24 maja 2002 roku na zakończenie pierwszego dnia wizyty Prezydenta Republiki Kazachstanu Nursułtana Nazarbajewa w Rzeczypospolitej Polskiej Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski z Małżonką wydał oficjalny obiad na cześć gościa. Podczas obiadu Prezydent RP zwracając się do Prezydenta Nazarbajewa i zaproszonych gości wygłosił toast: Jest nam bardzo miło gościć Pana Prezydenta Republiki Kazachstanu na polskiej ziemi. Jest to druga Pańska wizyta w Polsce i kolejne nasze spotkanie. Zachowuję miłe wspomnienia ze swojej wizyty na gościnnej kazachstańskiej ziemi w 1999 roku. Zupełnie niedawno był przyjmowany w Kazachstanie polski minister spraw zagranicznych. Ta intensywność polsko-kazachstańskich kontaktów świadczy o dobrze rozwijającej się współpracy.Nasze kraje widzą w sobie atrakcyjnych i perspektywicznych partnerów. Polsko - kazachskie związki sięgają w daleką przeszłość. W połowie XIII wieku, na nieznane Europejczykom ziemie za Uralem i Morzem Kaspijskim, z papieskiego polecenia udała się wyprawa kierowana przez dwóch mnichów franciszkańskich. Jeden z nich, Benedykt Polak z Wrocławia, jest autorem relacji o krajach i ludach Środkowej Azji. To właśnie Polakowi zawdzięcza Europa pierwszy wiarygodny opis geografii, przyrody i obyczajów mieszkańców Kazachstanu. W XIX wieku na kazachskie ziemie zaczęli przybywać polscy zesłańcy, uczestnicy walk z caratem. Wielu z nich, jak Adolf Januszkiewicz, Gustaw Zieliński czy Bronisław Zaleski poświęcili swoje życie i twórcze talenty Kazachstanowi, zyskując dobrą pamięć jego mieszkańców. Oba nasze narody tragicznie doświadczyły stalinowski totalitaryzm.Wielu Polaków przymusowo przesiedlonych do Kazachstanu przeżyło tylko dzięki współczuciu i pomocy sąsiadów Kazachów. Niektórym udało się opuścić Związek Radziecki w polskim mundurze armii generała Andersa. Część tych żołnierzy zmarła w Kazachstanie i spoczęła w kazachskiej ziemi na zawsze - ich mogiły znajdują się w Czokpaku i Ługowoje. Dziękujemy za wyrażenie zgody na godne upamiętnienie miejsc ich pochówku.Polacy z kolei otaczają szacunkiem groby Kazachów, którzy służąc w armii radzieckiej polegli na naszej ziemi w walce z faszyzmem. Nasze kraje kroczą dziś nową drogą - suwerennie kształtujemy swój los, podjęliśmy trud reform i modernizacji. Polska z sympatią i podziwem odnotowuje sukcesy niepodległego Kazachstanu. Jako jeden z nielicznych krajów regionu, po rozpadzie ZSRR Kazachstan uniknął konfliktów zbrojnych z sąsiadami i wstrząsów wewnętrznych. Jest dziś państwem stabilnym i umacniającym stabilność w całej Azji Środkowej, cieszącym się prestiżem na arenie międzynarodowej. Kazachstan odgrywa dużą rolę w ładzie globalnym - nie tylko jako dziewiąty pod względem powierzchni kraj na świecie,posiadający wielkie bogactwa naturalne, ale także jako rzecznik rozważnej polityki i umocnienia bezpieczeństwa międzynarodowego.Trudno nie być pod wrażeniem wysokiego wzrostu gospodarczego w Kazachstanie, pozyskiwania znacznych inwestycji zagranicznych, reform społeczno-ekonomicznych, takich jak nowe prawo podatkowe czy reforma emerytalna. Wiemy, Panie Prezydencie, że w tych kazachstańskich sukcesach bardzo znaczące są Pańskie osobiste zasługi. Wiele jest wątków i obszarów, które łączą dzisiaj nasze kraje. Polska, jako członek NATO, i Kazachstan, jako uczestnik programu "Partnerstwo dla Pokoju", wspólnie troszczą się o międzynarodowe bezpieczeństwo. Wspólnie uczestniczymy w koalicji antyterrorystycznej. Współpracujemy w ramach