13 listopada 2002 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski wręczył w Pałacu Prezydenckim 49 osobom akty powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego. Nominacje otrzymali: Sędzia Sądu Apelacyjnego: Janina Józefa Cieślikowska - we Wrocławiu Sędziowie Sądów Okręgowych: Dariusz Filipczak - w Zamościu Grażyna Gorzko - w Zamościu Krystyna Cecylia Hadryś - w Gliwicach Józef Stanisław Kaczmarczyk - w Gliwicach Arkadiusz Władysław Łata - w Gliwicach Grażyna Ewa Łygas - w Zamościu Agnieszka Skrzekut - w Nowym Sączu Mirella Barbara Szpyrka - w Gliwicach Grażyna Wiśniewska - w Kielcach Mariusz Sławomir Wiśniewski - w Płocku Krzysztof Władysław Zaliwski - w Poznaniu Sędziowie Sądów Rejonowych: Jerzy Czesław Baszak - w Pile Edyta Janina Bronowicka - w Poznaniu Magdalena Dąbrowska - w Wyszkowie Izabela Magdalena Dittmajer - w Poznaniu Marzanna Barbara Duda - w Kielcach Aneta Felka-Duszczak - w Świebodzinie Grzegorz Flis - w Ciechanowie Maciej Foltyniewicz - w Szczecinku Agnieszka Froehlich - w Szczecinku Anna Maria Goździewicz - w Poznaniu Jolanta Hryciuk - w Mińsku Mazowieckim Beata Małgorzata Kardaś – w Wadowicach Agnieszka Stefania Kluczyńska-Cichocka - w Poznaniu Mariusz Tadeusz Kobylarz - w Mielcu Violetta Marta Koprowska-Chudek – w Ostródzie Alicja Kuroń dla Krakowa-Krowodrzy - w Krakowie Dorota Krystyna Lenarczyk - w Bielsku-Białej Agnieszka Sylwia Michalak – dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie Marzena Niemczyk-Królikowska - w Koszalinie Liwia Olszewska – w Zielonej Górze Magdalena Teresa Pasieka-Paczek - w Szczecinie Tomasz Leszek Rutkowski – dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie Anna Sikora-Ciba - dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie Maciej Skotnicki – dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie Wioletta Smerecka - w Lesku Izabela Sobolewska - w Koszalinie Katarzyna Hanna Sułek - w Końskich Ewa Toczydłowska – w Iławie Tomasz Paweł Tokarski - dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie Agnieszka Katarzyna Trośniak - w Wałczu Małgorzata Teresa Tyndel – dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie Jerzy Wiewiórka - w Złotowie Sławomir Wodowski - w Mławie Lidia Janina Wojak – dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie Magdalena Elżbieta Wygonowska – w Ostródzie Adam Piotr Wygonowski – w Ostródzie Stefania Joanna Zdunek-Waliczek - dla Krakowa-Nowej Huty w Krakowie Zwracając się do zebranych Prezydent RP powiedział: W tym roku po raz siódmy miałem honor wręczyć nominacje sędziowskie. Od stycznia blisko 450 osób otrzymało w tej sali akty powołania, w zdecydowanej większości na stanowiska sędziowskie w sądach powszechnych pierwszej instancji. Wiem, że każda z tych nominacji jest oczekiwana i przyczynia się do podniesienia sprawności polskiego sądownictwa. Dlatego za każdym razem – również w tej chwili – mam świadomość, że uczestniczę – ja i Państwo w ważnym wydarzeniu. Oto bowiem wymiar sprawiedliwości wzbogaca się o nowych sędziów i tych, którzy, w uznaniu zdobytej wiedzy i doświadczenia, otrzymują kolejne nominacje. A nasze sądownictwo, niczym powietrza, potrzebuje dobrze wykształconych prawników, którzy wnoszą do jego działalności profesjonalizm, energię i wrażliwość na ludzkie sprawy. Chcemy mieć sędziów z poczuciem misji zawodowej, którzy wykonywanie obowiązków będą traktowali jako służbę społeczną. Wierzę, że tym oczekiwaniom odpowiada gotowość Państwa do takiego właśnie spełniania powinności sędziowskich. Dzisiejsza uroczystość odbywa się w szczególnym kontekście historycznym. Za kilka tygodni zakończą się negocjacje w sprawie polskiego wejścia do Unii Europejskiej. Przed nami bardzo trudny finał, ale – jak wszyscy wiemy – za nami już znakomita większość zamkniętych obszarów negocjacyjnych. A wśród nich również rozdział dotyczący współpracy wymiarów sprawiedliwości i spraw wewnętrznych. W publicznej debacie na temat integracji europejskiej rzadko dostrzega się, że jest to przecież problematyka najbliższa codziennemu życiu. Mieszczą się w niej bowiem kwestie dotyczące zapewnienia poczucia bezpieczeństwa, dostępu do sądu, gwarancji prawnych, z których można korzystać w kraju i zagranicą. W myśl