31 stycznia 2002
31 stycznia 2002 roku w Pałacu Prezydenckim odbyła się, z udziałem Małżonki Prezydenta RP Jolanty Kwaśniewskiej i Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP Barbary Labudy, uroczystość podsumowania I etapu kampanii „Dzieciństwo bez przemocy”.
Kampania została rozpoczęta 20 marca 2001 roku konferencją w Pałacu Prezydenckim, pod patronatem Pani Prezydentowej Jolanty Kwaśniewskiej i Sekretarza Stanu w Kancelarii Prezydenta RP Barbary Labudy. Kampania zyskała duży rozgłos, 95% badanych respondentów uznało ją za potrzebną. W wyniku prowadzonych działań uruchomiono kilkanaście placówek dla krzywdzonych dzieci, świetlic socjoterapeutycznych, powołano w gminach zespoły ds. przeciwdziałania przemocy wobec dzieci, prowadzono w tym zakresie szkolenia dla odpowiednich służb.
Podczas uroczystości Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia” wręczyło wyróżnienia „Złotego Telefonu” dla osób najbardziej zaangażowanych w walkę z przemocą wobec dzieci. Nagrody otrzymali:
Jolanta Kwaśniewska – założycielka fundacji „Porozumienie bez barier”, która niesie pomoc dzieciom z rodzin ubogich, osobom niepełnosprawnym i chorym. Od lat zaangażowana w promowanie działalności dobroczynnej. Obecna w życiu zarówno dzieci poszkodowanych przez los, jak i tych obdarowanych licznymi talentami.
Mirosława Kątna – psycholog, posłanka obecnej kadencji Sejmu, członkini zarządu fundacji ”Dzieci Niczyje”, w 1997 roku była pełnomocnikiem rządu do spraw dzieci, założycielem Komitetu Ochrony Praw Dziecka, współtworzyła ogólnopolską sieć interwencyjno - ratowniczą „ SOS – Dziecko”.
prof. dr hab. Paweł Januszewicz – konsultant krajowy w dziedzinie pediatrii, były dyrektor Instytutu Pomnika Centrum Zdrowia Dziecka w latach 1990 – 2001, jeden z założycieli Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Obecnie Dyrektor Instytutu Leków.
Justyna Dąbrowska – redaktor naczelna miesięcznika „ Dziecko”, autorka książki „Zrozumieć dziecko”. W swoich publikacjach pokazuje, jak lepiej rozumieć i kochać dzieci, zachęca do pogłębiania wiedzy na temat mądrego rodzicielstwa.
Dorota Osman - filolog polski, dziennikarka, wydawca programów w TVP 1. Propaguje tematy z zakresu problematyki społecznej
Agencja Reklamowa McCann Erickson - Polska – w 2001 roku agencja włączyła się w pracę na rzecz kampanii „Dzieciństwo bez przemocy” oraz nadała jej medialny kształt. Efektem tej współpracy było przyznanie organizatorom kampanii nagrody mediów Niptel 2001
Danuta A. Lechowska - pedagog, socjoterapeuta, prezes Stowarzyszenia dla Dzieci i Młodzieży „Szansa”. Od lat na terenie gminy Głogów i woj. dolnośląskiego zajmuje się problematyką zapobiegania przemocy. Tworzy lokalny system przeciwdziałania i pomocy dzieciom krzywdzonym oraz opracowała diagnozę zasobów i potrzeb tegoż środowiska.
Maria Łyczkowska – ambasador kampanii ze Zgorzelca. Pedagog, terapeuta Punktu Interwencji Kryzysowej dla Ofiar Przemocy w Rodzinie, kierownik Sekcji Krajowej Stowarzyszenia „Ochrona dzieci przed przemocą” im. Janusza Korczaka, dyrektorka Ośrodka Szkolno – Wychowawczego im. Janusza Korczaka.
Jawiga Kuźmierska - psycholog; prowadzi terapię dla rodzin z problemami alkoholowymi, udziela pomocy ofiarom przemocy w rodzinie w Specjalistycznej Poradni Psychoprofilaktyki i Terapii Rodzin w Lublinie, ambasador kampanii "Dzieciństwo bez przemocy", zaangażowana w działania na rzecz programu NL "małych świadków". Efektem przeprowadzonej przez nią debaty w ramach kampanii jest powstanie niebieskiego pokoju do "bezpiecznych" przesłuchań dla dzieci.
Robert Lubrant - policjant z Bydgoszczy, od lat związany ze Stowarzyszeniem MEDAR działającym w dziedzinie rozwiązywania problemów alkoholowych i przeciwdziałania przemocy w rodzinie. Jego zaangażowanie, determinacja i doświadczenia promują rozwój procesu wdrożenia Niebieskich Kart przez policję.
Dziękując za przyznane wyróżnienie Małżonku Prezydenta RP Jolanta Kwaśniewska powiedziała m.in.
Kampania ta miała bardzo szeroki charakter i była świetnie
zorganizowana. Będzie nadal trwała i te działania, które były prowadzone, pozostaną. Jest rzeczą niezwykle ważną, że udało się w ciągu tego roku zorganizować kolejne niebieskie linie - linie anonimowe, gdzie dzieci mogą dzwonić i opowiadać o tych zdarzeniach, które miały miejsce w ich domach. Coraz większe jest grono wolontariuszy wokół tej kampanii. Było bardzo wiele szkoleń prowadzonych przez psychologów, a skierowanych do pedagogów. Zatem myślę, że będzie coraz większe zrozumienie praw dzieci, i że nie skończymy tylko na dzisiejszym sympatycznym podsumowaniu.
Szczególnie, że wiemy od dzieci i mówię to z przykrością, że sytuacje nadużywania władzy rodzicielskiej zdarzają dosyć często. Może jest czymś złym, że w naszym kodeksie mamy zapisaną właśnie tę władzę rodzicielską. Niektórzy rodzice bowiem mają przekonanie, że władza oznacza władztwo na rzeczą, bo tak bardzo często dziecko jest postrzegane. I to jest duży błąd. My powinniśmy pełnić pieczę, sprawować opiekę nadc własnym dzieckiem. To ono powinno być dla nas najważniejsze.
Następnie zaprezentowano wyniki badań przeprowadzonych przez OBOP - na zlecenie PARPA - w listopadzie 2001 roku. Celem tych sondaży było uzyskanie informacji na temat społecznej oceny powszechności określonych zachowań rodziców wobec dzieci, opinii Polaków dotyczących wychowywania dzieci oraz społecznego odbioru kampanii „Dzieciństwo bez przemocy”
Wynika z nich m.in. iż ponad połowa polskiego społeczeństwa dopuszcza kilkakrotne uderzenie dziecka pasem, a 43% sprzeciwia się temu. 77% badanych uznaje za dopuszczalne krzyki i groźby wobec dzieci, a 85% kilkakrotne uderzenie dziecka ręką w pupę. 24% twierdzi, iż dziecko powinno bać się rodziców i bez bicia dziecka się nie wychowa, a 30% twierdzi, że surowe traktowanie dziecka hartuje je i wychodzi mu na dobre.