28 marca 2001 r. w Pałacu Prezydenckim Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski wraz z Jego Eminencją Księdzem Kardynałem Józefem Glempem Prymasem Polski podpisali Akt Erekcyjny Budowy Pomnika Juliusza Słowackiego w Warszawie, nad budową którego objęli patronat honorowy. Akt erekcyjny został wcześniej podpisany przez Jego Świątobliwość Jana Pawła II. W uroczystości uczestniczyli m.in.: Nuncjusz Apostolski abp Józef Kowalczyk, Wiceprezes PAN Jerzy Kołodziejczak, parlamentarzyści, przedstawiciele rządu i władz Warszawy, Ambasador Ukrainy Dmytro Pawłyczko, przedstawiciele świata nauki, polityki i gospodarki, wspierający ideę budowy pomnika, członkowie Społecznego Komitetu Budowy Pomnika Juliusza Słowackiego w Warszawie z jego przewodniczącym Wojciechem Fijałkowskim, a także ministrowie w Kancelarii Prezydenta. W czasie uroczystości Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski powołał Honorowy Komitet Budowy Pomnika Juliusza Słowackiego w Warszawie w następującym składzie: Karol Bałan, Alina Bolechowska, Gustaw Holoubek, Bogdan Krysiewicz, Marek Kwiatkowski, Krzysztof Orzechowski, Dmytro Pawłyczko, Paweł Piskorski, Witold Rudowski, Marian Sołtysiak, Andrzej Stelmachowski, Marcin Wnorowski. Zwracając się do zebranych Prezydent Aleksander Kwaśniewski powiedział m.in.: Eminencjo, Księże Prymasie, Ekscelencjo Nuncjuszu, Ekscelencjo Ambasadorze, Panie, Panowie Ministrowie, Szanowni Państwo. Szczerze się cieszę, że dzisiaj właśnie mogę gościć Panie i Panów w Pałacu Prezydenckim. Zaprosiłem Państwa specjalnie po to byśmy wspólnie doprowadzili do końca dzieło, które przez lata nie może doczekać się należnego zwieńczenia. Ustanawiamy dziś Komitet Honorowy Budowy Pomnika Juliusza Słowackiego w Warszawie. Podpisaliśmy i wyrażam moją wdzięczność Księdzu Prymasowi za Jego podpis, a szczególnie Jego Świątobliwości papieżowi Janowi Pawłowi II. Podpisaliśmy akt erekcyjny tego przedsięwzięcia. Czynimy to w nadziei, że tak znakomite grono, które skupiło wiele ważnych w naszym życiu publicznym osobistości, ludzi cieszących się powszechnym szacunkiem, wesprze swoim autorytetem sprawę, która jak z dawna niespłacony dług, ciąży na sumieniach wrażliwych Polaków, wdzięcznych poecie za jego wielką i nieprzemijającą poezję. Warszawa - stolica Polski, kraju na którego dziejach tak wyraźnie zaważyły romantyczne poglądy i porywy wielu pokoleń Polaków, nie ma do dziś pomnika Juliusza Słowackiego, wielkiego romantyka, piewcy wolności, poety patrioty, którego myśli i poetyckie tak bardzo zaważyły na polskich umysłach i sumieniach. Tego, który już w młodzieńczym wierszu czytywanym potem przez kolejne generacje radził patrzeć na Ojczyznę spokojnie, ale z ogniem i miłością. Czyżby do dziś, mimo trzeźwości i pragmatyzmu współczesnej epoki, nie postępujemy wedle i tej rady? Przewidywane na wrzesień odsłonięcie pomnika Juliusza Słowackiego, zakończy blisko 100-letnie społeczne starania o jego zbudowanie. Będzie aktem zbiorowego zadośćuczynienia pamięci wieszcza, a także świadectwem naszej zbiorowej umiejętności pokonywania przeciwieństw, które uniemożliwiały tę realizację. Wstrzymywały ją długo kolejne wojny, zawirowania polityczne, a współcześnie natomiast zagroziły jej powszechnie dolegliwe bariery przede wszystkim finansowe. Chcę jednak podkreślić, że zapał i determinacja grupy społeczników i chcę tym ludziom najserdeczniej podziękować za wieloletnie starania, te wszystkie przeszkody i trudności pokonują. Wierzę, że ostatecznie pokonają. Dziś w wyniku upartych usiłowań właśnie Was Szanowni Państwo, jest już pomnik odlany według ocalonego przedwojennego projektu Edwarda Wittiga. Jest też cokół zbudowany z darowanego na ten cel przez ukraińskich przyjaciół, kamienia z okolic Krzemieńca. I jest miejsce, które historia pod ten pomnik przygotowała, w pobliżu dawnej komisji rządowej przychodów i skarbu, gdzie poeta pracował i ulicy Elektoralnej, gdzie mieszkał. Warszawa więc pozostaje, by temu, który po latach z dalekiej emigracji kładł jej pod nogi swoje pieśni ofiarować wreszcie pomnik. Cieszę się, że z tak znakomitym gronem, mogę być uczestnikiem tego dzieła i mogę służyć pomocą. Jestem przekonany, że Pomnik Juliusza Słowackiego powstanie, że będziemy razem uczestniczyć w jego odsłonięciu i że Polska XXI wieku, Polacy XXI wieku spłacą swój dług wobec człowieka, poety, patrioty i wielkiego Polaka - Juliusza Słowackiego. Za Państwa inicjatywę, pracę, wysiłki serdecznie dziękuję i już umawiamy się na odsłonięcie monumentu.