5 października 2001 roku w Pałacu Prezydenckim Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski wręczył za wybitne zasługi w rozwijaniu polsko-amerykańskiej współpracy naukowej i kulturalnej Krzyż Komandorski Orderu Zasługi Rzeczpospolitej Polskiej rektorowi Appalachian State University Panu Profesorowi Francisowi T. Borkowskiemu. Zwracając się do zebranych Prezydent RP powiedział m.in. Polacy zawsze wysoko cenili więzi z zamieszkującymi szeroki świat rodakami. Chętnie i szczerze odwzajemniamy okazywaną nam pamięć i przyjaźń, a dowody takich uczuć przyjmujemy z wdzięcznością. Cennych dowodów pamięci i przyjaźni dla Polski, pochodzących od pana profesora Francisa T. Borkowskiego, uzbierało się tak wiele, że dziś z prawdziwą przyjemnością wręczyłem mu - w imieniu Rzeczypospolitej - wysokie odznaczenie Krzyża Komandorskiego Orderu Zasługi. Zasadą całego życia pana profesora Borkowskiego jest, że gdziekolwiek podejmuje on jakąś działalność - tam natychmiast wprowadza do niej "wątek polski". Tę wrażliwość na Polskę wyniósł z domu, od swoich polskich rodziców osiadłych w Ameryce, a uczucie to okazało się tak silne, że on sam, choć od urodzenia Amerykanin, do dziś zdaje się pozostawać pod jego przemożnym wpływem. Ale co najważniejsze na tym szczególnym sentymencie jakże wiele skorzystała kultura polska, efektownie i efektywnie promowana przez niego w Stanach Zjednoczonych. Przez profesora jako muzyka, dyrygenta. Jakże wiele skorzystaliśmy na licznie organizowanych przez Profesora prezentacjach dzieł polskich kompozytorów, ale także polskiej literatury, dramatu plastyki. Jakże wiele zawdzięczamy Panu Profesorowi za promocję dorobku polskiej kultury. Wdzięczni jesteśmy Panu Profesorowi, iż zachęcił wiele instytucji amerykańskich, wiele uczelni do współpracy z polskimi ośrodkami naukowymi i z polskimi uczonymi. Dziękuję Panu Profesorowi za aranżowane przez niego dwustronne umowy współpracy polskich i amerykańskich szkół wyższych, wymiany studentów, pracowników naukowych, za wspólnie odbywane sympozjów, konferencji i codzienną współpracę. Dziękujemy Panu Profesorowi za wszystko, czego już dokonał, za jego autentyczną pasję w rozwijaniu stosunków polsko-amerykańskich. Jestem przekonany, że to odznaczenie, nie tylko że nie będzie finałem jego starań, ale będzie zachętą aby je kontynuować. Spotykamy się w niełatwych czasach kiedy na próbę wystawiona jest ludzka i międzynarodowa solidarność. Ale jeżeli umiemy zdać egzamin z tej solidarności i wykazujemy wrażliwość wobec innych narodów, społeczeństw, państw to właśnie jest to zasługą takich ludzi jak profesor Borkowski. Bowiem każda walka ze złem, każda walka z tym co jest dla nas niebezpieczne musi być oparta nie tylko o solidarność, ale o wzajemne zrozumienie, otwartość, wielką ludzką wrażliwość. I za to gchcę Panu Profesorowi podziękować ponieważ w tym poczuciu naszej cywilizacyjnej wspólnoty, więzi polsko-amerykańskich, przyjaźni polsko-amerykańskiej jest również Pana osobisty wkład. Raz jeszcze za wszystko dziękuję Panie Profesorze.