Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 16 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 14 stycznia 2002 r. zastosował prawo łaski wobec 4 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 12 osób. Informacja statystyczna 1/. Postępowanie ułaskawieniowe wobec 2 osób toczyło się na żądanie Prezydenta RP w trybie art. 567§2 kpk (przy czym w jednej sprawie bez zwracania się do sądów o opinie). W jednej sprawie - zgodnie z negatywnymi opiniami Sądów obu instancji oraz Prokuratora Generalnego - Prezydent RP odmówił zastosowania prawa łaski, natomiast w drugiej sprawie - pomimo negatywnej opinii Prokuratora Generalnego - Prezydent RP zastosował prawo łaski. Akt łaski przewidywał darowanie reszty kary pozbawienia wolności i grzywny. 2/. Wobec pozostałych 14 osób postępowanie ułaskawieniowe toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561§1 kpk. W sprawach tych sądy orzekające (I lub I i II instancji) pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę. 3/. Prokurator Generalny wobec 2 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski. 4/. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 4 osób, przy czym 1 osoba w chwili ułaskawienia odbywała karę pozbawienia wolności, natomiast pozostałe osoby (skazane na kary wolnościowe: pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem oraz ograniczenia wolności) pozostawały na wolności. 5/. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa: -z art. 270§1 kk (podrobienie dokumentu - 1 sprawa), -z art. 278§1 i §3 kk (kradzieże - 2 sprawy), -z art. 291§1 kk (paserstwo - 1 sprawa). 6/. W 2 sprawach akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania. Motywy ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 4 osób miał na uwadze względy humanitarne i społeczne, a przede wszystkim: popełnienie czynów zakwalifikowanych jako przypadki mniejszej wagi, częściowe odbycie kary izolacyjnej oraz pomyślnie odbyte znaczne części okresów wymaganych do zatarcia skazania z mocy prawa.