Spotkanie JKM Królowej Hiszpanii Zofii i Małżonki Prezydenta RP \ Kancelaria \ Archiwum \ Archiwum Aleksandra Kwaśniewskiego \ Aktualności \ Rok 2001 \ Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

16 maja 2001

Wasze Królewskie Mości! Szanowne Panie i Panowie! Gościć w Polsce Wasze Królewskie Mości, Waszych współpracowników i przyjaciół to dla mnie i mojej małżonki zaszczyt i wielka radość. Jestem rad, że zyskujemy kolejną okazję do umocnienia naszych przyjaźni. Cieszę się ze spotkania z wypróbowanymi przyjaciółmi Polski i mam nadzieję, że pobyt w Polsce przyniesie wiele satysfakcji także Waszym Królewskim Mościom. Kiedy dwanaście lat temu witaliśmy Parę Królewską na polskiej ziemi, stawialiśmy dopiero pierwsze kroki na drodze demokracji. Jeszcze brzmiały echa ważnych dla naszego kraju i Europy Środkowej wydarzeń dziejowych. Wizyta Waszych Królewskich Mości w takim momencie, dała nam odczuć, że Hiszpania, że Europa - ufa Polakom. Tego wspaniałego gestu, jak również wyrazów konkretnej i wielorakiej pomocy społeczeństwa hiszpańskiego dla społeczeństwa polskiego, nigdy nie zapomnimy. Pragnę dziś serdecznie za nie podziękować. Dzisiaj spotykamy się w zupełnie innych warunkach. Polska demokracja okrzepła, opierając się na stabilnym fundamencie nowoczesnej konstytucji. Gospodarka dobrze się rozwija. Jesteśmy razem z Hiszpanią w Sojuszu Północnoatlantyckim. Z Waszą pomocną radą prowadzimy negocjacje z Unią Europejską. Nasze wzajemne stosunki mają od kilku lat specjalny i uprzywilejowany charakter. Mało kto - oprócz może Hiszpanów - mógł spodziewać się przed dwunastoma laty, że tyle zmian dokona się w ciągu tak krótkiego czasu. Mało kto - oprócz Hiszpanów - wie, ile można zbudować "dzięki spokojnemu, szczeremu i patriotycznemu dialogowi między wszystkimi odłamami społeczeństwa" - że posłużę się słowami Waszej Królewskiej Mości z 1989 roku. Hiszpańska droga do demokracji, w której osobisty udział Waszej Królewskiej Mości jest powszechnie darzony szacunkiem, stała się w Europie symbolem politycznej mądrości, ewolucyjnych i pokojowych przemian. Stanowiła dla wielu polityków, także u nas, w Polsce, twórczą inspirację i wzór do naśladowania. Powodzenie polskich przekształceń, także opartych na dialogu i porozumieniu, przywodzi na myśl podkreślane wielokroć analogie między naszymi krajami. Zwracali na nie uwagę nie tylko polscy historycy, na czele z wybitnym ideologiem demokracji Joachimem Lelewelem, lecz także naukowcy hiszpańscy, że wspomnę choćby o Gabrielu Tortelli, autorze znakomitej książki o gospodarce Hiszpanii w ciągu ostatnich dwustu lat. Wiele wspólnego odnaleźć można w biegu naszych historii. Wielu podobnym wyzwaniom musimy sprostać w przyszłości. Położenie geograficzne naszych krajów, ich wielkość i potencjał, sprawiają, że wymiana doświadczeń między Hiszpanią i Polską nabiera szczególnej wagi. Hiszpania, ciesząc się poważaniem w NATO i Unii Europejskiej, a także pośród państw i narodów świata, jest dla Polski prawdziwie cennym partnerem w polityce międzynarodowej. Europejski krajobraz NATO rozciąga się między dwoma flankami - Hiszpanią i Polską. To dobre granice. Bezpieczne - bo kraje ich strzegące troszczą się o przyjazne stosunki