We wtorek 26 lutego 2002 roku Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski z Małżonką rozpoczął oficjalną, trzydniową wizytę w Republice Włoskiej. Po ceremonii oficjalnego powitania na dziedzińcu Pałacu Kwirynalskiego rozpoczęły się rozmowy delegacji polskiej i włoskiej pod przewodnictwem Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego i prezydenta C.A.Ciampiego. Po zakończeniu spotkania prezydenci złożyli krótkie oświadczenia dla prasy. Prezydent C.A.Ciampi powiedział: Jest to już piąte w ciągu ostatnich lat spotkanie z prezydentem Kwaśniewskim przebiegające w duchu szacunku i przyjaźni. Powtórzę dzisiaj to, co powiedziałem dwa lata temu w polskim parlamencie: zbyt długo mieliśmy w Europie niesprawiedliwy podział. Polska siłą swej wiary w wolność otworzyła drogę zjednoczeniu naszego kontynentu. Władze dokładają wszelkich starań, aby negocjacje o przystąpienie Polski wraz z innymi zaprzyjaźnionymi krajami do Unii mogły zakończyć się sukcesem. Świadomi jesteśmy, jak wielkich wysiłków strona polska musi dokonać, aby zakończyć wewnętrzny proces przystosowawszy i wprowadzić reformy. Przed Europą stoją dwie możliwości: jedna to wzmacnianie integracji przy pomocy wspólnego rozszerzenia współpracy międzyrządowej i ponadnarodowej, a druga to rozwiązania wyłącznie gospodarcze i walutowe. Rozwój Unii Europejskiej powinien iść w kierunku wzmacniania wiarygodności, skuteczności i demokracji. Proces integracji postępować będzie z rozmachem tylko wtedy, gdy liderzy będą otwarci. Prace Konwentu, które rozpoczną się pojutrze decydować będą o utworzeniu bardziej wiarygodnych i skutecznych instytucji. Powinniśmy przede wszystkim zdwoić wysiłki, aby Unia stała się prawdziwym międzynarodowym podmiotem, który będzie zdolny dać odpowiedź na rosnącą potrzebę wspólnej Europy. Dwa lata temu w Nicei europejska polityka bezpieczeństwa i obrony nabrała po raz pierwszy nowego kształtu. Obrona jest podstawowym elementem europejskiej tożsamości, a siły natychmiastowego reagowania oznaczają początek likwidowania ogromnej przepaści między Europą a Stanami Zjednoczonymi w sektorze obrony, co leży również w interesie Sojuszu Atlantyckiego. Sojusz Atlantycki będący przede wszystkim sojuszem wartości Europy i Ameryki Północnej zapewnia bezpieczeństwo i stabilność kontynentu europejskiego. Walkę z podstępnym i groźnym wrogiem, z międzynarodowym terroryzmem, należy prowadzić z przekonaniem o konieczności jego całkowitego wykorzenienia. Mamy przed oczami dwie przerażające sceny: runięcie wież w Nowym Jorku i zdjęcie Daniela Pearla zamordowanego bestialsko tylko dlatego, że był Żydem i Amerykaninem. Stały rozwój stosunków gospodarczych, a także coraz bardziej obiecujących więzi kulturalnych jest dowodem głębokich korzeni naszych stosunków i ich bogactwa. Potrzebne są tutaj nowe projekty, bardziej wyraźne formy współpracy między wyższymi uczelniami, służące dialogowi, wzajemnemu poznaniu i szkoleniu. Wykorzystanie obszaru północnego Adriatyku i położonych tam portów, a przede wszystkim Triestu, jako południowej bramy Polski. Nasze spotkania nie możemy jednak zakończyć bez skierowania gorącego apelu do Izraela i do władz palestyńskich. W związku z pogorszeniem się sytuacji na Bliskim Wschodzie konieczne jest zawieszenie broni, by przerwać toczącą się walkę, a także nowa inicjatywa