Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 20 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 12.07.2000 roku zastosował prawo łaski wobec 7 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 13 osób. Informacja statystyczna 1/. Postępowanie ułaskawieniowe wobec 1 osoby toczyło się w trybie żądanym na podstawie art. 567§2 kpk. W sprawie tej Prezydent RP - pomimo negatywnej opinii Sądu oraz Prokuratora Generalnego - zastosował prawo łaski w formie zarządzenia zatarcia skazania. 2/. W pozostałych 19 sprawach postępowanie ułaskawieniowe toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561§1 kpk. W sprawach tych Sądy orzekające w I instancji pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę. 3/. Prokurator Generalny wobec 6 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski. 4/. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 7 osób, przy czym osoby te w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, gdyż: - 2 osoby korzystały ze wstrzymania wykonania kary pozbawienia wolności w trybie art. 568 kpk, - 5 osób zostało skazanych na kary wolnościowe (1 - na karę grzywny, 1 - na karę ograniczenia wolności i 3 - na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania). 5/. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa: -z art. 157§2 kk (pobicie - 1 sprawa), -z art. 186§1 d.kk (uchylanie się od alimentów - 1 sprawa), -z art. 190 d.kk (naruszenie praw pracownika - 1 sprawa), -z art. 203 i art. 208 d.kk oraz (kradzież i kradzież z włamaniem - 1 sprawa), -z art. 229§1 kk (łapownictwo czynne - 1 sprawa), -z art. 278§3 kk (kradzież - 1 sprawa), -z art. 279§1 kk (kradzież z włamaniem - 1 sprawa). 6/. W 4 sprawach akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania. Motywy ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 6 osób miał na uwadze względy humanitarne i społeczne, a przede wszystkim: stan zdrowia skazanego wymagający stałego leczenia (cukrzyca insulinozależna), nieuleczalną chorobę dziecka skazanego (guz mózgu), utrzymywanie wieloosobowej rodziny, incydentalny charakter czynu i częściowe naprawienie szkody, a także pomyślnie odbyte znaczne okresy wymagane do zatarcia skazania z mocy prawa.