z państwami sąsiadującymi z Sojuszem. Polacy, którzy przykładają do polityki regionalnej wielką wagę, cenią wysoko podtrzymywane przez Hiszpanię serdeczne przyjaźnie z krajami Maghrebu i Ameryki Środkowej. Tym wielkim kapitałem bliskich związków z państwami spoza Europy Zachodniej, dysponują oba nasze kraje. Hiszpania wspiera nim Unię Europejską od piętnastu lat. Polska gorąco pragnie wesprzeć swoimi kontaktami, wiedzą i doświadczeniem w polityce wschodniej partnerów ze wspólnoty, w przekonaniu, że tylko wielostronny dialog zapewni Europie stabilny rozwój. Choć wiele jeszcze trudnych negocjacji przed nami, ufam, że niebawem spotkamy się jako równorzędni członkowie Unii Europejskiej. Dobrze, że prezydencję Unii w tym ważnym okresie sprawują państwa, z którymi Polska od lat utrzymuje serdeczne i ożywione kontakty. Wśród nich jest także Hiszpania, która obejmie przewodnictwo Unii już za kilka miesięcy. Europa wedle słów Ortegi y Gasseta stanowi jedność krajobrazu, w którym narody Starego Kontynentu żyją od wieków, i który współtworzą w swojej różnorodności. Dusza Europejczyków w coraz większym stopniu wypełnia się wspólną treścią. Kontakty między Polakami i Hiszpanami od lat są bliskie i przynoszą wiele satysfakcji. Wiele można by o nich mówić. Polacy jeszcze przed I wojną wielkim uznaniem darzyli twórczość hiszpańskiego Noblisty Jacinto Benavente. Lekarze od tego czasu korzystają z odkryć także uhonorowanego tą nagrodą profesora anatomii i histologii Santiago Ramona y Cajala. Picasso i Salvadore Dali to od lat najlepiej znani w Polsce artyści hiszpańscy. Uznaniem darzona jest twórczość literacka noblistów Juana Ramóna Jiménez czy Vicente Aleixandre y Merlo. Bajkowe budowle Gaudiego wzbudzają w Hiszpanii nieodmiennie zachwyt polskich turystów. Pokolenia Polaków porusza twórczość filmowa Luisa Bunuela. Polska po raz pierwszy po II wojnie światowej uczestniczyła w wystawie światowej właśnie w hiszpańskiej Sewilli - w 1992 roku. Słynni na cały świat hiszpańscy artyści operowi od lat koncertują na polskich scenach. Angażują się także w wielkie przedsięwzięcia charytatywne. José Carreras wsparł program umożliwiający przeszczepianie szpiku kostnego, dzięki któremu wiele zabiegów może być wykonywanych w Polsce, także u dzieci. Zasłużył się także polskiej kardiochirurgii, podobnie jak wspaniała Montserrat Caballe i Placido Domingo. Polacy darzą ich za to wielkim szacunkiem i wdzięczną pamięcią. U progu XXI wieku Polska pragnie umacniać tradycyjne więzy kulturalne, gospodarcze i polityczne z Hiszpanią. Współdziałać z nią w budowie wielowymiarowego układu politycznego na świecie. Korzystając wzajemnie ze swoich doświadczeń we współpracy w polityce śródziemnomorskiej i polityce wschodniej. Moje wieloletnie serdeczne kontakty z Parą Królewską, liczne spotkania i rozmowy, które miałem zaszczyt odbyć z Waszymi Królewskimi Mościami, utwierdzają mnie w przekonaniu, że Polska i Hiszpania mogą dla Europy wspólnie bardzo wiele zdziałać. Pragnę wznieść toast: - za zdrowie Jego Królewskiej Mości Juana Carlosa i zdrowie Królowej Zofii - za stabilny rozwój naszych krajów i zacieśnienie polsko - hiszpańskich przyjaźni - za pomyślność wspólnej, zjednoczonej Europy.