13 maja 2001 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski wziął udział w konferencji organizowanej przez Polską Fundację im. Roberta Schumana w ramach VIII Polskich Spotkań Europejskich. Podczas konferencji, którą otworzył Przewodniczący Rady Fundatorów Fundacji Tadeusz Mazowiecki Prezydenta RP wygłosił następujące wystąpienie: Polskie Spotkania Europejskie odbywają się już po raz ósmy, Fundacja im Roberta Schumana liczy sobie już 10 lat - są więc już swoistą instytucją. Są unikatowym forum dyskusji o polityce europejskiej Polski, o społecznych wyzwaniach, potrzebach i oczekiwaniach, o naszych postępach na drodze do europejskiej wspólnoty. Spotkania te gromadzą zarówno tych, którzy dyktują agendę polskich przygotowań, jak i przedstawicieli setek organizacji pozarządowych z całego kraju. Są dowodem siły i znaczenia polskiego ruchu europejskiego. Korzystam więc z okazji, aby podzielić się z Państwem kilkoma refleksjami na temat naszego marszu ku zjednoczonej Europie. Znajdujemy się w przededniu Wielkiego Finału naszych dążeń. Członkostwo w Unii Europejskiej jest niemal w zasięgu ręki. Musimy mieć tego świadomość, niezależnie od przeżywanych niekiedy emocji i frustracji, naturalnych przy tak wielkim przedsięwzięciu. Musimy Teń pamiętać, że od setek lat Polska nie miała tego rodzaju historycznych szans i możliwości, jakie wiążą się z naszym wejściem do Unii Europejskiej. Znaczący udział w kształtowaniu przyszłości zjednoczonej Europy, w konstruowaniu reguł gry na jej obszarze - to sukces polskiej polityki, to gigantyczny awans cywilizacyjny. Trzeba mieć tego świadomość. Jednocześnie czujemy aż nadto dobrze, jak bardzo jest wystawiona na próbę nasza cierpliwość. Mija dwanaście lat od rozpoczęcia polskich przemian. Siedem lat temu złożyliśmy wniosek o członkostwo w Unii Europejskiej, a trzy lata temu rozpoczęliśmy negocjacje akcesyjne. Z jednej strony z każdym miesiącem jesteśmy bliżej magicznej godziny zero, ale z drugiej strony stajemy raz po raz przed nowymi problemami i wyzwaniami. Proces rozszerzania nie przez całą Unię Europejską jest traktowany tak, jak na to zasługuje. Wobec wielu codziennych problemów nie jest uważany za epokową misję, która również zaważy na rozwoju gospodarczym i cywilizacyjnym naszej części Europy i całego kontynentu. Nie jest uważany za epokową misją stworzenia więzi społeczeństw jakich nigdy dotąd nie było. Byłoby źle gdyby w tym dziele rozszerzenia Europy następowała strata czasu. Każda zwłoka byłaby i dla nas, jako przyszłych członków, ale i dla Unii Europejskiej znaczącą stratą. Polska deklaracja o gotowości do przystąpienia do Unii Europejskiej z dniem 1 stycznia 2003 roku ma ciągle wszelkie obiektywne przesłanki realizacji. Tą datę traktujemy przede wszystkim jako czynnik mobilizujący nas do przygotowania Rzeczypospolitej do pełnej gotowości do członkostwa w Unii Europejskiej.