Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 17 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 9. 09. 2002 r. zastosował prawo łaski wobec 5 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 12 osób. Informacja statystyczna 1/. Postępowanie ułaskawieniowe we wszystkich sprawach toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561§1 kpk. 2/. Prokurator Generalny wobec 8 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski. 3/. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 5 osób, przy czym osoby te w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, gdyż: - 2 osoby korzystały z przerwy w odbywaniu kary w trybie art. 568 kpk, - 3 osoby zostały skazane na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na stosowne okresy próby. 4/. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa: - z art. 157§1 kk (pobicie - 1 sprawa), - z art. 166 d.kk (groźby - 1 sprawa), - z art. 203§1 d.kk i art. 54 ustawy o ewidencji i dowodach osobistych (kradzież - 1 sprawa), - z art. 208 dkk, 288§1 kk (włamania i zniszczenie mienia - 1 sprawa), - z art. 286§1 kk (doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem - 1 sprawa). 5/. W 1 sprawie akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania. Motywy ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 5 osób miał na uwadze względy humanitarne i społeczne, a przede wszystkim: odbycie znacznych części orzeczonych kar pozbawienia wolności, bardzo trudną sytuację rodzinną, zdrowotną i materialną skazanego, konieczność sprawowania opieki nad małoletnim chorym dzieckiem, incydentalny charakter czynu, a także pomyślnie odbyty blisko w całości okres wymagany do zatarcia skazania z mocy prawa.