Menu rozwijane

24 stycznia 2002
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 19 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z 22 stycznia 2002 r. zastosował prawo łaski wobec 5 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 14 osób. Informacja statystyczna 1/. Postępowanie ułaskawieniowe wobec wszystkich 19 osób toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561§1 kpk. W sprawach tych sądy orzekające (I lub II instancji) pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę. 2/. Prokurator Generalny wobec 4 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski. 3/. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 5 osób, przy czym wszystkie osoby w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, gdyż: - 4 osoby skazane były na kary wolnościowe - pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem, bądź grzywny), - 1 osoba korzystała ze wstrzymania wykonania kary w trybie art. 568 kpk. 4/. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa: -z art. 145§2 d.kk i art. 177§1 kk (wypadek drogowy - 2 sprawy), -z art. 186§1 d.kk (uchylanie się od płacenia alimentów - 1 sprawa), -z art. 210§ 2 d.kk (rozbój - 1 sprawa), - z art. 278§ 1 i 270§1 kk ( kradzież i podrobienie dokumentu - 1 sprawa), 5/. W 2 sprawach akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania. Motywy ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 5 osób miał na uwadze względy humanitarne i społeczne, a przede wszystkim: trudną sytuację rodzinną i upływ ponad 7 lat od popełnienia przestępstwa, naprawienie szkody i ustanie obowiązku alimentacyjnego, inwalidztwo skazanego i upływ ponad 19 lat od popełnienia przestępstwa oraz pomyślnie odbyte znaczne części okresów wymaganych do zatarcia skazania z mocy prawa.