10 kwietnia 2002 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej z Małżonką rozpoczął oficjalną trzydniową wizytę w Republice Chile na zaproszenie Prezydenta R. Lagosa Escobara. Biało-czerwony wieniec Prezydent złożył pod pomnikiem Libertadora Generała B.O Higginsa. Po ceremonii oficjalnego powitania na Placu Konstytucji rozpoczęły się rozmowy pod przewodnictwem obu prezydentów, które zakończyło uroczyste przyjęcie wspólnej deklaracji. W deklaracji Prezydenci wyrazili zadowolenie z bardzo dobrego stanu stosunków między obu krajami, czego przejawem jest m. in. ciągły dialog polityczny. Jednocześnie stwierdzili, że szczególnie w sferze współpracy gospodarczej Chile i Polska powinny w większym stopniu wykorzystać istniejące możliwości. W tym kontekście pozytywnie ocenili wyniki wspólnego Forum Gospodarczego przedsiębiorców polskich i chilijskich zorganizowanego podczas wizyty. Prezydenci wyrazili nadzieję, że w rezultacie tej zacieśnią się kontakty i współpraca pomiędzy przedsiębiorcami obu krajów Podkreślono także wagę współpracy kulturalnej i naukowej wskazując na znaczenie kontaktów pomiędzy instytutami badawczymi i uczelniami wyższymi. Prezydenci podkreślili potrzebę określenia mechanizmów finansowania tej współpracy i wyrazili nadzieję, że doprowadzi ona do realizacji projektów, które znajdą praktyczne zastosowanie w gospodarkach obu krajów. Obaj prezydenci stwierdzili z zadowoleniem zbieżność wizyty Prezydenta RP w Chile z obchodami 200-nej rocznicy urodzin Ignacego Domeyki, którego wkład w naukę i kulturą, a także w działalność uniwersytetu w Chile miała ogromne znaczenie dla rozwoju tej uczelni i kraju. Prezydenci potwierdzili potrzebę współpracy pomiędzy różnymi regionami Polski i Chile wskazując na istniejące porozumienia miast bliźniaczych między: Lacarena i Krakowem, Cguimbo i Elblągiem, Rancaqua i Bielsko-Białą. Prezydenci podkreślili również priorytet przyznawany przez oba kraje obronie praw człowieka oraz wolności obywatelskich. Historyczne doświadczenia oraz tradycje walki o wolność i swobody demokratyczne uzasadniają szczególne miejsce obrony praw człowieka w polityce zagranicznej obu krajów. Szefowie obu państw wyrazili swoje zaniepokojenie zjawiskami nietolerancji religijnej, rasowej i etnicznej występującej w wielu miejscach na świecie, podkreślając niezbywalne prawa narodów do życia w warunkach wolności i demokracji. prezydenci podkreślili znaczenie konferencji `Ku wspólnocie demokracji` , która odbyła się w Warszawie w 2000 roku. Oba kraje będą współdziałać przy organizacji i promocji kolejnej konferencji , która odbędzie się w Seulu w październiku 2002. Prezydenci Polski i Chile podkreślili determinację swoich krajów w walce z międzynarodowym terroryzmem. Obaj prezydenci uznali warszawską konferencję, która odbyła się w listopadzie 2001 roku za znaczące wydarzenie w koordynacji współpracy międzynarodowej w zwalczaniu tego zjawiska. Prezydenci poparli zacieśnianie współpracy pomiędzy Unią Europejską a Chile, jak również pomiędzy Unią Europejską a pozostałymi krajami Ameryki Łacińskiej. Polska z życzliwością śledzi rozmowy Chile z Unią Europejską o zawarciu porozumienia o stowarzyszeniu politycznym i gospodarczym, którego podpisanie jest przewidziane w maju 2002 roku. Polska jako przyszły członek Unii Europejskiej jest zainteresowana pogłębieniem współpracy z Chile i innymi krajami