polityczna, która sprawi, że strony zasiądą do negocjacji zanim okaże się za późno. Aleksander Kwaśniewski powiedział: Dziękuję za zaproszenie do złożenia oficjalnej wizyty we Włoszech, drugiej w mojej prezydenturze. W pełni solidaryzuję się ze słowami wypowiedzianymi przez prezydenta Ciampiego zarówno w sprawach dwustronnych stosunków polsko-włoskich, jaki zasadniczych kwestii międzynarodowych. Chcę podkreślić, że stosunki polsko-włoskie są na bardzo wysokim poziomie, gdy chodzi o kontakty polityczne i ich efektywność. Doceniamy znakomity rozwój wymiany handlowej, inwestycji włoskich w Polsce i inwestycji wzajemnych, współpracy gospodarczej. Dzisiaj najwięcej uwagi poświęciliśmy bardzo poważnym kwestiom, w naszym przekonaniu historycznym, przyszłości Europy i jej konstrukcji po rozpoczęciu pracy Konwentu Europejskiego i po zaproszeniu nowych krajów członkowskich do Unii. Wierzymy, że stanie się to od początku 2004 r., tak, aby społeczności tych krajów mogły uczestniczyć w wyborach europejskich, właśnie w tym roku. W pełni zgadzamy się też, że Europa musi być oparta o te same wielkie wartości, zasady, które legły u jej stworzenia 50 lat temu, ale musi być również otwarta wobec nowych idei i możliwości. Jedną z takich nowych idei było wprowadzenie euro i co już dziś widzimy jest to kolejnym sukcesem Europy na drodze integracji i współpracy. Jednym z autorów tej nowej idei był prezydent Ciampi jeszcze w swoich poprzednich rolach. I dziś mam okazję złożyć Mu gratulacje z tego powodu. Drugą kolejną wielką ideą europejską jest rozszerzenie o kraje leżące w Europie Środkowej i Wschodniej. Zdajemy sobie sprawę, jak wiele zależy od nas samych, jak wiele wysiłku wymaga od nas przygotowanie do Unii Europejskiej, przygotowanie systemu prawnego, systemu gospodarczego, prowadzenie negocjacji. Ale ogromnie dużo zależy od obecnych członków Unii Europejskiej, ich otwartości i gotowości włączenia nowych państw. Jestem bardzo zadowolony, że Włochy udzielają nam tak jednoznacznego i zdecydowanego poparcia. To poparcie nie wynika tylko z tradycji, nie tylko z tego co udało nam się dokonać we wzajemnych stosunkach, lecz wynika ono również z głębokiego przekonania, że właśnie nadchodzi pora, aby Europa stała się jednością w pełni tego słowa znaczeniu. Chcę, Panie Prezydencie, za to Panu podziękować i zapewnić opinię publiczną w Polsce, że poparcie włoskie nie jest w żaden sposób koniunkturalne lecz jest czytelne, jasne, zdecydowane. I jestem przekonany, że skuteczne na końcu drogi. Wieczorem Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski spotkał się również z przewodniczącym Izby Deputowanych Republiki Włoskiej P.Casinim. Następnie odbył się obiad oficjalny wydany przez prezydenta C.A.Ciampiego w trakcie którego Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski wygłosił następujący toast: Szanowny Panie Prezydencie, Szanowna Pani Ciampi, Panie i Panowie! Proszę przyjąć, Panie Prezydencie, serdeczne podziękowanie za życzliwe słowa o Polsce. Wielka to dla mnie radość i przyjemność gościć we Włoszech. Dziękuję, w imieniu własnym i mojej Małżonki, za zaproszenie. Oboje niejednokrotnie odwiedzaliśmy i podziwialiśmy Pański piękny kraj. Przed pięcioma laty byłem tu z pierwszą, oficjalną wizytą. Jednak uroki Italii pozostają niewyczerpane - i każdy kolejny pobyt tutaj, wśród