13 listopada 2002 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski odznaczył Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Egona Bahra w uznaniu wybitnych zasług w działalności na rzecz normalizacji stosunków polsko – niemieckich. Zwracając się do zebranych Prezydent RP powiedział: Z ogromną radością witam Pana na dzisiejszej uroczystości. Jesteśmy świadkami ważnego wydarzenia – oto Polska wyróżnia dziś prawdziwego przyjaciela, którego wysiłki miały ogromne znaczenie dla urzeczywistnienia polsko-niemieckiego pojednania. Swoją działalnością udowodnił Pan, że pokój nie jest tylko pięknym ideałem. Był Pan jednym z architektów nowej polityki wschodniej Niemiec.To właśnie dzięki Pańskiemu zaangażowaniu możliwe stały się porozumienia między Republiką Federalną, a Związkiem Radzieckim oraz między RFN, a NRD. Bez nowej polityki wschodniej nie do pomyślenia byłoby odprężenie, demokratyzacja bloku wschodniego, wreszcie zakończenie zimnej wojny i przemiany polityczne lat 90. Dla nas, Polaków, szczególnie doniosły był oczywiście układ normalizującyjny między Republiką Federalną a Polską, podpisany tu, w tym miejscu, w tej Sali, dokładnie w grudniu 1970 roku. Pragnę Pana zapewnić, że w żywej pamięci moich rodaków wciąż pozostaje poruszający widok klęczącego przed warszawskim pomnikiem Bohaterów Getta kanclerza Willy Brandta – Pańskiego przyjaciela, którego politykę aktywnie Pan współkształtował. To wydarzenie było, by uciec do języka niemieckiego - epochemachend. Otworzyło nową epokę i ukształtowało jej charakter. Nie byłoby to jednak możliwe bez Pańskiej sławnej dewizy wyrażonej już w roku 1963: „przemiany dzięki zbliżeniu” – Wandel durch Annäherung. Fakt, że owo motto nie pozostało jedynie tytułem wystąpienia, a stało się rzeczywistością, powinno i wierzę, że przynosi Panu ogromną satysfakcję. Kiedy obecnie Polska staje na progu Unii Europejskiej, dobrze pamiętamy, jak wielką rolę odegrało w procesie naszej integracji z europejskimi strukturami polsko-niemieckie pojednanie, w które wniósł Pan tak istotny wkład. Pięćdziesiąt lat temu przepaść między Niemcami, a Polakami wydawała się nie do przebycia. Dziś jesteśmy przyjaciółmi, sojusznikami, wkrótce partnerami w Unii Europejskiej. Pan, Panie Doktorze, nie był tylko świadkiem tej wielkiej, wspaniałej przemiany – ale jest Pan jednym z jej autorów i orędowników. Dziś ma honor wyrazić Panu za to naszą polską wdzięczność i podziw. Warto podkreślić, że po dzisiejszy dzień działa Pan na rzecz pokoju i porozumienia między narodami. Przenikliwość pozwoliła Panu już w połowie lat 70. dostrzec związki między koniecznością globalnego przeciwdziałania nędzy, a światową polityką bezpieczeństwa. Gratulując Panu wysokiego wyróżnienia, pozwolę sobie wyrazić nadzieję, że znajdzie Pan jeszcze wiele sił, by służyć pokojowi i odprężeniu w naszych ciągle,a może nawet coraz bardziej niespokojnych czasach. Niemcom, Polsce, Europie, całemu światu potrzebni są ludzie tacy, jak Pan, którzy łączą oddanie ideałom pokoju z konsekwencją, odwagą i politycznym rozsądkiem. Dziękujemy.