12 marca 2000 roku na lotnisku wojskowym w Powidzu Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski wraz z Prymasem Polski, Kardynałem Józefem Glempem powitał Prezydentów: Republiki Słowackiej Rudolfa Schustera, Republiki Federalnej Niemiec Johannesa Raua, Republiki Litewskiej Valdasa Adamkusa i Republiki Węgierskiej Arpada Goencza przybywających na Uroczystości Milenijne w Gnieźnie. W chwilę po przylocie samolotów specjalnych ok. godz. 10.45 Prezydenci Polski, Litwy, Niemiec, Słowacji i Węgier uroczyście odsłonili na lotnisku w Powidzu obelisk upamiętniający pobyt Prezydentów siedmiu państw europejskich w Gnieźnie w 1997 roku i ich spotkanie z Papieżem Janem Pawłem II. Na rynku gnieźnieńskim, na którym tłumnie zgromadzili się mieszkańcy, Prezydentów powitali przedstawiciele władz miasta z prezydentem miasta Bogdanem Trepińskim, który stwierdził m. in.: Historię ludzkiego życia mierzymy dziesiątkami lat. Historię narodów odmierzamy upływem wieków. Milenijne rocznice odnosimy do wydarzeń wykraczających poza życie jednostek, a także nie dających się zamknąć w losach jednego narodu. Ich doniosłość z reguły dotyczy wielu ojczyzn, a nawet wpływa na obraz całej Europy. Taki milenijny jubileusz obchodzimy dzisiaj w Gnieźnie. Przed tysiącem lat do naszego grobu przybył niemiecki cesarz Otton III na spotkanie z Bolesławem Chrobrym oraz legatem Papieża Sylwestra II. Uczynione przez cesarza gesty, tj: nałożenie diademu na głowę Bolesława Chrobrego i wręczenie włóczni św. Maurycego są interpretowane jako początek procesu uznania suwerenności i niepodległości naszego państwa. Państwo Gnieźnieńskie przeobraziło się w państwo zwane Polską. Zjazd Gnieźnieński miał także swój wymiar ponadnarodowy. Był on dalszym krokiem na drodze tworzenia jednej wspólnej chrześcijańskiej Europy. Polska razem z innymi państwami i narodami została włączona do rodziny europejskiej. Oprócz akcentów o charakterze politycznym i kościelnym - wtedy to powstała Metropolia Gnieźnieńska - podróż Ottona była powodowana zwykłą ludzką przyjaźnią. Łączyła ona młodego cesarza z biskupem Wojciechem. W gnieźnieńskiej katedrze modlił się przy grobie tragicznie zmarłego przyjaciela - świętego Wojciecha. Nasze spotkanie na Rynku, a później w gnieźnieńskiej katedrze świadczy o tym, że pomimo upływu wieków są wartości, które mają znaczenie pobadczasowe. Myślę tu o przyjaźni, która może trwać niezależnie od okoliczności. Łączy ona ludzi młodych i starszych, nie ma przeszkód, by jednoczyła ludzi bez względu na narodowość. Umiłowanie przyjaźni, prawdy i wolności może być także fundamentem w procesie jednoczenia się Europy i zacieśnienia więzów między narodami. Młodzież, uczestnicząca w gnieźnieńskim Europejskim Spotkaniu Młodych, wyruszyła rano z Legnicy do Gniezna szlakiem pielgrzymki Ottona III do grobu św. Wojciecha.