tych ustaleń z chwilą akcesji Polacy zyskają jednakową ochronę swoich praw na terenie wszystkich krajów należących do Unii. Nasze interesy osobiste i majątkowe mają być lepiej i skuteczniej chronione, gdyż wyroki polskich sądów będą uznawane na terenie innych państw członkowskich. Sprawcy przestępstwa nie będą mogli czuć się bezkarni gdyż ściganie, schwytanie i ukaranie ich będzie leżało w interesie większej liczby krajów. Nie ulega wątpliwości, iż dzięki integracji europejskiej nasze działania skierowane na usprawnienie pracy sądów zyskały nowy, ważny i silny impuls. Kontynuujemy reformę sądownictwa, harmonizujemy nasze rozwiązania normatywne z prawem wspólnotowym. Upraszczamy procedury, które mają przyspieszyć postępowanie sądowe. W stopniu, na jaki pozwalają na to warunki budżetu, sądy i prokuratury wyposażane są w nowoczesny sprzęt przede wszystkim komputery. Stawiamy sobie za cel informatyzację rejestrów sądowych. Lepszemu dostępowi do wymiaru sprawiedliwości służy także idea tworzenia sądów grodzkich oraz dzielenia dużych sądów. Przygotowujemy się do udziału w Europejskiej Sieci Sądowniczej i w programie współpracy w sprawach cywilnych. Przed polskim wymiarem sprawiedliwości otwierają się nowe wyzwania, ale także nowe możliwości. Chcemy, aby polscy sędziowie cieszyli się tak wysokim prestiżem społecznym jak Wasi zachodni koledzy, abyście, Drodzy Państwo, mieli zapewnione warunki pracy odpowiadające randze sprawowanego urzędu i zakresowi obowiązków. Kiedy patrzymy wstecz, widzimy jak wiele udało się dokonać na drodze tworzenia państwa prawnego, ale zgodzimy się, że to ciągle za mało. Mamy wiele trudności w naszym sądownictwie. Kiepskie warunki lokalowe wielu sądów, ogrom spraw czekających na rozpatrzenie, narzekania obywateli na nieruchliwość owych „młynów sprawiedliwości”. To są nasze problemy, ale także widziane przez naszych unijnych partnerów. Obserwują oni bardzo uważnie nasze działania i przyglądają się jak sobie radzimy z trudnościami. Spodziewają się również zdecydowanej reakcji naszego państwa na pleniące się zjawiska, przede wszystkim - korupcyjne. Musimy tej patologii, także w polskim wymiarze sprawiedliwości, przeciwstawić się z większą niż dotychczas determinacją i nikt za nas tego nie uczyni. Niedawno czytałem interesujący artykuł opublikowany na łamach „Rzeczpospolitej” gdzie pan minister sprawiedliwości Grzegorz Kurczuk wspólnie z Antonio Vitorino, komisarzem Unii Europejskiej ds. wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych piszą o problemach, które stoją przed nami. W dobie otwierania granic, swobody przepływu myśli, osób i towarów nie można dopuścić, aby sprawiedliwość utknęła na swoistym „przejściu granicznym”. Oczekuję, że zgodnie z zawartymi w artykule deklaracjami resort sprawiedliwości uczyni wszystko, aby konsekwentnie modernizować nasze sądownictwo i wnosić znaczący wkład we współtworzenie w Europie obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Panie i Panowie gratuluję Wam otrzymanych nominacji. Wiem, że kosztowało to wiele pracy, wysiłku, że jesteście ludźmi utalentowanymi, a więc korzystajcie z tych dóbr, którymi zostaliście obdarowani. Chcę moje gratulacje również wyrazić wobec Waszych najbliższych, bowiem dzięki ich serdeczności i miłości mogliście osiągnąć dzisiejszy sukces. A o miłości mówię nie bez przyczyny, bo jak te głosy słyszę dochodzące, to widać, że owoców miłości przybyło też na tę sale niemało. Drodzy Państwo życzę Państwu, aby decyzje, które sędziowie będą podejmować w imieniu majestatu Rzeczypospolitej, były zawsze sprawiedliwe, by umacniały autorytet państwa, by wzmacniały powagę sądów. Pamiętajcie, że wszystko to, co będziecie czynić jako słudzy Temidy, będzie również budowało kulturę prawną, powinno uczyć szacunku wobec ducha i litery prawa. Proszę więc - dołóżcie proszę wszelkich starań, aby rozstrzygnięcia prawne, których będziecie autorami, wychodziły na przeciw ludzkiemu pragnieniu życia w bezpiecznym, sprawiedliwym społeczeństwie. Życzę Paniom i Panom sędziom satysfakcji z Waszej pracy, życzę polskiemu wymiarowi sprawiedliwości, aby mógł cieszyć się tym nowym zastępem sędziów, a Polsce życzę,aby z Waszej pracy wynikało jak najwięcej wspólnego pożytku.