Menu rozwijane

02 maja 2002
2 maja 2002 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski wręczył odznaczenia weteranom 3 Dywizji Strzelców Karpackich 2 Korpusu Polskiego oraz nominacje na pierwszy stopień oficerski. Za wybitne zasługi w działalności społecznej na rzecz organizacji kombatanckich, za upowszechnianie tradycji karpatczyków odznaczeni zostali: Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski - Stanisław Dawid, Zygmunt Glensk, Jerzy Radiukiewicz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski - Józef Czerwiński, Jan Dorosiewicz, Kazimierz Kozłowski, Danuta Skowrońska, Andrzej Sobczak, Janina Sordyl. Na pierwszy stopień oficerski mianowali zostali: Wojciech Antoszewski, Antonii Łapiński. Zwracając się do zebranych Prezydent RP powiedział m.in.: Jest to dla mnie i dla nas wszystkich zaszczyt, że mogę powitać w Pałacu Prezydenckim tak znakomite grono gości. Jesteście Państwo przedstawicielami pokolenia, które w świadomości Narodu zajmuje miejsce szczególne, bowiem walce o niepodległość Ojczyzny oddało najlepsze lata swojego życia. Dla niej, dla Polski poświęciło swój los, zdrowie, a niekiedy i życie, młodzieńcze plany i marzenia. Witam w Pałacu Prezydenckim bohaterów walk o wolną i niepodległą Polskę. Waszą drogę do kraju znaczyła determinacja i wola zwycięstwa, wojenny trud oraz składana często danina krwi i potu. Bez względu na okoliczności, pozostawaliście zawsze wierni żołnierskiemu honorowi i najlepszym tradycjom polskiego oręża. Szlak bojowy 3 Dywizji Strzelców Karpackich to pasmo zwycięskich bitew, które zapisały się na kartach naszej historii. Każda z nich mówi o Waszych zasługach dla kraju, o Waszej odwadze i męstwie. Z każdej wyłania się powód do żołnierskiej chwały. Jutro, w dniu narodowego święta, będziemy także obchodzić 60 rocznicę powstania Waszej Dywizji. Trzeciego maja 1942 roku wszedł w życie pamiętny rozkaz Naczelnego Wodza generała Władysława Sikorskiego. Na placu ćwiczeń obozu wojskowego Qastina w Palestynie po raz pierwszy stanęły obok siebie bataliony Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich i przybyłe z Rosji oddziały 9 Dywizji Piechoty. Pod jednym sztandarem zjednoczyli się weterani kampanii libijskiej, zesłańcy z dalekiej Syberii i Kazachstanu, byli jeńcy z obozów sowieckich, więźniowie łagrów. Spragnieni Polski jak pustynni wędrowcy wody, mieli świadomość doniosłości tamtej chwili. Także i my dziś, po latach, które minęły, potrafimy docenić jej historyczne znaczenie. Wasz już wspólny, wojenny szlak wiódł do Polski przez pustynie Iraku, góry Syrii i Libanu, wzgórza Palestyny. W narodowej pamięci na trwałe zapisał się bojowy marsz Karpatczyków od Castel di Sangro po Bolonię, poprzez Monte Cassino, Osimo, Ankonę i Apeniny. Wasza Dywizja miała wielki wkład w ostateczne zwycięstwo nad hitlerowskimi Niemcami. Ale koniec wojny nie oznaczał dla żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie końca tułaczki. Pojałtański podział Europy zamknął drogę do Ojczyzny wielu byłym żołnierzom. Każdy z nich stanął przed dramatycznym wyborem - co robić? Tych, którzy mimo lęków i obaw zdecydowali się wrócić do Polski, zamiast należnych im honorów, spotkała niechęć, często szykany i długie lata życia w zapomnieniu. W roku 1989 rozpoczął się nowy rozdział w historii naszego narodu. Zapoczątkowane Okrągłym Stołem przemiany otworzyły drogę do budowy państwa, o jakim marzyliście. Ta Polska kocha wszystkie swoje dzieci. Ta Polska odbudowuje więzi łączące rodaków w kraju z tymi, którzy pozostają na obczyźnie. Na powrót stajemy się duchową jednością. Staramy się uczyć na błędach i wyciągać wnioski z naszej trudnej i bolesnej historii. Cenimy i szanujemy wszystkich, którzy o Polskę walczyli, bez względu na kierunek, z którego zmierzali do kraju. Nie wolno nam bowiem wartościować żołnierskiej krwi. To krew naszych ojców i braci. To ofiara, jaką złożyli na ołtarzu Ojczyzny, "aby nie zginęła," abyśmy dziś mogli żyć w pokoju i korzystać z wolności. Drodzy Karpatczycy, naszym wielkim pragnieniem jest, aby nowa Europa, stała się kontynentem współpracy między narodami, miejscem dialogu i porozumienia. By nigdy już na jej obszarze nie rywalizowały zbrojne armie, a jedynie dzieła ludzkiego umysłu i rąk. Polacy chcą zająć godne miejsce w integrującej się Europie. Naszą drogę do tego celu zapoczątkowała także Wasza walka, Wasze przywiązanie do idei wolności i demokratycznych wartości. Odznaczenia, które przed chwilą miałem zaszczyt Państwu wręczyć są skromnym podziękowaniem za wszystko, co zrobiliście dla Rzeczypospolitej. Podziękowaniem za Wasze poświęcenie i służbę Ojczyźnie, za wielki patriotyzm i godną postawę, za wierność najcenniejszym ideałom. Jesteście Państwo wzorem patriotyzmu dla młodzieży, której reprezentanci są tu obecni. Cieszę się, że wśród uczestników dzisiejszej uroczystości znajdują się uczniowie z Klubu Szkół Monte Cassino. Mam nadzieję, że to spotkanie jest dla nich prawdziwą lekcją historii, że mogą się spotkać z prawdziwymi bohaterami tych wydarzeń. Chciałbym, by przejęli od Was, Drodzy Karpatczycy, to, co najpiękniejsze, co decyduje o mądrym i uczciwym życiu człowieka. Za takie właśnie przesłanie wobec młodego pokolenia jestem Wam szczególnie wdzięczny. Panie i Panowie, Drodzy Kombatanci życzę zdrowia, długich lat życia, wszelkiej pomyślności. Raz jeszcze w imieniu wolnej i demokratycznej Polski dziękuję za Waszą walkę, dziękuję za Wasz trud, dziękuję za wszystko co dla Polski zrobiliście. Kiedy mówicie - "ku chwale Ojczyzny"wiem, że Wasze życie to były starania, aby Ojczyzna żyła w chwale i żebyście z ojczyzny mogli być dumni. Za to serdeczne dzięki.