Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 26 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 26 października 2001 r. zastosował prawo łaski wobec 8 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 18 osób. Informacja statystyczna 1/. Postępowanie ułaskawieniowe wobec wszystkich 26 osób toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561§1 kpk. W sprawach tych sądy orzekające (I lub I i II instancji) pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę. 2/. Prokurator Generalny wobec 4 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. 3/. Prezydent RP - uwzględniając pozytywne opinie sądów jednej lub dwóch instancji - zastosował prawo łaski wobec 8 osób, przy czym wszystkie te osoby w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności na podstawie stosownych decyzji sądów: - 1 osoba korzystała ze wstrzymania wykonania kary w trybie art. 568 kpk, - 1 osoba korzystała z zawieszenia postępowania wykonawczego (art.15§2 kkw), - 5 osób skazano na kary wolnościowe (pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem, ograniczenia wolności oraz grzywny), - 1 osoba odbyła karę pozbawienia wolności, korzystając z warunkowego zwolnienia w trybie sądowym. 4/. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa: -z art. 145§1,§2,§4 d.kk (spowodowanie wypadku drogowego - 2 sprawy), -z art. 147§1 d.kk (wykonywanie obowiązków służbowych w stanie nietrzeźwości - 1 sprawa), -z art. 148§1 d.kk (zabójstwo - 1 sprawa), -z art. 158§1 kk (pobicie - 1 sprawa), -z art. 178 a §1 kk (prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości - 1 sprawa), -z art. 208 d.kk (kradzież z włamaniem - 1 sprawa), -z art. 288§1 kk (zniszczenie mienia - 1 sprawa). 5/. W 4 sprawach akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania, a w 1 sprawie - darowania reszty środka karnego. Motywy ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 8 osób kierował się w stosunku do wszystkich osób - względami humanitarnymi i społecznymi: m.in. ciężka choroba nowotworowa skazanego, inwalidztwo żony skazanego, ciężka i przewlekła choroba dziecka spowodowana nieszczęśliwym wypadkiem, bardzo trudna sytuacja materialna, popełnienie czynu o nieznacznym stopniu społecznej szkodliwości, uiszczenie należności finansowych orzeczonych wyrokiem, znaczne odbycie orzeczonej kary oraz pomyślnie odbyta znaczna część okresu wymaganego do zatarcia skazania z mocy prawa.