18 maja 2002 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski wziął udział w obchodach 140–lecia Muzeum Narodowego. W uroczystości uczestniczyli m. in. Longin Pastusiak – Marszałek Senatu RP, Andrzej Celiński – Minister Kultury, Jolanta Szymanek – Deresz – Szef Kancelarii Prezydenta RP, przedstawiciele świata polityki, dyplomacji, biznesu i kultury. Zwracając się do zebranych w Muzeum Narodowym gości Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski powiedział m .in.: Gospodarka rynkowa spowodowała, że nie ma kolejek w Polsce, ale jest taki gmach w Warszawie, przed którym ustawiają się długie kolejki i w spokoju czekają, aby wejść do środka. Jesteśmy w tym gmachu, jesteśmy w Muzeum Narodowym, które cieszy się taką właśnie popularnością i uznaniem, przyciąga uwagę tłumów. Chociaż kolejki to dzisiaj zjawisko egzotyczne, to w tym miejscu nas radują. Uroczystość, która nas tu zgromadziła – jubileusz 140-lecia działalności Muzeum Narodowego w Warszawie skłania do wielu refleksji. Myślimy przy tej okazji o trwałości polskiej kultury, ogromie dorobku artystycznego i naukowego. Myślimy o tym, co łączy przeszłość naszego narodu z czasami, w których żyjemy. I myślimy też o niezwykłej pracy ludzi, którzy codziennie dbają o krzewienie narodowego dziedzictwa. Ludzie ci od lat z pasją i zaangażowaniem gromadzą, przechowują i prezentują nam wielkie dzieła artystyczne, abyśmy mogli obcować z wielką sztuką, z pięknem, abyśmy stawali się lepsi. Tym ludziom – całemu gronu pracowników Muzeum Narodowego – należą się od nas słowa wielkiego szacunku. Jestem ogromnie rad, że jako honorowy patron obchodów jubileuszu Muzeum dziś mogę wyrazić moje uznanie, podkreślić zasługi tych ludzi. Muzeum powstało w czasach, kiedy Polski nie było na mapach. Dziś przyznajemy z dumą, że liczne inicjatywy Polaków podejmowane w trudnych czasach nieistnienia polskiej państwowości mające na celu ochronę narodowych zbiorów budzą nasz szacunek i podziw. Nazwane „Narodowym” w 1916 roku, po odzyskaniu niepodległości, Muzeum przeżyło wspaniały okres społecznego zainteresowania. Liczne donacje, przekazy i dary wynikały często z woli manifestowania polskiego patriotyzmu i radości z odzyskanego państwowego bytu. Następnie hitlerowski najeźdźca próbował zagrabić nasz narodowy majątek. Legendarny już dziś dyrektor Stanisław Lorenz objawił wówczas całe swoje heroiczne oddanie sprawom polskiej sztuki. Dziś, po 140 latach istnienia warszawskie Muzeum Narodowe ma pełne prawo cieszyć się sławą zasłużonej instytucji reprezentującej polską kulturę. Spoczywa na nim zaszczytny obowiązek pielęgnowania najcenniejszych wartości polskiej sztuki i godnego reprezentowania jej w świecie. Za te wieloletnie i wszechstronne działania chciałbym złożyć Muzeum Narodowemu w Warszawie wyrazy uszanowania. Jego znakomici kierownicy, aż po dobrze mi znanego i zaprzyjaźnionego Dyrektora Ferdynanda Ruszczyca, jak również ofiarni pracownicy, potrafią zawsze wyłuskać z otaczającej nas rzeczywistości to, co najważniejsze i najcenniejsze, a następnie przekazać nam w możliwe najatrakcyjniejszej formie. Kolejne pokolenia amatorów sztuk pięknych zawdzięczają Muzeum niejedno ważne przeżycie, a nawet odkrycie. Muzeum Narodowe, powołane do dokumentowania przeszłości, patrzy w przyszłość. Żywo zabiega o wciąż konieczną poprawę warunków eksponowania zbiorów, otwiera nowe i modernizuje dotychczasowe galerie, elektronicznie rejestruje swój dobytek, tworzy bazy danych – idzie więc z duchem czasu. Wierzę, że dzięki Państwa staraniom, jak i dzięki nieprzemijającemu, przemożnemu ludzkiemu pragnieniu obcowania z pięknem i doskonałością, Muzeum Narodowe w Warszawie nie będzie przeżytkiem. Serdecznie dziękuję wszystkim, którzy wnieśli swój wkład w to wielkie dzieło. Wobec nadchodzących czasów życzę warszawskiemu Muzeum Narodowemu i jego pracownikom sukcesów, aby Muzeum mogło jak najlepiej służyć polskiej kulturze i jak najdłużej gromadzić Polaków zaciekawionych swoim i światowym dziedzictwem, tych, którzy chcą obcować ze sztuką, z pięknem, którzy dzięki temu starają się być choć trochę lepsi. Prezydent RP otrzymał z rąk Dyrektora Muzeum Narodowego Ferdynanda Ruszczyca statuetkę „Muzeona” – wyróżnienie dla osób i instytucji wspierających Muzeum Narodowe.