Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 18 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 18 marca 2002 r. zastosował prawo łaski wobec 7 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 11 osób. Informacja statystyczna 1/. Postępowanie ułaskawieniowe wobec wszystkich 18 osób toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561§1 kpk. W sprawach tych sądy orzekające (I lub I i II instancji) pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę. 2/. Prokurator Generalny wobec 6 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski. 3/. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 7 osób, przy czym osoby te w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, gdyż: - 3 osoby korzystały ze wstrzymania wykonania kary w trybie art. 568 kpk, - 3 osoby korzystały z odroczenia wykonania kary w trybie art. 151§1 kkw, - 1 osoba została skazana na karę wolnościową, tj. karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania. 4/. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa: -z art. 182§1 d.kk (naruszenie nietykalności - 1 sprawa), -z art. 184§1 i 156§2 d.kk (znęcanie się nad rodziną oraz pobicie - 1 sprawa), -z art. 212§1 d.kk (zniszczenie mienia społecznego - 1 sprawa), -z art. 227§2 i 265§1 d.kk (wprowadzenie do obiegu fałszywych pieniędzy oraz pomoc w podrobieniu dokumentów, -z art. 265§1 i 266§1 d.kk (podrobienie dokumentu i poświadczenie nieprawdy - 1 sprawa), -z art. 272 i 286§3 kk (wyłudzenie poświadczenia nieprawdy i doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem - 1 sprawa), -z art. 278§1 kk (zabór w celu przywłaszczenia - 1 sprawa), 5/. W 1 sprawie akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania. Motywy ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 7 osób miał na uwadze względy humanitarne i społeczne, a przede wszystkim: częściowe odbycie orzeczonej kary pozbawienia wolności, naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem, upływ ponad 5 i 8 lat od popełnienia przestępstwa, konieczność leczenia skazanego (po doznanym wypadku), przewlekłe choroby członków rodzin, bardzo trudną sytuację materialną, a także pomyślnie odbyty znaczny okres wymagany do zatarcia skazania z mocy prawa.