przyjaciół, jest wielkim przeżyciem. Doskonale pamiętamy, Panie Prezydencie, Pańską wizytę w Warszawie, w marcu roku 2000, i znakomite przemówienie w polskim Sejmie. Mówił Pan o potrzebie budowania Europy prawdziwie zjednoczonej. Te słowa, wybiegające naprzeciw aspiracjom Polaków miały dla nas niezwykle ważną wymowę. Dodatkowo poruszające było to, że wypowiedział je przywódca kraju uważanego za cywilizacyjne źródło Europy; kraju, gdzie podpisane były Traktaty Rzymskie, będące podstawą procesu integracji. Jesteśmy wdzięczni za poparcie Włoch dla naszych europejskich dążeń. Przyjaźń polsko-włoska ma wielowiekową tradycję, sięgającą początków państwa polskiego. Nasze związki wywodzą się w swych średniowiecznych korzeniach z organizacji życia kościelnego na polskich ziemiach. Przez sobory, synody i sławne uniwersytety w Bolonii i Padwie - płynęły z Italii do Polski nowe prądy cywilizacyjne. Według bolońskiego wzoru założona została w XIV wieku nasza najstarsza uczelnia, Uniwersytet Jagielloński w Krakowie. Włoska architektura, malarstwo, muzyka - ba! nawet specjały kuchni – stały się w Polsce na wiele stuleci wzorem tego, co najwspanialsze, najlepsze i najbardziej wykwintne. Renesansowego przełomu w materialnej i umysłowej kulturze Rzeczypospolitej dokonali polscy intelektualiści, wykształceni w ogromnej mierze we Włoszech. Czasy zaborów wzbogaciły wspólnotę naszych losów o pierwiastek wolnościowy. Polacy walczyli o niepodległość, Włosi o narodowe zjednoczenie. W tych zmaganiach byliśmy razem, rozumiejąc się i wspomagając. Na ziemi włoskiej powstał przyszły hymn państwowy odrodzonej Polski, podówczas pieśń polskich legionów, walczących o „wolność Waszą i naszą” na polach bitewnych całej Europy. Za naszą niepodległość walczył i oddał życie w polskim powstaniu 1863 roku pułkownik Francesco Nullo, dowódca ochotniczego oddziału włoskich „garybaldczyków”. Wdzięczni Polacy nazwali jego imieniem ulice w Warszawie i innych miastach oraz wystawili mu pomnik w pobliżu gmachu polskiego parlamentu. Szanowny Panie Prezydencie! Pielęgnując dziś historyczną przyjaźń między Polakami i Włochami, pragniemy wzbogacać ją o nowe wątki. Myślimy o przyszłości naszych krajów, Europy i świata, któremu XXI wiek przyniósł nowe, wielkie wyzwania. Podzielamy w Polsce Pański pogląd, Panie Prezydencie, że nie można biernie obserwować procesów globalizacji, ale uczynić trzeba wszystko, aby stała się ona bardziej przyjazna ludziom. Zgadzamy się również, że zagrożeniu, jakim jest międzynarodowy terroryzm, przeciwstawiać się należy nie tylko w otwartej walce, ale także usuwając wszystkie, głębokie przyczyny tego mrocznego zjawiska. Jako spadkobiercy tej samej, chrześcijańskiej i humanistycznej tradycji , Polacy i Włosi budują dziś, wraz z innymi narodami, nową, zjednoczoną Europę. Widzimy ją jako przestrzeń pokoju i bezpieczeństwa, demokracji i rządów prawa, międzynarodowej solidarności i współpracy. Chcemy, by opierała się na wspólnocie duchowej, uznawaniu wspólnych wartości, ale także na szacunku dla tożsamości narodów, ich doświadczeń historycznych, kultur i tradycji. Filarem takiej Europy jest dziś Unia Europejska. Polska ma nadzieję na członkostwo w Unii już w niedługim czasie. Dążenie do europejskiej wspólnoty łączy się dla nas zarazem z wielkim wysiłkiem modernizacyjnym. Z uznaniem i