Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 19 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 25. 09. 2002 r zastosował prawo łaski wobec 3 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 16 osób. Informacja statystyczna 1/. Postępowanie ułaskawieniowe wobec 1 osoby toczyło się w trybie żądanym na podstawie art. 567§2 kpk. W sprawie tej Prezydent RP - uwzględniając negatywne opinie Sądu oraz Prokuratora Generalnego – odmówił zastosowania prawa łaski. 2/. W pozostałych sprawach postępowanie ułaskawieniowe toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561§1 kpk. W sprawach tych Sądy orzekające w I lub w I oraz II instancji pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę. 3/. Prokurator Generalny wobec 3 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski. 4/. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 3 osób, przy czym osoby te w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, gdyż: - 1 osoba korzystała z przerwy w odbywaniu kary w trybie art. 153§1 kkw, - 2 osoby zostały skazane na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na stosowne okresy próby. 5/. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa: - z art. 177§1 kk (spowodowanie wypadku drogowego – 1 sprawa), - z art. 91§3 kks, 270§1 kk i inne (paserstwo celne, fałszowanie dokumentów – 1 sprawa), - z art. 291§1 kk (paserstwo – 1 sprawa). 6/. W 2 sprawach akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania. Motywy ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 3 osób miał na uwadze względy humanitarne i społeczne, a przede wszystkim: konieczność kontynuowania leczenia upośledzonego umysłowo skazanego, a także pomyślnie odbyte przez skazanych znaczne okresy wymagane do zatarcia skazania z mocy prawa.