17 maja 2002 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski wręczył ordery i odznaczenia osobom zasłużonym dla polskiego muzealnictwa. Za wybitne zasługi dla kultury polskiej odznaczeni zostali: Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski - Bogumił Mrówczyński, Teresa Perkowska, Włodzimierz Piwkowski, Ferdynand Ruszczyc Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski - Jadwiga Chruszczyńska, Janina Eustachiewicz - Zielińska, Helena Kurek, Ewa Milicer, Zofia Płomińska, Krzysztof Załęski. Zwracając się do zebranych Prezydent RP powiedział m.in.: Chcę powiedzieć, że jutro będę miał również możliwość wystąpienia na uroczystościach w Muzeum i mam nadzieję, że to wystąpienie, które mam w tej chwili i to jutrzejsze będzie się nieco różnić, jeżeli będzie się powtarzało, to proszę mi to wybaczyć. Ale przecież jubileusz 140-lecia Muzeum Narodowego jest świętem tak wielkim, że można to darować, tym bardziej, że jest to święto całej polskiej kultury. Imponujący dorobek Muzeum Narodowego, zasługi tej instytucji dla polskiej sztuki i dla życia publicznego, całkowicie upoważniają do nadania rocznicy takiego właśnie, świątecznego, szerokiego charakteru. Dorobek Muzeum Narodowego, zasługi - są dziełem grona wspaniałych ludzi, oddanych pracowników i współpracowników Muzeum. To oni przez lata zabiegali o pozyskanie najwartościowszych dzieł, by chronić i upamiętniać narodowe dziedzictwo, by świadczyć czym jest sztuka, by uczyć, wzruszać i pomnażać nasze artystyczne bogactwo. Dziś mam radość i honor gościć dziś w Pałacu Prezydenckim grupę osób szczególnie zasłużonych dla Muzeum. Jestem szczęśliwy, że mogłem wręczyć w imieniu Rzeczypospolitej wysokie odznaczenia państwowe i tym samym wyrazić Państwu uznanie i wdzięczność za Waszą pracę i osiągnięcia. Dzięki Wam i Waszemu zaangażowaniu i poświęceniu, Muzeum Narodowe stało się jedną z najważniejszych polskich instytucji publicznych, cenioną również za granicą, o czym nieraz miałem okazję się przekonać. Wyrażam moje uszanowanie Panu dyrektorowi Ferdynandowi Ruszczycowi, którego fachowość i energia w kierowaniu Muzeum ożywiły działalność tej placówki. Wprowadziły głęboko w publiczną świadomość nie tylko fakt jej istnienia, ale i potrzebę obcowania z nią. Odczuwamy to również tutaj w Pałacu, korzystając z dzieł Muzeum i Pana doradztwa. Ja i moja małżonka oraz nasza pałacowa Galeria, która jest piętro niżej również wiele Wam zawdzięcza. Jesteśmy w stałych, serdecznych kontaktach i wierzę, że te projekty, które tu realizujemy są pożyteczne, a przede wszystkim spotykają się z zainteresowaniem wcale niemałej rzeszy osób, które zwiedzają ten Pałac. Chcę wyrazić moją radość, że mogłem odznaczyć dzisiaj osoby, które są emerytowanymi pracownikami Muzeum Narodowego. Proszę potraktować te odznaczenia jako dowód, że ani Wasza rodzima instytucja - Muzeum Narodowe, ani wasze państwo - Rzeczpospolita, nie zapominają o Waszej pracy i zasługach. Doceniają dorobek ludzi, których styl i sposób wypełniania obowiązków zawodowych wciąż ma znaczenie, ponieważ stanowi jakże potrzebne wzorce, które maja ponadczasową wartość. Muzeum Narodowe jest dziś ważną placówką i wielkim animatorem polskiego życia kulturalnego. Publiczność, nie tylko warszawska daje liczne dowody swojego przywiązania do Waszej działalności. Sukcesy wystaw, które miały miejsce są tego dowodem, a przecież oczekujemy kolejnych, nowych inicjatyw. Wiemy, że nie stałoby się to gdyby nie Wasze pomysły, Wasze talenty, Wasz praca, Wasza konsekwencja. Chciałbym więc w imieniu tych wszystkich, którzy odwiedzali zarówno gmach w Alejach Jerozolimskich, ale także pałace w Wilanowie, Nieborowie i Królikarni, podziękować za niezapomniane wzruszenia, za chwile wytchnienia, które mieliśmy od różnych, trudnych obowiązków i za radość obcowania z pięknem. Za to wszystko chcę w dniu obchodów 140-lecia Muzeum Narodowego, raz jeszcze podziękować i życzyć Państwu zdrowia, pomyślności. Wierzę, że jeszcze nieraz spotkamy się na wspaniałych wystawach zorganizowanych przez Was, odczuwając wspólnie chwile radości, wzruszenia, oraz chwile, które się pamięta później bardzo długo.