Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 13 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 15. 11. 2002 r zastosował prawo łaski wobec 4 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 9 osób. Informacja statystyczna 1/. Postępowanie ułaskawieniowe we wszystkich sprawach toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561§1 kpk. 2/. Prokurator Generalny wobec 2 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski. 3/. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 4 osób, przy czym osoby te w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, bowiem były skazane na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na stosowne okresy próby. 4/. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa: - z art. 13§1 kk w zw. z art. 279§1 kk i art. 278§1 kk (usiłowanie kradzieży i kradzież z włamaniem - 1 sprawa), - z art. 178 a§1 kk (kierowanie samochodem w stanie nietrzeźwości - 1 sprawa), - z art. 186§1 d.kk w zw. z art. 60§1 d.kk (uchylanie się od alimentów - 1 sprawa), - z art. 270§1 kk (fałszowanie dokumentów - 1 sprawa). 5/. W 2 sprawach akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania. Motywy ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 4 osób miał na uwadze względy humanitarne i społeczne, a przede wszystkim: bardzo trudną sytuację rodzinną, zdrowotną (upośledzenie umysłowe) i materialną skazanego, uiszczenie grzywny i należności sądowych, spłacenie wszystkich zaległości alimentacyjnych, odbycie w całości orzeczonego środka karnego, incydentalny charakter czynu, a także pomyślnie odbyte znaczne okresy wymagane do zatarcia skazania z mocy prawa.