OBWE. Możemy także dzielić się naszymi doświadczeniami, jako kraje odbywające proces transformacji. Według naszych ocen, za półtora roku Polska stanie się członkiem Unii Europejskiej.Już dziś stawia to w nowym świetle współpracę polsko-kzachstańską, nadaje jej nowy, szerszy wymiar. Szczególnie wiele możemy sobie zaoferować w sferze gospodarczej. Coraz więcej kazachstańskich i polskich firm stara się umacniać swą pozycję na rynkach obu państw, otwierając przedstawicielstwa i tworząc wspólne przedsięwzięcia. Powstają nowe perspektywy współpracy w takich dziedzinach jak: przemysł naftowy, budowa statków, kolejnictwo, budownictwo, dostawy sprzętu dla górnictwa i budowy dróg, rolnictwo i przetwórstwo rolne, przemysł farmaceutyczny.Odtwarza się dzisiaj historyczny "Jedwabny Szlak" między Europą i Azją, a głównym towarem na tym współczesnym szlaku staje się ropa naftowa.Chcielibyśmy,aby kazachstańska ropa trafiała przez Polskę dalej na europejskie rynki. W dziesięć lat od nawiązania przez Polskę i Kazachstan stosunków dyplomatycznych z satysfakcją stwierdzamy, że nasze kraje zbliżyły się do siebie i wzrosła wzajemna wiedza o sobie naszych społeczeństw. Przyczynia się do tego współpraca kulturalna i naukowa. Niedawno ukazała się w Polsce obszerna publikacja pt. "Kazachstan - historia,spłeczeństwo, polityka", dzięki wspólnej pracy uniwersytetów i instytutów naukowych z obu krajów. Wydany został także bardzo cenny zbiór dokumentów "Z historii Polaków w Kazachstanie". Niezwykle ważnym wydarzeniem staje się uruchomienie właśnie dzisiaj retransmisji Telewizji Polonia na terytorium Kazachstanu.To kolejny gest władz kazachstańskich wobec kilkudziesięciotysięcznej polskiej mniejszości. Dziękujemy za życzliwość wobec dążeń kazachstańskiej Polonii do pielęgnowania tradycji i nauki języka polskiego. Mimo geograficznej odległości, nasze kraje łączy sympatia i coraz ściślejsza współpraca. My, Polacy, wiemy, że - tak jak kiedyś nasi rodacy przemierzający od pokoleń bezkresne przestrzenie Waszego kraju - możemy zawsze na Was liczyć. Panie Prezydencie, Panie i Panowie - wznoszę toast za pomyślną przyszłość i dalszy rozwój Republiki Kazachstanu, za polsko - kazachstańską współpracę i bliskie partnerstwo, za zdrowie Pana Prezydenta, Rodziny oraz wszystkich naszych kazachstańskich przyjaciół! Wznosząc toast Prezydent Nazarbajew powiedział m.in.: Dziękuję za ponowne zaproszenie do złożenia wizyty na gościnnej polskiej ziemi, za okazaną serdeczność i szczodrość Narodu Polskiego, wobec którego żywimy uczucia szczerego szacunku i głębokiej sympatii. Moja wizyta w Polsce zbiegła się z X-leciem nawiązania stosunków dyplomatycznych między naszymi państwami. Myślę, że to dobry moment, aby podkreślić sukcesy naszej dotychczasowej współpracy i określić perspektywy jej dalszego rozwoju (...). Od XIX wieku Kazachstan stanowił miejsce deportacji polskich bohaterów walczących o niepodległość. Step kazachski stał się bliski i zrozumiały. Zachowały się liczne świadectwa obecności zesłanych Polaków - pisarza Adolfa Januszkiewicza i malarza Bronisława Zaleskiego.To dzięki ich twórczości, już dwieście lat temu Europa dowiedziała się o nas bliżej (...). Wielki syn narodu Polskiego, poeta Adam Mickiewicz pisał, że "przyjaźń nie wymaga blasku". Rozwijając tę myśl wielki syn Kazachstanu, poeta Abaj Kunanbaj twierdził - "Czynem wzmacniaj przyjaźń". Kazachstan i Polska to jedna część wielkiej przestrzeni Eurazji. Swoimi czynami będziemy umacniać naszą jedność i przyjaźń.