zainteresowaniem obserwujemy drogę, jaką przeszły Włochy, aby stać się dzisiaj jednym z najbardziej rozwiniętych państw świata. Doceniamy to, że Włochy - nasz bliski partner gospodarczy i handlowy - gotowe są dzielić się z Polską własnymi doświadczeniami w dziedzinie New Economy i wykazują wiele zrozumienia dla polskich problemów związanych z procesem integracji europejskiej. Dziękując za życzliwość tu, w gronie włoskiej elity władzy, z wielką satysfakcją stwierdzam zarazem, że członkostwo Polski w Unii może liczyć na poparcie także w szerokich kręgach włoskiego społeczeństwa. Od trzech lat jesteśmy sojusznikami w NATO. Podzielamy opinię naszych włoskich przyjaciół, że rosnąca pozycja Polski w regionie Europy Środkowej i Wschodniej powinna mieć wpływ na budowanie „nowej równowagi” politycznej i militarnej w szerszym wymiarze europejskim i atlantyckim. Z satysfakcją przyjmujemy włoskie poparcie dla rozszerzania NATO. Liczymy, że na szczycie w Pradze zapadną szybkie i jednoznaczne decyzje. W Sojuszu jest miejsce dla nowych członków. Do grona sojuszników powinny dołączyć zarówno państwa z Europy Środkowej, jak i obszaru Bałkanów, które wyrażają wolę przystąpienia i spełniają warunki członkostwa. Szanowny Panie Prezydencie, Szanowni Państwo! Dumna ze swych historycznych i współczesnych dokonań, Polska ma świadomość swego cywilizacyjnego i politycznego znaczenia w Europie. Nasze położenie na skrzyżowaniu wielkich szlaków komunikacyjnych i kulturowych, znaczny potencjał ludzki i materialny, dobre stosunki z najbliższymi sąsiadami, oraz największymi krajami Europy i Stanami Zjednoczonymi - służą umocnieniu ogólnej stabilności i bezpieczeństwa. Pragniemy, by Polska stawała się coraz mocniejszym punktem wspólnej Europy, szczególnie poprzez rolę, jaką odgrywa nasz kraj w animowaniu współpracy regionalnej. Przykładem tego była zwołana przez Polskę w Warszawie konferencja w sprawie zwalczania terroryzmu, z udziałem przywódców państw Europy Środkowej, Wschodniej i Południowo-Wschodniej. Polska stara się być atrakcyjnym partnerem dla każdego kraju na kontynencie. Szczególne znaczenie ma dla nas współpraca z Włochami. Cieszy nas dynamiczny rozwój dialogu politycznego, żywa wymiana w sferze kultury i nauki, znacząca współpraca gospodarcza. Przyszłość obiecuje nam jeszcze więcej. Dużo wspólnych korzyści może, na przykład, przynieść biznesowe partnerstwo małych i średnich firm. Także po naszym wejściu do Unii Europejskiej oczekujemy nie tylko zachowania, ale wręcz umocnienia wysokiej pozycji gospodarczej Włoch w Polsce. Szanowny Panie Prezydencie! Jestem całkowicie przekonany, że krocząc w przyszłość, Polska i Włochy mogą liczyć na siebie nawzajem. Nasze dzisiejsze rozmowy, Panie Prezydencie, potwierdziły, że spojrzenie Polski i Włoch na problemy Europy i świata jest zbieżne, a często identyczne. Wierzę, że jest to zapowiedź bliskiej współpracy naszych krajów w nowej, zreformowanej i rozszerzonej Unii Europejskiej. Pragnąc wyrazić moje najlepsze uczucia i życzenia dla Pana Prezydenta, dla szlachetnego narodu włoskiego, wznoszę toast: - za zdrowie Pana, Panie Prezydencie, Pańskiej Małżonki oraz wszystkich włoskich przyjaciół, - za bliskość naszych krajów, za pomyślny rozwój stosunków polsko-włoskich, - za powodzenie naszych wysiłków podejmowanych dla dobra zjednoczonej Europy!