zaufania między zachodem i wschodem Europy.
O integracji europejskiej mówimy jednym głosem z naszymi partnerami z Czech, Węgier i Słowacji, że możemy wspólnie pracować nad nową architekturą Europy z Ukrainą i Litwą.
Rok temu Polska, wraz z Czechami i Węgrami, przystąpiła do NATO. Było to doniosłe wydarzenie, świadczące o przekreśleniu jałtańskich podziałów w Europie. Uzyskanie członkostwa w Unii Europejskiej jest kolejnym etapem na drodze do pełnej integracji Polski ze wspólnotą demokratycznych państw Europy Zachodniej.
W dążeniu do członkostwa w Unii Europejskiej, Polska podjęła ogromny wysiłek, aby dostosować swe prawo do wymogów unijnych, spełnić wszystkie kryteria, określone w Kopenhadze i Essen, na równorzędnych warunkach uczestniczyć w budowie coraz bogatszej i silniejszej Europy. Mamy świadomość, że negocjacje akcesyjne i proces dostosowywania polskich struktur państwowych i gospodarki do standardów Unii jest trudny i złożony, ale nie osłabia to jednak naszej determinacji.
Wszystkie liczące się siły polityczne w naszym kraju pragną wejścia Polski do Unii Europejskiej. Rząd i Parlament wspólnie opracowały program działań legislacyjnych oraz plan gwarantujący wypełnienie naszych zobowiązań w procesie integracyjnym. Osiągnięcie gotowości przystąpienia do Unii z końcem roku 2002 jest ambitne ale i realistyczne.
Drodzy Państwo!
Polska nie ubiega się o specjalne traktowanie. Od samego początku chcemy być członkami Unii z pełnią obowiązków, ale i praw. Będziemy dążyć do tego, aby - jako państwo członkowskie - jak najszybciej wypełnić normy Unii Gospodarczej i Walutowej.
Polska potrzebuje Unii Europejskiej, ale jesteśmy przekonani, że Polska jest też potrzebna Unii Europejskiej. Jako największy kraj w naszym regionie i jeden z największych w Europie, wniesiemy naszą zdolność produkowania i eksportowania stabilności i pokoju, dorobek współpracy sąsiedzkiej i regionalnej, znaczący wkład w umacnianie bezpieczeństwa międzynarodowego. Oferujemy 40 milionowy rynek, wiedzę i umiejętności polskich specjalistów, dobre i zachęcające wyniki gospodarcze, ufność polskiego społeczeństwa we wspólną Europę.
Z uwagą śledzimy przygotowania Francji do objęcia przewodnictwa w Unii Europejskiej. Przypada ono na okres szczególnie istotny dla zjednoczonej Europy. Wśród priorytetów francuskiej prezydencji wymienia się między innymi: zakończenie Konferencji Międzyrządowej reformy instytucjonalnej, zbliżenie Unii do obywatela, wzmocnienie roli Unii na arenie międzynarodowej. Ale kluczową kwestią pozostaje poszerzenie Unii. Wyrażamy głęboką nadzieję, że Francji uda się z sukcesem zrealizować ambitnie wyznaczone cele.
Panie i Panowie!
Kiedy w latach pięćdziesiątych zapoczątkowano proces integracji Europy, takie kraje jak Francja czy Niemcy pamiętały jeszcze największy wojenny kataklizm ludzkich dziejów. Wówczas elity polityczne wykazały się niezwykłą odwagą i zdecydowaniem. Potrafiły przekonać własne narody, własnych obywateli, że jest to jedyna droga, która umożliwi Europie pokój i nowe miejsce w rozwijającym się świecie. Takiej wizji, takiego powrotu do korzeni procesu zjednoczenia, potrzeba i dzisiaj. Jestem przekonany, że idea wspólnej Europy straciłaby sens, gdybyśmy teraz dyskusję o poszerzeniu Unii zredukowali wyłącznie do technicznych aspektów działania wspólnego rynku.
Drodzy Państwo! Drodzy Przyjaciele!
Tym, co Polskę i Francję łączyło zawsze była kultura. Stąd wynika nasza szczególna odpowiedzialność za duchowe oblicze europejskich przemian. Europa musi odnaleźć i utwierdzić swoją kulturową tożsamość, aby na nowo przeżyć twórczy renesans. Partnerstwo Polski i Francji - polityczne i duchowe - ma wielkie znaczenie dla europejskiej przyszłości. Francja zawsze była sercem Europy; Polska od wieków jest pomostem łączącym kulturę Zachodu i Wschodu. Polska bliska Francji, Francja bliska Polsce - to zaczyn nowej jakości politycznej i cywilizacyjnej w wielkim organizmie zjednoczonej Europy.