Ameryki Łacińskiej. Prezydenci wyrazili również zaniepokojenie sytuacją na Bliskim Wschodzie i wyrazili nadzieję na dialog i skuteczne poszukiwanie rozwiązań pokojowych. Po zakończeniu rozmów Prezydent RP uczestniczył w śniadaniu z przedstawicielami polskiego i chilijskiego biznesu, wśród których znajdował się Przewodniczący związku przemysłowców Chilijskich Ricardo Claro. Podczas śniadania Prezydent wzniósł toast i powiedział m.in.: Już po raz drugi mam przyjemność spotkać się z przedstawicielami chilijskiego biznesu. W 1999 roku podczas wizyty w naszym kraju prezydenta Eduardo Freia, gościliśmy w Warszawie ponad 30 przedsiębiorców. Uczestniczyłem wówczas w polsko - chilijskim forum gospodarczym i pamiętam towarzyszącą mu dobrą atmosferę. Obie strony wyrażały wtedy wolę wyraźnego ożywienia naszej współpracy gospodarczej. Mieliśmy ku temu mocne podstawy, ponieważ w tamtym czasie tempo wymiany handlowej szybko rosło. Niestety, w 2000 roku nastąpiło gwałtowne załamanie i wzajemne obroty obniżyły się ponad czterokrotnie. W ubiegłym roku było już nieco lepiej, ale suma około 23 mln dolarów, to nadal ponad trzykrotnie mniej od tego, co osiągnęliśmy dwa lata wcześniej. Jestem jednak optymistą i mam nadzieję, że teraz będzie tylko lepiej. Że wspólnie uda nam się znaleźć takie formy współpracy, które obu stronom przynosić będą satysfakcję i korzyści. Tym bardziej, że z Chile mamy najbardziej zaawansowaną, spośród wszystkich państw Ameryki Łacińskiej, bazę traktatową. Mówiąc o perspektywach naszej współpracy i zachęcając do jej zdynamizowania, chciałbym podkreślić, że są ku temu dzisiaj pomyślne przesłanki. Jesteśmy pełni uznania dla przeprowadzonych w Chile reform, których rezultatem są stabilna sytuacja ekonomiczna i wysoki wzrost gospodarczy. Także podjęty w Polsce z determinacją, na początku lat dziewięćdziesiątych, trud wielkiej transformacji gospodarczej i społecznej, choć czasami bolesny dla społeczeństwa, przynosi oczekiwane wyniki. Trwają negocjacje z Unią Europejską, do której pragniemy wstąpić w 2004 roku. Polska jest członkiem WTO, oraz Stowarzyszenia Wolnego Handlu Europy Środkowo-Wschodniej (CEFTA), co umożliwia dostęp do rynku zamieszkałego przez 120 mln mieszkańców. Stwarza to dogodne warunki dla reeksportu chilijskich towarów z wykorzystaniem polskich portów morskich. Możliwości znaczącego zwiększenia polsko-chilijskich obrotów handlowych istnieją w wielu dziedzinach. Polska jest gotowa dostarczać statki pełnomorskie i wyposażenie okrętowe, samoloty rolnicze i specjalistyczne, śmigłowce, maszyny i narzędzia dla górnictwa, urządzenia dla przemysłu rolnego i spożywczego, artykuły elektryczne i sprzęt gospodarstwa domowego, a także mleko w proszku, mączkę ziemniaczaną oraz produkty chemiczne i meble. Na polski rynek z kolei mogłyby trafiać w większej ilości niż dotychczas owoce i warzywa, które u Was dojrzewają, kiedy w naszym kraju jest zima, a także świeże i przetworzone owoce morza oraz herbata. Pełna lista potencjalnych towarów, które mogą być importowane i eksportowane przez nasze kraje jest naprawdę imponująca. Mówię o tym, by zachęcić Państwa do nawiązania ściślejszych więzi z Polską. Niech przykład Ignacego Domeyki - wielkiego Polaka i wybitnego obywatela Chile - od 160 lat będącego swoistym patronem i symbolem naszych kontaktów, zainspiruje Państwa do odważnego poszukiwania nowych form współpracy.